Capitulū ſextum.

patri veſtro dare vobis regnū vēdite q̄ poſſidetis ⁊ date elemoſynā: facite vobis ſacculos qͥ nō veteraſcunt:theſaurū nō deficiētē in celo ⁊cͣ. Dein̄ ait Sint lūbi veſtri p̄cincti ⁊ lucerne ardētes: ⁊ vos ſimiles hoībus expectātibus dn̄ꝫ ſuū: qn̄ reuertatur anuptijs Oſtendēs qꝛ nemo pōt habēlumbos p̄cinctos ad exenndū de hocmūdo. nec lucernas ardētes. nec expectare dn̄m ſun: niſi qͥ vendūt q̄ habet⁊ dant elemoſynas: ⁊ faciūt ſibi ſaccūlos qui nō veteraſcunt ⁊ theſaurū indeficientem in celo¶ Nemo pōt duobus dn̄isſeruire Uideamus in pͥmis quo dicta p̄cedentia ſb̓ſequutur verba pn̄tia Suꝑius p̄cepit elemoſynas face̓vi 2dicēs theſaū. ate vobis theſaurosin celis Qm̄ qui theſaurizauerit ſibitheſauros in celo ille cor hꝫ in celo ⁊ſpem ad deū Ille hꝫ oculū ſimpliceꝫ.i. mentē mūdā ⁊ ſpūalē ⁊ ſemꝑ n̄ terrena ſꝫ celeſtia mediantē Qui aūt hꝫmentē mūdā ⁊ ſpūalē ille pōt corpusſuū ẜuare lucidū .i. ſine pcc̄o Qui autnō facit elemoſynas nec cor hꝫ in celo nec ſpem in deū nec mentē mūdā⁊ ſpūalē neqꝫ pōt corpus ſuuꝫ ẜuarelucidū ⁊ ſine pcc̄o: qꝛ nemo pōt duobus dn̄is ẜuire deo ⁊ māmone .i. diuitijs. Oāmone ſyriaca līgua diuitie appellant̉ Sicut ergo qͥ duos dn̄os hꝫncē eſt vt vnū amet ⁊ alteꝝ odiat: vnū ꝯtemnat alteri obediat: ſic ⁊ quivult deū amare. ncc̄ eſt vt odiat diuitias Qui aūt volue̓it amare diuitias:ncē eſt vt odiat deū Et qui vult mādata dei facere: ncē eſt vt odiat diuitias: ⁊ qui vult mandatis dei obedirencē eſt vt cōtemnat auaritie mādata.Qui aūt vult auaritie mādata facerencē eſt vt cōtemnat mādata dei Cōſidera aūt nō dixit Nemo pōt deū ha

bere ⁊ diuitias Sꝫ nemo pōt dei ſeruus eſſe ⁊ diuitiaꝝ Aliud eſt enī hr̄ediuitias. aliud ſeruire diuitijs Si habeas diuitias ⁊ ille diuitie nō faciūtte ſuꝑbū aut violentū. ſꝫ ẜᵐ qd̓ potesdas impotentibus: dn̄s es diuitiarū tuarū nō ſeruus. quia nō te diuitietue tenēt. ſꝫ tu diuitias tuas Si āt diuitie tue ſuꝑbū te faciūt aut violentū⁊ cōſtrictus auaritia nemī aliqͥd preſtas: tūc ſeruus es diuitiarū tuarū nōdūs. qꝛ diuitie tue te tenent: nō tū diuitias tuas Nūc iam docet vt ne timor inopīe impediat ab elemoſynisvolūtatem dicens¶ Ideo dico vobis Ne ſolliciti ſitis in cordibus veſtris qͥd māducetis. Nā ſollicitudo deſꝑatiōiseſt filia: qꝛ deſꝑatio ſollicitudinē generat Quid eſt qd̓ dicit Ideo dico vobis; vt qͥd vt elemoſynas faciatis vtthe ſaurizantes in celo. cor mūdū habeatis ſperātes in deū: qui aūt ſpēatin deū nō eſt ſollicitus qͥd manducetaut veſtiat̉: qm̄ nulla res eſt q̄ fcīt homīem deſꝑare in aliqua neceſſitate: niſi iſta res quia nō hꝫ ſpem in deū Nemihi ergo dicas. Nunqͥd volo eē ſollicitꝰ? Sꝫ ip̄a res me cogit Nūquidno volo ſperare in deū? Sꝫ nō poſſuꝫ Cor enī meū me nō audit Neſcisqͥd pateris Languēs ⁊ tn̄ cām tui lāguoris ignoras Uis on̄do tibi cāmvt in oī ncītate nequaquā deſperes:Iac bn̄ ⁊ oꝑare iuſticiā vt ſpē habeas apud deū: ⁊ nūquā deſꝑabis interra Bona enī oꝑa ſunt que ſperare ficiūt. ⁊ mala oꝑa deſꝑare cōpellūt propterea nō dixit ꝓpheta Spera ī dn̄s⁊ hīta in terrā ⁊ paſceris in diuitijseius Sꝫ ſpera in dn̄o ⁊ fac bonitati⁊ inhīta terrā ¶Ne ſolliciti ſitis qͥdmāducetis. Nō dixit Nolite laborare ſꝫ nolite ſolliciti eē Ergo ſollici-