De oculo ſimplicilvij.
qͣꝫ fuerit totū corpus tuū tenebroſuꝫerit. Que ſunt in nobis tenebre. Sēſus carnales maliuoli ⁊ iniqui: qui ſꝑdeſiderāt q̄ ſunt tenebraꝝ ⁊ nō lucisIn quo enī alio delectat̉ carnis natura: niſi in auaricia. in libidine. in ſuꝑbia. ceterisqꝫ malis q̄ ad tenebroſammortē deducūt? Et qͥ intelligit quideſt qd̓ caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄.ille intelligit qꝛ tenebre ſūt carnis natura Qui aūt habet oculū munduꝫ .i.mentē ſpūalē celeſtia ſemꝑ aſpiciētē:corpus ſuū ſeruat lucidū .i. ſine pcc̄oSi autē caro deſiderat ea q̄ diximusmala: ẜm ſuā naturā hō hn̄s mētē lucidā ⁊ ſpem ad deū iuſticie cōſideratione dijudicat eā: ⁊ ſic qͣꝫuis nolētē tn̄ſeruat eā lucidā .i. ſine pcc̄o Intellexiſti ergo quō qui oculū habet ſimplicē corpus ſuū lucidū habet? Qui autēoculū .i. mentē hꝫ aut malignitate aliqua tenebroſuꝫ: aut diuitiaꝝ cōcupīaturbulentā: tenebroſuꝫ poſſidet corpꝰNāqꝫ res faciūt mentē hoīs eē ſpūalē ⁊ mundā: ip̄e res ex diuerſo faciūtcarnalē ⁊ ſordidā Quō fit mūda mēsilliꝰ qͥ facit elemoſynā ⁊ ſpem hꝫ ī celo. Spes āt in deū facit mētē ſpūalē⁊ mundā Sic qͥ diuitias ꝯgregat cuꝫpcc̄o: ſpē ſuā ponit in t̓ra Qui āt ſpeꝫhꝫ in terra: illiꝰ mēs carnalis eſt ⁊ immūda Illiꝰ ergo tota caro ī tenebriseſt .i. in pcc̄is Quō? Qn̄ enī caro ẜmſuā naturā ſicut diximꝰ cōcupiſcit adꝑuerſa: hō ſpem hn̄s in terra ⁊ mētēcōcupiſcēcijs turbulentā. nō ei cōtradicit nec iuſticie cōſideratiōe dijudicat Nec iudicij futuri virtute reꝑcutit̉. qꝛ nec videt cū ſit cecꝰ nec ītelligit eē malū qd̓ ē malū: ⁊ ſi vult n̄ pōtquia ſpem nō hꝫ in ſeculo Scimꝰ ātquia ſpes p̄ſtat virtuteꝫ vt carnalibꝰcōcupiſcēcijs reſiſtamus Qui āt ſpeꝫnō hꝫ in celo: virtutē nō hꝫ reſiſterecōcupiſcētijs ſuis: ⁊ iō fit caro illius
tota tenebroſa Et vt breuius ⁊ manifeſtius exponamus aīa pͥuſqͣꝫ peccetdīno auxilio cōfortata: regina ⁊ dn̄a ēcorꝑis ſui: ⁊ quaſi libera ⁊ regina ſedet in throno cordis ſui. ⁊ gubernatcorpus ſuum quaſi palacium ſuū: necpoteſt illā vincere caro Si āt ſe grauibus peccatis obligauerit. tūc dinoauxilio deſtituta ⁊ in ptāte immūdoꝝſpirituū redacta. fit debilis ⁊ infirmavt iā nō ſit dn̄a corꝑis ſui. ſꝫ ancillamagis: ⁊ iā nō caro aīe ſb̓iecta eſt. ſedaīa carni Nec. qd̓ vult aīa caro facit:ſꝫ qd̓ caro coegerit hoc aīa facit Intellexiſti ergo quō qui oculū mentisſordidum habet: totuꝫ corpus illiustenebroſum eſt?¶ Si aūt lumē quod īte eſttenebre ſt̓ ip̄e tenebre qͣnte ſunt. Sicut ſupͣdiximus tenebra eſt ſemꝑ carnalis natura: quia ſemꝑ peccatrix eſt.Et ſi nō peccet cōtradicente ſibi aīa.tn̄ recte peccatrix ⁊ tenebroſa vocatur. quia ſemꝑ hꝫ caro peccādi ꝓpoſituꝫ: vt freq̄nter iuſte aīe ſubripiat vtqd̓ ſuū ē agat Quis eī eſt ita fidelis qͥnunqͣꝫ vel ex ꝑte eſt a carne victus: ⁊ſi eſt: rarus eſt ¶ Lumē āt ī corde eſtſicut iam frequenter audiſtis animadeum videns .i. ſpūalis Si ergo ipſaaīa dīna cū ſit. ⁊ data eſt ad illumināduꝫ ip̄am carnē. fiat qͣſi carnalis ⁊ terrenis cōcupiſcēcijs cōtenebreſcat: terrena ſemꝑ aſpiciēs. illiꝰ hoīs caro iaꝫvide quo inuoluta ſit tenebris pcc̄orū Si eī ſicut diximus in viro iuſtocōtradicente ſibi rōnali aīa. ſemꝑ caro ſb̓ripit aīe ⁊ qd̓ ſuū eſt agit: qͣntisputas in hoīe malo iniqͥtatibus ſe inuoluit caro: qn̄ aīa q̄ cōtradicere illidebuerat cōſentit ei. ſimilia concupiſcens Per alterā quidē ſpēm tn̄ eundē ſenſuꝫ exponit lucas. pͥmū mādāsNolite timē puſillus grex qꝛ placuit