¶ Capitulū quintū.

dictū eſt de te malum veruꝫ eſt: iterūnō es beatus quia verum eſt dictumde te. ⁊ illa blaſphemia pertinet tibinō ad mercedē iuſticie ſed ad vindictam peccati Ideo vtrunqꝫ poſuit ⁊mentientes. ⁊ ꝓpter me.Gaudete ⁊ exultate. Quare. Quia merces vr̄a multa eſt in celis. ¶Ponderate cōfuſionēterrenam cū gloria celeſti ⁊ videte ſinō multo leuiꝰ eſt qd̓ patimini ſuperterrā qͣꝫ qd̓ expectatis in celis ¶ Sꝫforte dicis Quis pōt blaſphematusmendaciter nō dicā gaudere ſꝫ vel magnamiter ferre? Quis quis vana gloria nō delectatur Qui enī gloriā concupiſcit ī celis. o ꝓpbria nō timet ī terris. nec cogitat qͥd loquātur homīes.ꝓpter ip̄m ſed qͥd iudicet deus de illoQui enī letatur de laude hominum:ille ⁊ de vituꝑatione hominū contriſtatur qͣꝫtum letatur Qui aūt de laude hominū nō extollitur: nec de vi tuꝑatione humiliatur Unuſquiſqꝫ vbigloriam querit ibi timet cōfuſionemQui gloriam querit in terris: cōfuſionem timet in terris Qui aūt gloriamno querit niſi tantūmō apud deū: nōtimet cōfuſionē niſi tantumō dei Similes ꝑiculum belli ſuſtinet duꝫ ſperat habere predā qͣꝫtomagis vos oꝓpbria nō debetis mundi timere qui regni celeſtis p̄mium expectatis¶Os eſtis ſal terre. ¶ Quaſi interrogātibus apoſtolis ad quos ſitomnia iſta locutus. vtruꝫ generaliterad populum. aut ad ipſos. Uolensoſtendere quoniam ad ip̄os precipuehec loquebat̉ addit Uos eſtis ſal terre Ad illud reſpicit qd̓ ſuperius dixit: quia doctor oībus virtutibus debet eſſe ornatus Debet eē pauꝑ vt atuaritiā libera voce caſtiget Debet eēſemꝑ ſuſpirans ⁊ lugēs fiue ſua ſiue

aliena delicta. vt cōfundat eos qͥ necpeccare dubitant pͥuſqͣꝫ peccent: necpoſtqͣꝫ peccauerint triſtantur ꝙ peccauerūt. ideo ſuſpiret: ⁊ plangat vt ꝑhoc oſtendat. qꝛ grauis ⁊ ꝑiculoſus ēmūdus iſte fidelibus Debet eſuriēs⁊ ſitiens eſſe iuſticiā vt pigros circabona oꝑa vl̓ lectōnē fidei vel īcrepationis flagello valeat incitare magis etxemplo ſuo qꝫ voce Debet eſſe manſuetus vt magis indulgēdo qͣꝫ iudicādo regat eccīam. vt magis ametur qͣꝫtimeatur Debet eſſe miſericors alijs.ſibi aūt auſterus: vt ſibi quidē grauepondus iuſticie ponat: alijs aūt leue.Debet eſſe mūdo corde vt nō ſolū ſenō miſceat circa negotia ſecularia ſednec cogitet de mūdo Sicut enī oculꝰqͣꝫto mudior fue̓it tāto lōgius videt.ſic ⁊ aīa qͣꝫto longior fuerit a ſollicitudine mūdiali. tanto amplius ꝓximiordeo eſt Cuius aūt cordis oculus: mūdum aſpicit: illius mens nō poteſt deum videre Sit auteꝫ pacificus vt tota eccleſia eius quaſi vna ſit aīa Ubiaūt concordia non eſt nec oratio illicexaudit̉. nec oblatio ſuſcipitur. qꝛ neceſt deus vbi diſcordia dn̄atur Debetaūt ꝑatus eſſe ad paſſionem: non vana deſideria martyrij habens ſꝫ ⁊ detmartyribus conſtantiam dignam Nāquātum ad ſapientes non miles illedicitur ꝑatus ad bellum qui cōcupiſcit exire. ſed qui potēs ē exire Si gͦhis oībus virtutibus fuerit ornatustunc eſt quaſi optimū ſal: ⁊ totus deillo populus conditur magis videndo eū qͣꝫ audiendo Nā pͥma doctrinaeſt videre bonū. ſcd̓a aut audireꝯ3Uos eſtis lux mudi. Dū cōſideramus qd̓ opus eſt ſalis. qd̓ aūt lucis admonet nos vt queramus ob quā cāꝫ apoſtoli ſali ꝯꝑatiſunt. ob quā cauſam autē luci Salis