¶ Capitulūquartū.
ſuſtinuit ⁊ mitis ꝑmāſit: tantū cōtraverba tētatiōis cōgruā dedit exē plaSimilit̓ ⁊ ī ſcd̓a qͣꝫuis eſſet īiuriatusdicēte ſibi diabolo: ſi filiꝰ dei es mittete deorſū turbatꝰ nō eſt: nec increpasei dixit lvade retro ſathana. Nuncat qn̄ diabolus dei ſibi p̄ſūpſit horeꝫdicos: hec oīa tibi dabo ſi ꝓcidēs adorauēis me: ⁊ hͦ q̄ſiuit ſibi fie̓i a chroqd̓ deo ſoli fieri debebat: exaſꝑatꝰ ē.iratus ē: ⁊ increpauit eū: ⁊ reppulit dices Uade retro ſathana. dn̄m deū tuum adorabis ⁊ ei ſoli ẜuies. Ut nosdiſcamꝰ eiꝰ exēplo nr̄as quidē īiurias illatas ab impijs ſiue ī dicto ſiue īfacto magnanimit̉ ſuſtinē: dei āt īiurias ⁊ ꝯtēptū nec vſqꝫ ad auditū ſufferre qm̄ ī ꝓprijs īiurijs patiētē eſſe quepiā laudabile ē. īiurias āt dei diſſimūlare nimis eſt impiuꝫ ¶ Eadē aliter.¶ Actenus ſimplicit̓ diximus degentationibus qͥbus tentatus ēdn̄s: nūc breuit̓ ꝑſtringamꝰ qͥd ad noſtra edificationē ſignificēt chr̄i tentatiōes ¶ Freq̄nter diximꝰ corꝑis qͥdēieiuniū eē abſtinētiā a cibis. aīe āt ieiuniū abſtinētiā ab oī re mala qꝛ ſicutcaro delectat̉ cibo: ſic ſpūs carnis peccato Scd̓m hoc: ieiuniū chr̄i in nobisintelligimus eē abſtinētiā pcc̄oꝝ Sienī mādiicatio ade de ligno ſcīe boni⁊ mali prudēter ab oībus recepta: appetitio ē pcc̄i ꝓhibiti: ꝯn̄ter ⁊ chriſtiieiuniū intelligēda ē in nobis abſtinētia a pcc̄o Ꝙ ſi ieiuniū abſtinctia ē reimale: ſine dubio ⁊ deſideriū eiꝰ eſuritio eſt ip̄ius: ⁊ vſus ip̄ius rei intelligitur panis. Propones ergo ieiuniū ſibi chriſtus ⁊ nō ſuꝑatus deſiderio panis a diabolo ſibi ꝓpoſiti. hoc nos docet: vt ſi aliqͥs vtputa filius dei opuseligēs magnū exierit ī deẜtū: ſicut diximꝰ ſupͣ. ⁊ ꝓpoſuerit ſe abſtinē ab aliquo vſu corꝑali ⁊ delectabili qd̓ ē ieiunare ꝓpter viuificatoriū dei mādatū
ne interrūpat̉. ſi āt loquēte in cogitationibꝰ ſuis diabolo. ⁊ ad vſuꝫ illiꝰ reiꝓuocāte int̓rupit. vtes pccauit potiꝰqꝫ vſus eſt ⁊ peccatuꝫ ſibi cōuertit invſū. hoc eſt lapidem in panem Et qͣꝫuis ab illa re ſe abſtine̓ decreue̓it. qͣ vtipotuit ſine pcc̄o ſi nō decreuiſſet. tn̄qꝛ decreuit abſtinere ab illa: vſū illiꝰrei iudicauit pcc̄m eē .i. lapidem: propterea ſi vſus fuerit eo: pcc̄m ſibi ſūpſit in vſū .i. lapidē ſibi mutauit ī panē. dirupentē magis qͣꝫ nutrientē Sicut ⁊ apoſtolus de mulieribꝰ viduitatē ꝓmittētibꝰ dicit Que cū deluſeritchriſtū nube̓ volūt. hn̄tes dānationeꝫqꝛ pͥma fidē irritā fecer̄t Sꝫ depͥmēsdeſideriū ſuū qͣſi eſuritionē: rn̄deat incogitatiōibus ſuis diabolo ſibi ꝑſuadē ti. qꝛ nō in vſu rei illius ſolo viuithō ꝑfecte. ⁊ ſi viuit: ẜm corpus viuit⁊ nō ſcd̓m aīam. pleniſſime atviuit inobẜuātia mādatoꝝ dei Et iō forte nōſimplicit̓ dicit dic lapidi vt fiat panisne de qͣlicūqꝫ lapide dixiſſe ītelligat̉. ſꝫita dic huic lapidi .i. que tibi ego oſtēdo ¶ Itē aſcenſio ſūꝑ tēpluꝫ moralit̓intelligit̉ exaltatio cordis ſcoꝝ ad ſcītate Statio at ſuꝑ pinā templi exaltatiōis ip̄iꝰ mora Qn eī aliqͥs inflatusmēte carnis ſue exaltatꝰ fue̓it ſic̄ ſcūs⁊ gloriatꝰ fuerit qͣſi cōſūmatꝰ: ductꝰ ēa diabolo qͣſi ſuꝑ tēplū Et qū ſe exiſtimauerit ꝯſiſtere in ſcimonie ſūmitate⁊ in ip̄a eſtimatiōe iactātie fue̓it remoratꝰ: poſitꝰ eſt ſuꝑ pinnaꝫ tēpli ⁊ ſtatibi Cōuenient̓ gͦ ⁊ ordinate expoſuerūt euāgeliſte ¶ Poſtqͣꝫ enī expoſuerūt chr̄ꝫ in tētatiōe ieiunij ſuꝑaſſe diabolū: in ſeq̄nti loco expoſuer̄t ductueē a diabolo ſuꝑ tēplum. qm̄ victoriatentatiōis ⁊ expletio alicuiꝰ oꝑis magni gloriationē oꝑat̉: ⁊ fit cā iactātieSꝫ vide qm̄ ieiuniū qͥdē chr̄s vltroſuſcepit: ſuꝑ tēplum āt eum diabolusduxit: vt ⁊ tu qui filius dei es. ad ie-