¶ De baptiſmo chriſti.
XXV.
aquas relinqueret poſtmodū baptizādis Adhuc aūt vt qui humanā ſuſcepit naturā: totū humane nature inueniatur impleſſe myſteriū Nam qͣꝫuisipſe nō erat pctōr tn̄ naturā ſuſceꝑatpeccatricē: ꝓpterea ⁊ ſi ip̄e baptiſmate nō egebat tn̄ carnali nature opuseratIohannes prohibebat eū dicēs Ego a te debeo baptizari ⁊ tu venis ad me? Quo ego deſidero aſcēdere tu inde deſcēdis. ergovt tu me baptizes eſt idonea rō. vt inſtus efficiar ⁊ dignus celo. At auteꝫego te baptizē. que eſt rō? Ut iuſtusefficiaris: ſꝫ ip̄e es iuſticie radix. vt incelū aſcendas; ſꝫ natura in celo es ⁊ ſivolūtate de celo deſcēdis Tu es ſpiritus ego caro Nūquid caro ſpirituꝫſcīficare poteſt; magis aūt ſpūs ſanctificat carnc̄. Cuius enī eſt creandi virtus: ipſius eſt ſcīficādi ptās Quis diues a pauꝑe diuitias q̄rit? magis aūta diuite pauꝑ: Omne bonū a celo deſcendit in terrā: nō de terrā aſcēdit incelū. Ille antiquus lucifer qͥ mane oriebatur cogitauit apud ſe dicens Suꝑcelū aſcendā ⁊cͣ. Si ergo ille angeluscōſtitutus ⁊ pro ſola cogitatione ſuꝑbie depoſitus eſt de āgelica gloria adignominiā tenebrarū. ego quid merear pati ſi hō carnalis ⁊ corruptibiliscōſtitutus tāte ſuꝑbie opus impleuero. ⁊ dignū me eſtimauero totius creature dn̄ꝫ baptizare?Et ait illi ieſus Sine mō. ſic enī oportet nos imple oēmiuſticiā. Nō denegauit eminētiā poteſtatis ſue: ſꝫ myſteriū on̄t diſpenſationis dicēs. ¶ Sine modo .i. ſcioʸ quiahoc eſt iuſtuꝫ vt tu a me baptizeris ſꝫmodo ſine. vt iuſticiā baptiſmatis noverbis ſꝫ factis adimpleam: prius ſuſ
cipiā ⁊ poſtea p̄dicabo ¶ Ꝙ ergo dicitſic oportꝫ nos implere oēꝫ iuſticiā: n̄hoc ſignificat vt ſi fuerit baptizatꝰ: ſꝫſic̄ .i. quēadmodū baptiſmatis iuſticiā prius factis impleuit. poſtea predicauit. ſic oēꝫ iuſticiā nō prius verbisqꝫ factis impleuit Un̄ ⁊ lucas teſtat̉de illo dicens Primū quidē ẜmoneꝫfeci de oībus o theophile q̄ cepit ieſfacere ⁊ docere Aut ita Sic oportetnos oēm iuſticiā implere .i. quo ⁊ baptiſmi impleuimus iuſticiā Quō impleuit iuſticiā baptiſmi chrus? Sinedubio ẜm diſpenſationē humane nature. hoīm eſt enī: opus hr̄e baptiſmatis. qͥ ẜm naturā carnalē oīo ſūt peccatores Sicut ergo impleuit iuſticiābaptiſmi. ſic impleuit iuſticiā naſcēdicreſcēdi māducādi bibēdi dormiēdi ⁊laſſādi ſic ⁊ ſuſcipiēde tētatiōis ſic ⁊timoris ⁊ fuge ⁊ t̓ſticie ſic ⁊ paſſiōis ⁊mortis ⁊ reſurrectiōis impleuit iuſticiā .i. ẜm diſpē ſationē quā ſuſcepit humāe nature omnes iuſticias iſtas impleuit Ergo ſic ⁊ natus eſt nō vt deus ſꝫ vt homo Quaſi homo ſic creuitſic eſuriuit ſic tentatus eſt ſic laſſatuseſt. nō homo purus ſed deus in hoīe.quaſi homo ſic alligatus eſt ſic flagellatus eſt ſic crucifixus ⁊ mortuus: nōhō ſꝫ ꝑ diſpenſationē deꝰ quaſi homoSi aūt hec oīa purus hō impleuit: iānō ẜm diſpenſationē humanā impleuit oīa ſꝫ ẜm naturā Quid aūt diſpēſationis eſt. aut ꝯtra naturā. fi ea quepaſſionis ſunt homo paſſibilis patiatur. Dum aūt dicenti iohāni. ego a tedebeo baptizari: rn̄dit. mō interim ſine: on̄dit/ qͥa poſtea chriſtus baptizauit iohānē quāuis in ſecretioribus libris hoc ſcriptū ſit māifeſte Et iohānes quidē baptizauit eū aqua. ille aūtIohannem in ſpiritu¶ Ieſus aūt baptiza