De fugā ioſeph cū puero in egyptū. xviij.

imicos ſuos timet? Etiā Primū qͥdēvt regulam humane nature quā ſuſcepit: conſeruet oībus ⁊ in hac parte:quia ⁊ humane nature ⁊ puerili etaticōuenit fugere ptātem minantē Alioquin ſi illud agat in corpore cōſtitutꝰqd̓ eſt ꝓpriū dei: nō diſpenſat in ſe humanā naturā ſꝫ mutat Deinde vt etceteri chriſtiani qn̄ neceſſitas ꝑſecutionis aduenerit fugere nō erubeſcant¶ Et quare vadit in egyptum? Nimquid alia terra defecit? Semꝑ enī aduerſus populū eius egyptus extitit īimica Sed etiā recordatus dn̄s qͥ nōin finē neqꝫ ī eternū indignatur qͣꝫtamala fecerit ſuꝑ egyptum ideo mittitfiliū ſuū in eam. ⁊ dat ei magne reconciliatiōis ſignū. ⁊ ꝑpetue amicicie pignus: vt deceꝫ plagas egypti vna medicina ſanaret O ꝯmutatio dextre excelſi vt populus qui ante fuit ꝑſecutor populi pͥmogeniti: poſtea fiēt cuſtos filij vnigeniti Ut qui illis violenter dn̄ati ſunt Iſti cū deuotiōe ẜuirent: vt iam nō irent ad mare rubꝝdimergendi: ſꝫ vocarent̉ ad aquas baptiſmatis viuificandi. vt impleat̉ qd̓dictū eſt Ecce dn̄s deſcēdit in egyptūſedens ſuꝑ nubem leuc̄ Nubes ē corpus ip̄ius. leue āt ſine pōdere pctōꝝCunc herodes vldens quia illulus eēt a magis: iratuseſt vehementer Poſtqͣꝫ ꝑuulus ieſus magos ſub vno imperio ſubiugauit n̄ ptāte corporis ſed gratia ſpūs:nō exercitū miſit ante illos ſed ſtellāmodicā ante illos Religione illos ſb̓didit nō timore Nō enī ꝑſecutus eſtillos ſed ip̄e requiſitus ab eis Iō merito iraſcebatur herodes: quia quibꝰille ſedens in throno regni ⁊ veſtituspurpura ſuadere n̄ poteat. his ieſusꝑuulus ⁊ iacens in p̄ſepio ⁊ pānis inuolutus placuit Herodēs aūt qui dū

vellet deludere deluſus eſt Deuotionc̄ puero ꝓmittebat dicens Exquirite de puero vt ⁊ ego veniēs adorē eūInſenſatus. qui vnigenitā dei ſapīaꝫhūana fraude circūuenire tentabat:Iā enī qͣſi ſucceſſorē regni ſui timēsfremebat Nā reges ſi quidē ex alijscauſis iraſcunt̉. cito placant̉. illa autēira inextinguibilis eſt quā regni zelaccēdit Dein̄ cōtementes eū magisaddiderūt cauſas doloris Quēadmodū ſi quis infundat oleū ſuꝑ igneꝫ ardentē magis creſcit incendiū: ſic ardētem zelū herodis deluſionis o ꝓpbriūamplius excitauit Et quid fecit.¶ Miſit et occidit omnes pueros ī bethleem ⁊ in oībus finibus eius: a bimatu ⁊ infra: ẜm tempus qd̓ exq̄ſierat a magis. Ut quid?Quia de luſus erat a magis/ ſicut ferapeſſima habens naturale aſperitateꝫ:ſi ab aliquo fuerit vulnerata naturalem crudelitatē duplicat ira furoris.⁊ quaſi ceca nō aſpicit iaꝫ vulnerātēſed quicūqꝫ ante oculos ſuos occurrerit ſiue homo ſiue aliud aīal qͣſi auctorē vulneris ſui dilaniat Sic ⁊ illedeluſus a magis: iram ſuā ſuper ꝑuulos infundebat ¶ Dicebat enim cogitans in furore Certe magi inuenerūtpuerū illū quē regnaturum dicebāt:⁊ aut aurū acceperunt aꝑntibus eiusaut largis ꝓmiſſionibus ſūt placati:ideo ad me reuerſi nō ſunt Nam rexquicqͥd aduerſus regnuꝫ ſuū putauerit totū verū eſtimat: aīmus eius ſemper ſuſpectus eſt regni zelo repletusdū oīa timet. oīa ſuſpicat̉: facile creditquicqͥd fuerit ſuſpicatus Sicut vir ſizelet vxorē. aut vxor virū. omnē auditionē turpem de illo credit Et ſi n̄ſit auditio eius digna ⁊ idonea vt credatur tn̄ fidem auditiōis zelus cōmēdat Ideo ergo forſitan talia dicebat