Capitulū ſcd̓m.
omnia facere hortabatur. ⁊ ip̄a ordinauerat vniuerſa poſtmodum cognoſcenda ¶ Aurū ergo ſunt ꝑfecti fideles ⁊ ſapientes dicente apoſtolo Siquis edificat aurū argentu lapides p̄cioſos Si quis ergo ſe p̄bet chriſto fide ⁊ ſapientia plenū obtulit ei auruꝫThus aūt eſt oratio ſicut ſcriptū eſt.Dirigatur oratio mea ſicut incēſumin conſpectu tuo Si ergo quis mundā chr̄o offert or̄onē: obtulit ei thusMyrrham eſtimo eſſe bona opēa. qm̄ſicut myrrha corpus defunctorū inſolubile ſeruat: ſic opera bona chriſtumcrucifixū in memoria hoīs ꝑpetuumſeruant: ⁊ hoīem ẜuat in chr̄o ¶ Primū ergo oportet chriſto offerre fideꝫrōnabilem: dein̄ orōneꝫ mūdā: ⁊ tertio opera ſancta Et tu ergo qn̄ venis ad eccīam ad deum adorandū munera tecuꝫ porta in manibus tuis: dano habentibus ⁊ pete ab illo qui habet: vt oratio tua bonis oꝑbus commēdetur ſicut in lege ſcriptū eſt Nōintres in conſpcū dn̄i tm vacuus Infirma eſt enim oratio q̄ elemoſynaruꝫlargītate non eſt munitaEt admoniti in ſōnis ne redirēt ad herodem. ꝑ aliā viāreuerſi ſunt in regionē ſuā. O fidesmagorū nō cōtradixerunt angelo admonēti dicētes. Tantā viā venimꝰ:venientes aūt multitudinē ciuitatisnō timuimus. terribilē regē apud illos omnino nō expauimus. ſꝫ ſtetimꝰ⁊ fiducialiter qui natus fuerat regemp̄dicauimus. ⁊ quaſi deo digna munera obtulimus: ⁊ quaſi ſeruos latent̓iubemur nunc fugere. vt alia via venientes alia redeamus: Sed fideles conſtituti nec tūc timuerunt cognoſci. nec mō erubuer̄t occulte recedere: quia nec erat poſſibile vt qui abherode ad chriſtum veniſſent ad hero
dem redirent Qui enī chriſto relictovadunt ad herodeꝫ. freq̄nter reuertūtur ad chriſtum: qui aūt relicto herode ad chriſtuꝫ veniūt toto corde: nunqꝫ reuertūtur ad herodē .i. qͥ de chr̄oad diabolū tranſeūt ꝑ pctm̄: ꝑ pnīaꝫfrequēter reuertunt̉ ad chr̄m Qui ātrelicto diabolo ad chriſtum venit: difficile reuertit̉ ad diabolū. qꝛ qui nūqͣꝫfuit in malis. ſꝫ in innocētia. dū neſcitquid eſt malū. facile decipitur. ⁊ trāſitad diabolum Sed cum exꝑtus fueritmalum qd̓ inuenit ⁊ recordatus fuē̓itbonū qd̓ inuenit. ⁊ recordatus fueritbonū qd̓ ꝑdidit. cōpūctus redit ad deum. vn̄ receſſit Qui aūt in malis fuerit ⁊ ꝯuerſꝰ eſt ad bonū: dū gaudet debonis q̄ inuenit ⁊ recordatur mala q̄euaſit. difficile redit ad malum ¶ Sꝫquid; Quia multi cum chriſto relictopeccauerunt nō agunt pnīam: illi tales nunqͣꝫ fuerunt chriſti Ideo ſuperiꝰ dixi qui toto corde de diabolo venit ad chriſtum Qui eī poſt pctm̄ nōpenitet. nō quaſi homo carne deceptꝰpeccat. ſꝫ arbitrio cū ſit malus malūegit Nam malus qd̓ malū eſt nō putat malum ideo nec penitet cū feceritmalum Aut ita Qui enī a diabolo venit ad deum: nunqͣꝫ debet ꝑ illā viamambulare per quā venit Ueniſti perviā fornicationis: ambula de ceteo ꝑviā caſtitatis Ueniſti per viā auaricie. ambula de cetēo ꝑ viā elemoſynarum Si aūt per ip̄am viā redieris iterum ſub regnum herodis vadis ⁊ fisproditor chriſti¶ UUi cū receſſiſſent. Ecce āgelusdn̄i apparuit ī ſomnis ioſeph dicens Tolle puerū ⁊ matrem eius etfuge in egyptū. PO angele dn̄i: nonnetu mihi rettuliſti qꝛ qd̓ naſcet̉ ex ea d̓ſpūſancto eſt. Et quō iubes nos fugere? Quō filius dei ante hoīeꝫ fugit?Aut quis liberet de inimicis ſi ip̄e in