Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Duodecimū

alia loca ẜm mandatum domini Ethoc etiaꝫ Gregꝰ. dicit in dialogo.quādo omnes ſunt mali et indurati.debꝫ eis dicere illud apoſtoli. Quiareppuliſtisⁱ a vob̓ regnū dei ⁊cͣ Aliadiſtinctio eſt hic habenda. quia predicator aut habet curam animarumaut non id eſt predicat ex neceſſitateofficij. aut propria ſponte Si primomodo ſic debet dimittere gregemetiaꝫ propter periculū mortis. dummodo poſſit aliquod bonum facereremanēdo cum grege Si ſecūdo modo ſic etiā ſi poſſet ibi inter tales fructificare tenetur ibi ſtare. nec adponendum animā ſuā niſi in caſu. puta ſi aliquis vellet corrumpere fidem.et tunc vbi fides periclitaret̉ teneret̉animā pro fratribus ponere. qͥa hoceſt in precepto in tali caſu Si autemnon imminet talis caſus. ſic eſt inſilio. quia omnia cōſilia in caſu ſunt īprecepto Ad primū ergo dicendū deus precipit predicare. tamē ordinate. eo vtile quo ſit ſaluti animarum. Ad ſcd̓m dicendumeſt aliquid dimittenduꝫ quod ſit ẜmdeum timore mortis. ſi aliqͥs ſinecauſa et ſine neceſſitate ſe ingerat adpericulū. non fit ſapienter Ad tertium dicendū falſum eſt Nam ẜmAug. aliquādo imꝑator peccat p̄cipiendo deuotus miles peccatobediendo maxime ſi militi non conſtet illud eſſe peccatum. Articulus xxx.Ertio vtrum liceat p̄dicatoribꝰ recipere elemoſynas abvſurarijs. et videtur ſic prima ad Corn. ix. Si nos vobis ſpiritualia ſeminamus ⁊cͣ. Pretereaius naturale habꝫ homo viuat delabore ſuo. dignus eſt enim oꝑarius

⁊cͣ. hoc enī cōceſſum ē homini a creatore In ſudore ⁊cͣ. gen̄. iij. ContraUſurarij nihil habet niſi quod ē alienum Reſponſio dicēdū de rapina vſura huiuſmodi in generali loquendo non poteſt fieri elemoſynaIſaie. lxi. Odio habens rapinam inholocauſtum. tamen in ſpeciali caſupredicatoribus qui predicant vſurarijs et monent eos reſtituere. licitumeſt accipere. et hec eſt vna ratō. Aliaeſt quādo non habent alias vnde viuant. et in extrema neceſſitate omniaſunt cōmunia. et ab omnibꝰ licite accipere ad ſuſtentationē et neceſſittē Articulus xxxi.Einde quer̄itum fuit de officio confeſſorū. vtruꝫ aliquispoſſit confeſſiones audire deindulgentia domini pape ſine voluntate proprij prelati. videtur nonquia quilibet tenetur confiterr ꝓprioſacerdoti. ergo raͣ. Preterea papanulli preiudicat propter aliquam indulgentiam Contra. Papa eſt ſuꝑomnes. ergo cui vult quid et quantūvult. poteſt committere et indulgere Reſponſio dicendū quidam dicūt quilibet ſacerdos poteſt abſoluere quemlibet a quolibꝫ peccato. etlicet non bene faciat abſoluendo. tamen abſolutus eſt. et ratio horū fuitquia ſiml̓ datur preſbytero in ſua ordinatione poteſtas conſecrandi corpus chriſti. et poteſtas clauiū. et id̓oſicut poteſt cōſecrare quamlibet hoſtiam. ita poteſt abſoluere quēlibet.Sed hoc eſt erroneū quia nullus p̄tabſoluere ꝓpria auctoritate niſieſt aliquo ſibi ſubditus. qͥa actusfiūt in materia ꝓpria. et abſolutio ſacramētal̓ hꝫ iudiciū ānexū. et hoc ſcꝫiudiciū ē niſi in ſb̓ditos inferioēs