dicens d̓uio Vnum eſt ꝙ impoſſibile ē ꝙ talis ametur a v̓tuoſo cuius malicia ē manifeſta v̓tuoſoquia ſolū bonum honeſtuꝫ amatur a vtuoſo. Secūdo dicit ꝙ virhoneſtꝰ nō dꝫ amare talem: ſꝫ ommino debet diſſoluere amiciciā adtalem. ⁊ ratio ē: quia nō eſt poſſibile ꝙ diu ſeruet̉ amiciciā ad talem niſi cauſet̉ aliqͣ ſimilitudo malicie. Ad ſecundā queſtionemdiſtinguit: quia talis qui factusē malus: vel ē omnino īſanabilisſciꝫ ꝙ nō poteſt reduci ad ſtatuꝫv̓tutis. vel nō. Si nō. ſic nō debetſtatim dimittere amicū ſuū: ſꝫ auxiliari ad hoc ꝙ r̓cuꝑet bonos mōres. ⁊ multomagis debet amicuseū ad hoc iuuare ꝙ ad recuperandū diuicias vel pecunia. qͣnto virtus e maius bonū ꝙ ſubſtātia tēporalis. Si vero ſit onino īſanabilis. ſicut ſunt inueterati dierū maloꝝ: ſtatim debet amicicia ad euꝫdiſſolui. Nec ē inconueniens hocfacere: quia nō erat amicus huicvel tali ſciꝫ vicioſo ſꝫ virtuoſo. Etideo dicit Areſto. in eodē ca. ꝙ illiqui ſimulant ſe v̓tuoſos ⁊ amicicia contrahūt cū virtuoſis. ⁊ tn̄ſunt latenter mali. ſunt magis criminādi ꝙ illi qui corrūpunt nummiſmata: qͣnto nobilior eſt vtusꝙ pecunia. Vnde qui ſimulant vtutes: maligniores ſunt ꝙ qui fingūt falſā monetam. ¶ Ad terciāqueſtionē reſpondꝫ; quia a̓ fit diſſolutio amicicie ꝓpter minoreꝫ bonitatem in amico. a̓ ꝓpter habundātem maliciā. Si ſecūdo mō nichidebet homo familiariter exhibeve tali magis ꝙͣ cuicūqꝫ extraneol⁊ oīmo rationabile ē: ꝙ minꝰ: ꝓ qͣnto euꝫ decepit ⁊ verecūdiam fecitVerecūdum em̄ eſt v̓tuoſo amicum fuiſſe vicioſo. Si primo mōfiat amicicie diſſolutio. ſicut ꝯungit de duobꝰ quoꝝ vnꝰ ſtat̓ in gͣdū remiſſo v̓tutis ⁊ alius ꝓficit īgradum ītenſum. tunc em̄ nō eſtpoſſibile ꝙ ꝓficiens ſeruet amiciciam ad nō proficiētem ẜm Areſ.quia nō de eiſdem gaudent̉ ⁊ triſtātur: quod eſt ꝓprium amicorūTunc in tali caſu homo debet ſe exhibere magis beniuolum ꝓpter ꝑteritam amicicia ꝙ ſi numꝙͣ fuiſſent amici Illi vero qͥ inſanabilesonino ſūt: abiciendi ſūt omninoa cōicatione v̓tuoſoꝝ quatuꝫ poſſibile eſt. Nec curandū e: ſi hō eisdiſpliteat: vel offendat: cū v̓ tuoſo ſemꝑ dꝫ eſſe ꝓprium diſplicerepeſſimis. ſicut d̓t Boetiꝰ. i. de ꝯſo.ꝓſa. 3. Hoc ē em̄ ſecundū qd̓ eſtvirtuoſo maxīe cauendū ⁊ vitandū taꝫ ꝓpter ꝯſcīam ꝙ ꝓpter famapincioſa familiaritas ad ꝑſonaſcorruptas vel ffectas. ꝓpter quaꝫmulti innocētes ī pͥn cipio corrupti ⁊ ad hominabiles factiſūt ī breui: dūcti ⁊ abducti pͥmo a veritateꝯſcīe ⁊ tandem a ſerenitate famēſue: quoꝝ qͥlibet dicere poteſt illd̓Iheremie. 3s. Seduxerunt ⁊ preualuerunt aduerſuꝫ meviri pacifici qͦui dimerſerunt in ceno ⁊ inlubrico pedes tuos ⁊ receſſerunt ate. De hac materia: videlicet de vitanda ſocietate mala: que ducithominem ī vitam vicioſam. Loquitur Seneca ad Lucillum epiſtola decimaoctaua ẜm īregros libroſ. Si vis inqͥt hr̄e ꝑeg̓uacōes