Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

ſed hoc ī eo q̄rit̉ cui liberi nulli ſūt qui pr̄ fuerit eciā ſi vita polleat admittit̉ ad regēdum. fiforte duni regat genuerit exuiturpoteſtate Ideo hoc maxime cuſtodicur: ne fiat hereditariū regnumdeinde ſi rex p̄fea̓t maxima equitatem nolūt ei totū licere: ſed go. rectores accipit: ne in cauſis capituꝫſolus iudicet ſi diſpliceat iudicatum ad populuꝫ reuocat̉. atqꝫ itadatis iudicibꝰ ⁊0 fertur ſentētiacui neceſſario acquieſcere ē. HecSolinꝰ Tercio de regie exēcucōisauctoritate poteſt exponi illuduerbioꝝ. 30. Rex qui ſedet ī ſolioiudicij diſſipat omne malū in tuitu ſuo. Vbi quatuor ꝯditiones ponūtur neceſſario requiſite ad hoc regia auctoritas executionē debitam ſociantur. ſciꝫ trāquillitaſin prefidendo. quod notatur cumdicitur. Rex qui ſedet. Equitas indiſcernendo. quia in ſolio iudicijPerſpicacitas in īquirendo. intuitu ſuo veritas in puniendo diſſipat omne malū. Quarto p̄cipuepenſabant antiqui regie conuerſationis ꝓbitatem: vt ſicut precedit precellit ceteros dignitategali ſic antecedat bonitate moa̓liVn̄ Sen̄. epl̓a.. Natue̓ ē deterioribꝰ potiora ſubmittere: ſꝫ melioribꝰ Arietes qui ducatu preſūtzregibꝰ aūt maxima cornua habēt aut vehem̄tiſſima fortiſſimaNon p̄cedit armēta degener tanrus ſed quimagnitudine ceterosmares vnicit. Elephātoꝝ gregeꝫexcellentiſſimꝰ ducit. Sūma felicitas erat gētiuꝫ in aureo ſetulo: inquo poterat potētior eſſe meCap̄ xviij;lior. In illo igit̉ ſeculo qd̓ aureumꝑhibet̉ penes ſapiētes fuiſſe reg poſſidemꝰ indicat qn̄ officiumerat imperare regnū. Hec Sen̄.Et Boetiꝰ de ꝯſo. li. i ꝓſa. 4. d̓t ſic.Tu īquit hanc ſētentiaꝫ ore Platonis ſanxiſti Beatas fore reſpb̓licas ſi eas vel ſtudioſi ſapīe regerent vel eaꝝ r̓ctores ſtudere ſapīecōtingeret Vn̄ metrice dicit̉. Regͣbtā forēt ſi vel ꝯtīgeret Ph̓osreges reges ph̓ari. Lcīo ⁊oi.Vni qͥetū ſilentiū tenerent̉ oīa nox in ſuo curſu mediū it̓ hr̄et oīpotēsſermo tuꝰ dn̄e exiliens de celo a regalibꝰ ſedibꝰ venit durus debellator in mediā exterminij terrā ꝓſilijt. Sladiū acutū inſimulatum īperiū tuū portans. Et ſtans oīa re.pleuit morte vſqꝫ ad celum attigebat ſtās in terra. Poſtꝙͣ oſtenſuꝫ ē pena ext̓iacōis primogēitoꝝ nulli peꝑcit ꝓpter gn̓isbilitatē: qͥa eqͣlit̓ afflixit r̓gē vul dominū ẜuū. In iſta lra ꝯſēqͣnter decla̓tur ecia peꝑcit aliquibꝰ ꝓpt̓ tꝑis īportunitate. Cuꝫnox ſit tꝑſ humane qͥete deputatu moleſtiꝰ affligit oīs adu̓ſitas Vnde ī iſta lra tria fiunt quiaprimo deſcribit̉ hoā decurrenſ. Secūdo efficiēs. Tercio effectꝰ ſeqͣns Scd̓a ibi. Op̄s ẜmo. Terciaibi. Itans oīa re. Eirca primūd̓t ſic qͥetū ſilentiū tenerentoīa media nocte qͣndo hoīes datur qͥeti ꝯtinent ſe a ſtrepitutumultuſ. ī tēpeſto nox ī ſuo curſu ⁊cͣ. Septem em̄ ſunt hore noctis ẜm yſidoꝝ. .l. Ethimo. ca. 33.videlicet veſperum. crepuſculuꝫ