ꝙͣ aliqui fiant boni legiſpoſitiui ſiue legiſlatores. ſic̄ docet Areſt. ioEthi. Probat eī ibideꝫ Areſt. zvltimis c. tres ꝯcluſiōes. Prima Adfaciendū hoīes vtuoſos nō ſoluꝫſufficit ſermō ꝑſuaſiuꝰ Scd̓a ē ꝙad hoc neceſſariā eſt bona ꝯſuetudo Tercia ē ꝙ bonā ꝯſuetudo ſinebonis legibꝰ haberi nō pōt. Prīaꝯcluſio patet: qͥa iuuenū aliqͥ ſūtliberales: aliqͥ degn̓es. ⁊ aliqͥ inſanabiles. Lib̓ales ſunt qui apti nati ſurit fugere turpes delectatiōesex ſola verecūdia. degene̓s ſunt⁊ inobediētes qui qͣleſcumqꝫ delectacōnes ꝓſequātur niſi ꝑ penaꝫcōtrariā caſtigētur. Inſanabilesſunt qui n̄eqꝫ ꝑſuaſionibꝰ: neqꝫpenis a prauis delectacōibꝰ retrahutur Pro pͥmis at iuuenibꝰ ſufficit ſermo ꝑſuaſiuꝰ qui ſtatī alliciunt̉ ad v̓tutem: cōſiderata turpitudine vicioſe delectaconis ⁊ pulchritudine honeſte v̓tutis. Pro īobediētibꝰ ⁊ rebellibꝰ nō ſufficitſermo ꝑſuaſiuꝰ ſed requirūtur pene ⁊ punicōes in ꝑſonis vel in rebus. Pro inſanabilibꝰ qͦs nos incorrigibiles vocamꝰ r̓quirit̉ ext̓iatio ſiue mors. dicit Galienꝰ in dynamide: vt reritat Victorinꝰ zi. li.ſuo n̄lium. c. ⁊co. Omne auxiliuꝫmedicīe tociꝰ corporis triptitū eſtviꝫ medico: ferro ⁊ ignē: Qd̓ ſi medico curari nō p̄t: ferro ⁊ ignē cūret̉. Si āt nec ferro: igne curet̉. Qd̓at nullo iſtoꝝ triū curari poteritincurabile eſtimēt̉. Moraliter medicamentū eſt occulta correpco ⁊caritatia. ferruꝫ ꝓclamatio. ignisExcōicatio vel ſeq̄ſtratio corporal̓Et qui nullo iſtoꝝ triū ē curabil̓Cap̄l xviij.īſanabilis iudicat̉: cui debet̉ morſvel exterminatio ẜm AreſtotileꝫPatet ergo ꝙ non ſufficit ad huranam v̓tutem ſolus ſermō perfuaſiuus. Secūda vero ꝯcluſio ꝙad hoc neceſſarie bona ꝯſuetudoreqͥrat̉ ſeqͥtur ex p̄dictis. Illud eīneceſſarium eſt ad ſalutem ꝑ qd̓exterminat̉ paſſio inclinas ad viciū: ſꝫ hm̄odi eſt ſola bonā ꝯfuetudo. gͦ ⁊cͣ. quia ſicut dictū eſt: ſoladoctrina nō ſufficit. Triplex eniꝫfuit atiquoꝝ ſma de eo qd̓ eſt hoīnes v̓tu̓oſos fieri. dixerūt eī qͥdāꝙ hoīes fiūt boni ꝑ naturā: putaex na̓li ꝯplexione cū impſſiōe corpoꝝ ſuꝑceleſtiūi. Alij dixer̄t ꝙ ho3 92mies fiūt boni ꝓpter exerciciū Tercij dixerūt ꝙ ꝑ doctrinā. Et iſta t̓adicta ſūt aliqͣliter vera. Nā quidāmox a natītate ſūt diſpoſiti ad fortitudine vel temperātiam: ſed hecnaturalis diſpoſitio eſt v̓tus imꝑfecta. ſicut d̓r 6. Ethi. Vnde ad eiꝰꝑfectionem requirit̉ doctrina q̄ ēꝑfectio racionis. Sed cum v̓tuteſmorales ſint in appetitu n̄ ſufficitcū naͣli diſpōſicōe doctrina: ſꝫ vlteriꝰ requirit̓ ꝯſuetudo ꝑ quā ipē appetitus inclinet̉ ad bonū. Hꝫ eī cōſuetudo bona quandā violentiaꝫinclinantē ad bonū. Ex quo patet̉:ꝙ ad bonitatem moꝝ requirit̉ bona conſuetudo. Tercia concluſiovidelicet ꝙ ad bonaꝫ conſuetudinem requirūtur bone leges ſic oſtēditur. Bona conſuetudo ido neceſſaria eſt ad bonos mores: quiaconſuetudo bona inducit neceſſitatem quandam ad bonum: ſedhec neceſſitas ſine legibus beneordinats non habetur. Habetf t 3