fuerint etatis. Moralit̓ inundusiſte filior ſuos tractat diuerſimōequoſdam ſibi applicat ⁊ preficitquoſdam abdicat ⁊ exponit Applicat ſibi diuites ⁊ abdicat ſibipaupereˢ ſicut egiptus filios egipciarū ſaluauit. ⁊ filios iſrahel ſubmerſit ⁊ tamen de iſto nocumētoꝓuenit vnū lucrū. Nam diuitesremanēt in tutela mundi ſemperſubiecti ipſiꝰ ptāti: ſed certe pauperes eximūtur a mundi huiꝰ poteſtate: eo ip̄o ꝙ a mūdi huius amicicia deſerūtur. Et ſicut quem īpius ⁊ crudelis paternaturalis exponit: piuſ ⁊ generoſus homo int̓dū adoptat: ita quē mūdus exponit deus adoptat ⁊ a ſeruitute mūdi liberat Rōͣ. 8. Nō em̄ accepiſtisſpūm ſeruitutis iterū in timore. ſꝫaccepiſtis ſpm̄ adoptionis filiorūdei in quo clamamꝰ Abba pater.¶ Circa illam clauſulam Sciēteſquibꝰ iuramentis crediderūt Notanduꝫ: ꝙ bona credulitas ſiue fides qͣtuor impetrat fore appetēdaProcua̓t em̄ fides bn̄ credenti peccatoꝝ remiſſionem: demomoꝝ cōfuſionem: optatoꝝ ꝯſecutionem⁊ electoꝝ bn̄dictionem. Primoem̄ fides ꝯfert credenti peccatoruꝫremiſſionem Actu. jō de xp̄o dicit̉Huic omnes ꝓphete teſtimoniuꝫꝑhibēt remiſſionem peccatoꝝ accipere ꝑ nomen eius omnes: q̄ credunt in eū. Exemplū Ione. 3. Crediderūt viri minuite in dn̄o ⁊ p̄dicauerūt ieiuniū. docet Areſt. in pͦmō rethorice ī pͥncipio ꝙ tria ſūtq̄ faciūt dictuꝫ alicuiꝰ credibile: ꝙͣuis nō demonſtratiue loquat̉: videlicet prudentia: virtus ⁊ beniuo198Cap̄lꝫ xviij.lentia. Cuiꝰ cauſa eſt ẜm eum: qꝛꝓpter oppoſita iſtoꝝ diſcredimuſalteri n̄ demonſtratiue loq̄nti viꝫAut ꝓpter imprudentiā quā reputamꝰ eū ignarū: aūt ꝓpter maliciam ꝙ ꝙͣuis verū ſciat nō tameneſt amicus veritatis ⁊ iuſticie: a̓ꝓpter defectū beniuolentie: quia īcaſu licet ſit prudens ⁊ v̓tuoſus n̄otamen reputamꝰ eū ita beniuoluꝫꝙ velit nobis cōſulere qd̓ nobisexpediens iudicat. Sꝫ qn̄ iſta triacōcurrunt in cōſiliario .ſ. ꝙ reputamus eū prudentē: vtuoſum ⁊ nob̓beniuolum: tūc abſqꝫ dubio credimus dcis eiꝰ: ꝙͣuis ea nequaꝙͣdemōſtret. Sic de xp̄o loquamrꝙ venit in mundū ꝑſuadere ⁊ p̄dicare: nō dicta ſua ſcientifice demōſtrare. ⁊ idd̓ doctrina ſuā: nō ſcīa.ſed fides nominat̉. Sūt tamen dicta ſua nichilominꝰ credibilia ꝓpter tres racōnes p̄dictas Tum qꝛin eo viguit prudentia: cum eſſꝫſapīa dei patris: tū quia in eo fuit virtus: qꝛ oīa bn̄ fecit Mrͣ .7. tūqꝛ in eo fuit beniuolentia ad noquia dilexit nos ⁊ lauit nos a percatis nr̄is in ſanguine ſuo Apoc̄.pͥmo. Et idd̓ ſignāter dicit pͣs. Teſtimonia tua credibilia facta funtnimis. Secundo oꝑatur fides demonioꝝ ꝯfuſionem Marci vltīo.Signa eos qui crediderint Hec ſeq̄ntur. In noīe meo demona eicient. Et ido fides dicit̉ ſcutū ſpūale in quo demonia vincimꝰ Eph̓.6. In omnibꝰ ſumentes ſcutum fidei in quo poſſitis oīa tela nequiſſimi ignea extīguere. dicit Papi.⁊ habet̉ ī expoſitione ſuꝑ Iuuealem Satirā. 2. ꝙ numa pompilio