lno⁊ tu luis. O pietas oplis ſine exēplo: gͣtia ſine mierito: caritas ſinejnodo. ¶ Tercio de bn̄ficio expectariōis quio nos peccates expectatgratiarū actiōis materiā ſumit̉ dehꝫ quociēs peccator pͥmeruit ꝙ ritempꝰ penitētie auferetur. Et conſtat quociēs mortaliter peccauitindignꝰ ē vitā eternā ſtatiꝫ vt ſiceſt ingratus auctori vite. Freq̄n̄ter autem habet peccator cōſiderare quociēs in ſtatu dampnacōisexiſtēs in periculo mortis fuit velab infirmitate intrinſeca: vel abaduerſitate extrinſeca. Eſt enimmaius bn̄ficium: ſi quis addictꝰſuſpendio. ⁊ fune iam applicatoad collum: vel ſi vinculatus membrum extendit mulilatori: ſi tūctalis ab aliquo liberaretur: maximū beenficium eſſe dinoſceretur.Quo ergo tunc peceator diu̓tiſſetſi tunc liberatus nō fuiſſet niſi adinfernum pro ſemꝑ. Huius ergoliberacōis bn̄ficium ſempiternuꝫvēdicat amorem humanum Caſſiodrus de opere varioꝝ dicit ſic.Elephatem ingenio homīs poſſecapi. Cum enim ſe arbori ſem ſucciſe appodiauerit ⁊ arbore fractaceciderit ꝑ ſe reſurgere nequit ſedhumano ſolacio: cuius parte iacuit: belua ſuis greſſibꝰ reſtitutamemor eſt bn̄ficij ſui In magiſtꝝquippe recipit queꝫ ſibi beneficūfuiſſe agnoſcit: ad ipſiꝰ arbitri ūmouet greſſus: ipſiꝰ voluntate ribos capit inuice manꝰ ꝓmūſcidātendit ⁊ a magiſtro ꝓ futura gratia tantum accipit: quia ſe ipſiuscura viuere poſſe intelligit. Si ergo beſtia racōnem nō habens tātas liberatori gratias agit: qͥ lapſum ad greſſuꝫ reducit: longi magis homo gratias referre teneturilli qui pluries lapſum de infermvoragine pluries liberauit. ¶ Rr̄to de beneficio conſeruacōnis tamin eſſe uature ꝙͣ ī eſſe gratie grates referende ſunt. Vn̄ Augꝰ de ſācta virginitate. Omnia peccata ſichabenda ſunt tamꝙͣ dimittātura quibus deus cuſtodit ne ꝯmittantur. Et infra. Quiſquis ab imcio pudicus ꝑmanet ab illo r̓git̉⁊ quiſquis ab imp̓udico pudicꝰfactus eſt ab illo corrigitur ⁊ quiſquis in finem impudicus eſt abillo deferitur: occulto quidem iudicio ſed nō iniquo. Et ideo ſignanter dicitur hic in litterā. Quia nōledebatur gratias agebāt. Namſancti viri nō ſolum de ſibi dimiſſis grās agunt deo: ſed ⁊ de hijsa quibus ſunt ꝑ ſuum adiu̓toriūpreſeruāti. Vltima materia gratiarum. ictionis eſt cōſideratio premiacōnis: quia deus talia preparauit electis que in cor hominis aſcendere nequeunt in preſenti. ¶Tercio notandum quomodo gtͣtiarum actio eſt explenda. debetenim habere quātuor condiconesſi debitō modo debet expleri Primnō debet habere magnitudinemSecūdo aſſiduitatem. Tercio vniuerſalitatem ⁊ Rr̄to hilaritatemPrimo ergo debet habere magnitudinem. ⁊ ratio eſt quia homoplus accepit a deo ꝙ aliqua creatura. ⁊ iō decet eū magis magnifice gratias agere. Nā lucis ē tal̓ꝙ vbi plue̓ſ radij ad aliqd̓ ſolidūdixigūt̉ ibi maior ē reficio ⁊ maior