85Quarto dicit ꝙ exuritherbas id̓eſt iuuenes proficientes: ſicut talpa ceca que moratur in terra ⁊ radices herbaruꝫ rodit ⁊ impedit abaugmento ⁊ non ſolum herbas īmo ſumma cacumina carpit qūiaſemper contra ſuperiores ſuos: prelatos ⁊ dominos inuidꝰ quiſqꝫ garrit. Vltimo dicit ꝙ ex afflatuſuoid eſt verbo malicioſo polluit omnem populum ⁊ vrbem quam attīgit. Hoc eſt primum genus triſtium perſonarum. de qua triſticiadicitur ꝓuerbioꝝ. ⁊j. Sicut tinea veſtimento ⁊ vernes ligno ita t̓ſticia nocet cordi fccī. 3. Triſticiaꝫlōge expelle a te: multos enim occidit triſticia. Secūdo videmus ꝙomnes perfidi ⁊ fallaces ſunt communiter mali ⁊ triſtes. Vnde ypocrite vt̓ decipiant alioꝫ: quandamexteriorem triſticiam ſimulant ⁊ſanctitatem cōtra quos monet ſaluator Math̓. 6. Cum ieiunatis nōlite fieri ſic̄ ypocrite triſtes. Ialesſunt iocundiſſimi in occulto ⁊ triſtiſſim quantū ad apparen̄ciam inpublico: ſimiles gellie de qͥ Marcialis cōcus libro epigͣ. 3. Senecaepiſtola z Ambroſius ī quodaꝫſermone latet plerumqꝫ ſb̓ triſtiamictu laſciuus ⁊ deformis horrorvbi veſte obtexit̓ vt ſecreta tegantur petulantium animoꝝ. Contratales Gracius. Numꝙͣ te fallāt aīſubvulpe latēteſ. Impīa ſub dulcimelle venena latet. Tercium genus triſtium perſonarum ſunt cupidi ⁊ tenaces ymitatores Nabalqui ſēꝑ ſūt in timore ⁊ dolore quomodo aliquid acquirant vl̓ acquiſita retineant. fcc̄iaſtes. ⁊. CunctiCap xvijdies eius erumpnis ⁊ doloribuspleni ſunt: nec ꝑ noctem mente requieſcūt. Tal̓ fuit ille iuuenis cuiſaluator dixit Math̓. i9. Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vede omnia quehabes ⁊ da pauꝑibus ⁊ habebistheſaurum in celo: ⁊ veni ſequereme ⁊ abijt triſtis. fa̓t enim habēſpoſſeſſiones ml̓tas. Contra quosdicitur eccleſiaſtici. 4. declina pauperi aurem tuā ſine triſticia. Quartum genus male triſtium perſonarum in preſenti ſunt ſtupidi ⁊ pertinaces qui de dei clementia ⁊ pietate diffidunt quoruꝫ aliqui de peccatis ſic irremediabiliter triſtantur:vt dicant ſacramentum penitēcieeis non poſſe ſufficere ad ſalutem.Vel quia iuſticia dei non ꝑmittatpenitentibus miſereri Cōtra quoſPſalmiſta alloquens animam ſua dicit ſic. Quare triſtis es animamea ⁊ quare ꝯturbas me. ? Iperain deo ⁊cͣ Aliqui ſūt de iſtis ſic̄ quimortem amicorum ſuorum incōſolabiliter minis plangunt: qꝛ velde eorum beatitudine ⁊ reſurrexione futurā deſperent. Contra quosapoſtolus Theſſalonicenẜ. 4. Nolo vos ignorare fratres de dormientibuſ vt nō contriſtemni ſicut⁊ ceteri qui ſpem nō habent. ⁊ quiiſtud genus triſticie ſunt patientes miſerrimi ſunt ⁊ de miſeria preſenti vadunt̉ ad miſeriam ēternāContra quoꝫ ſignanter dicitur Eccleſiaſtici decimoqua̓to Felix quinon habuit animi triſticiam ⁊ nōexcidit a ſpe ſua.Foctio 189.Tignis qͥdē nulla vi poterat ill̓ lumē p̄be̓ nec ſideꝝ