Ed eſt cura illi non quialaboraturus eſt: nec quomam breuis eſt vita illiꝰſꝫ ꝯcertat cū aurificibꝰ ⁊ argentaniſꝫſed ⁊ erarios imitatur ⁊ gloriaꝫ pfert: qm̄ r̓s ſuꝑuacuas fingit. Cinis eſt em̄ cor eius ⁊ terra ſuꝑuacua ſpes illius ⁊ luto vilior vita illius: qmͣ ignorat illū qui finxit ſe⁊ qui inſpirauit illi aīam ⁊ amatea q̄ operatus eſt ⁊ nō eū qͥ inſufflauit ei ſpūm vitalem. ¶Poſtꝙͣreprobata eſt vanitas ydola fab̓catium ex ꝑte cauſe materialis ⁊formalis. In iſta ꝑte r̓probat vanitatem eorūdem ex ꝑte cauſe efficientis ⁊ hoc in materia vili ſicutde luto. Nā qͣnto materia ydoli ēvilior: tanto magis ſūt deriſibilesdola fabricantes de illa ⁊ eciatalia ydola adorātes. Vn̄ ſpūs ſcūſderidet hic ſpecialit̓ figulos ydolagentiū fabricātes de materia fictili Et circa hec duo facit. Nam pͥmo eos abſolute vituperat. Scd̓oeos fabricātes ydola alijs cōꝑat.ibi. Hic em̄ ſcit ſe ſuꝑ omnes. ¶Circa primū duo facit. Primo tales opifices arguit de negligēti abone ꝯſideracōnis: qͣntū ad laborēꝓpriū ⁊ corporaleꝫ fragilitatē. Secudo eos redarguit de vehemētiafalſe opimionis circa vite hūanebonitatem. Secūdā ꝑs ibi Sed eſtimauerūt. Circa primū qͣtuorfacit. Nā pͥmo arguit tales de negligētia. Scd̓ de vana gloria. Tertio de ſpe ſuperuacua. ⁊ qͣrto de ignoratia ninis fatua. Negligētesvero ſūt in eo ꝙ nō curat de laboris ſui qͣntitate: nec de ſue vite brelutate. ⁊ qͣntum ad hoc dicit ſic.R2Cap xvSed eſt illi cura: non qͥa laboraturus eſt: ſed nec quoniā breuis ēvita illiuſ. Iſtā negligētiam patiuntur omnes cupidi qui cōtinuecirca diuicias ⁊ honores laborant⁊ vite ſue breuitatem nō ꝯſiderātẜ ꝯtertant in aurificibꝰ .i. qui ī auro operatur ⁊ argentarijs i. qui operātur in argēto ecce vana gl̓afiguli qui certat cū nobilibꝰ artificibꝰ vt operet̉ ita ſubtiliter in luto ſicut alius in metallo. ſꝫ ⁊ erariosa. illos qui oꝑant̉ in ere ⁊ in qͦcumqꝫ alio metallo imitatur ⁊ gloriā p̄ferta inutilit̓ ſe iactat q̄rensgloriā p̄ferendo opus ſuū operibꝰartificuni alioꝝ. Et ideo ſe inutilit̓prefert: qm̄ res ſuꝑuacuas finxitid eſt inutiles. Reprobata eoruꝫnegligentiā ⁊ vana gloria. hic reprobat̉. Tercio eoꝝ ſpes ſuperuaP3)cua in ydoloꝝ cultura. que quideꝫcultura reprobāda ē vt mala excogitacōne: affectiōe ⁊ tota conu̓ſacōne. Quātum ad cogitacōnemdicit ſic. Cinis em̄ eſt cor eiuſ. hoceſt cogitacō cordis illius qͣ adoa̓tvile ydolum eſt cinis a. c̓ca cinerēſicut c̓ca obiectū ſuū. Actus enimſpecificant̉ ⁊ denominant̉ ab obiectis ſicut cogitatio cupidi eſt aurum. Et t̓ra ſuperuacua ſpes illiꝰ.qͣntum ad affectioneꝫ. Et luto vilior vita illius a. conu̓ſacō adorantis ydolū: vilior ē ipſo luto qd̓ adorat ⁊ cui ſe ſb̓dit. Aoralit̓ in cīere qͥ vento agitat̉ deſignat̉ ſuꝑbia vite. In t̓ra ꝯcupiſcētia oculoꝝIn luto cōcupiſcentia carnis. Rr̄to reprobat eos de ignorātia ꝓp̓aꝓpter quā inciderūt in tot erroreſVnde ſubdit. Rm̄ignoraui eum