No⁊ colaphis cedimur. ⁊ inſtabilesſumus ⁊ laboramꝰ manibꝰ nr̄is:Non ſolū viri īmo etiā mulieresAd philipͥ. 4. Adiuua illas q̄ mecum laborauer̄t. Si ergo taliū collaborātiū diligētiā ꝯſiderauerimꝰfacile exit nobis laborae̓ in oꝑibꝰmeritoꝝ Vn̄ Greḡ. . li. mora. Sideſideramꝰ in labore ꝑſiſte̓ collaborantē videamꝰ: qꝛ ſubleuacō laboris. eſt viſio laborantiſ Iacobi. lij.Exempluꝫ accipite fratres laboris⁊ pacie ꝑ ꝓph̓as qͥ locuti ſūt ī nōmine dn̄i Vn̄ ſubdit ibidē Greḡ.Sicut cū in itinere comes iugitur.via quidē non ꝯtrahitur h tn̄ deſocietate connitiſ itineris alleuiat̉Tercō laboreꝫ ſanctoꝝ facilitatīpn̄ti magne mercedis exſpectacōHinc atlethis ꝓponit̉ brauiū in fine ſtadij: ruſticus recolit in hyeme futuros frcus autumni ⁊ oꝑaxius quātitateꝫ ſuiſtipendij ꝯtemplat̉ de hac mercede nra futua ⁊labore pn̄ti dicit̉ Ihero. in quadāepl̓a. Nullus labor durus. nullumtempꝰ longū videi̓ debet quo gl̓aeternitatis acquitur Sapīe. .ſi. honoꝝ laboꝝ glorioſus ē frcus Et ſapie. j0. Reddidit iuſtis mercedeꝫlaboꝝ fitoꝝ. Eſt em̄ notandumꝙ diſtinguere poſſumus de multiplici laboe hominū in preſenti Eſtenim labor delinquētiū atqꝫ percatoꝝ. eſt labor penitentiū atqꝫ cōtritoꝝ: eſt labor ſtudentiū atqꝫ ſcolaſticoꝝ ⁊ labor preſidētiū atqꝫ prelatoꝝ. Primus ergo labor eſt delinquentiū atqꝫ peccatoꝝ. via enimpeccatorū eſt magis laborioſa ꝙvia ſanctoꝝ Famulus quāto pluribus habet ſeruire tanto maiorēlaboreꝫ habeti modo peteator vultſeruire dyabolo. mūdo ⁊ carni ſue⁊ ideo neceſſe habet multipliciterlaborare Ihe̓mie. q. Docuert linguam ſuam loqui mendatiū: vt imque agerent laborauerūt Et multo ſolliciuſ laborant homīes circamundana tranſitoria ꝙ circa etna: ⁊ magis c̓ta voluptates ꝙ circa virtutes Vnde leo papa in ſermone quodam de ieiunio ſeptimimenſis Libentiuſ ſuſtinetur laborpro deſiderio voluptatis ꝙ ꝓ amore virtutis Et Greg̓. ſuper fzechi.Quibuſdam prauis mentibuſ nillaborioſius eſt ꝙͣ ſi eis precipiturꝙ in mundi huius actibus nō laborent. de hmōi varie ⁊ vane laborantibus loquitur Anſel̓. de ſi.militudinibus olentium id eſtī hac vita laborātiū. tria ſūt gn̓aHec aūt ſūt velut tres hoīes a mane vſqꝫ ad veſperā molentes Horuꝫ itaqꝫ primuˢ quicquid molit īſacrum ſuſcipit ⁊ abſcondit. Alt̓vero partem capit ⁊ partem ex negligentia in flumen cadere facit ⁊partem aliā a vento rapi permittit. Tercius vero quicquid molitfluminis impetuſ ſecum tollit velventus diſſoluit. Venientē auteꝫveſpera quando a labore ceſſatur ⁊fructus laboris inquiritur. quidputas ſingulos habituros? Primus quidem farinam ſuam totaꝫſeruauit. totum laborem ſuam recognouit bene. Secundus vero qͥpartem collegit. inde letatus eſtꝙ habuit: inde meſtus quod vento vel flumine amiſit. Tercius autem qui totuꝫ amiſit. eo triſtior fiit. Moraliter loquendo. Flinen