periurium ⁊ leſioneꝫ veritatis ⁊ tādemiuſto dei iudicio in lapides cōuertunt̉: qꝛ appropinquāte fine vite frequent̓ deſperāt Iob. 41. Cor euis īdua̓bitur qͣi lapis Non ſic fuit de Macco Marcello r̓gulo De qͣbeatus Augꝰ. ij. de ci. deic. 1. l̓. 19.ſcd̓m libtū noſtrū. Marcus iſte imꝑator romanꝰ captiuus fuit apd̓carthaginēſes qui cuꝫ mallēt a romanis ſuos reddi captiuoꝫ ꝙͣ roͣnorū captiuos tenere Regulū iſtū tuꝫlegatis ſuis romā miſerūt prius iuramento ꝯſtrictū ſe cartaginē redituꝝ ſi illud qd̓ volebāt minime ꝑegiſſet. Perrexit ille ⁊ plane ī ſenatu cōtraria ꝑſuaſit: qꝛ nō arbitrabatur vtile reipublice: romanoruꝫcōmutare captiuos Nec poſt hancꝑſuaſioneꝫ ad hoſtes redire cōpulſus eſt: ſed qꝛ iurauerat illud ſpōte cōpleuea̓t. At illi excogitatiſ ſuꝑͣplicijs int̓emerūt: incluſūqꝫ anguſto ligno vbi ſtae̓ cōgeretur clauiſacutiſſimis vndiqꝫ cōfixo vt ſe innullaꝫ partem ſine penis arrociſſimis īclinaret: abciſis etiā tibijs nedormiret crudeliter peremerūt. Iſteliber ſui ⁊ ī tiuitate ꝓpria pro nullacauſa hoſtibus ſe reddidit niſi vtfidelitatē ſeruaret quā ꝓmiſerat iuramēto ſe viꝫ redituruꝫ: ſi rōnis cōmutacōeꝫ captiuoꝝ perſuadere nōpoſſet et tamēn cū ꝑſuaſiſſe potuiſſet ⁊ vitam ſaluaſſe: noluit. qꝛ heccontra fidem reipublice fore vidit:⁊ ſic cū poſſet per duaſ vias euaſiſſe: neutra tamen voluit. qꝛ neutracum fidelitate ſtare potuit. Secūdoperiurus eſt iniurioſus per falſitatem quo ad ꝓximū. Decipit em̄ iudicē ⁊ ſpoliat ſorte ſuo ꝓximū: iureſuo bone fidei poſſetſorem. ⁊ ideo t̓ſtituere tenetur quilibꝫ de duodēain ſolidū ſed cū vnus ſoluerit reſtituendo cōplete Alij deobligabant̉Legimus de dolo gabaonitaruꝫ: qͣſimulantes ſe alonge veniſſe obtinuerūt a filijs iſrahel vite ꝓmiſſionem Hanc aūt promiſſionem ſeruauerunt nō obſtante dolo gabaonitarum. Vn̄ percepto dolo ⁊ ꝓpiter hoc clamāte ppl̓o ⁊ murmua̓nte dixit ioſue. Reẜuent̓ inqͥt ioſue⁊ viuāt ne cōtra nos ira dei cōcitet̉ſi periurauerimus. Tercio periurus eſt pernicioſus per iniquitateꝫquo ad ſeipſum Ille enim qui ſciēter periurat manū libro ſuꝑponitqua tangit euāgeliū illam dyabolo commendat: nͥ dicat verum Vn̄illa manus efficitur dyaboli: poſtea ⁊ manudyaboli ſe ſignat: ſecibat ⁊ operat̉ Vn̄ per illam manuꝫtenet eum dyabolus donec peniteat In miſſali vero ſuꝑ quod iuratquatuor ſcripta ſunt. cōſecracō corporis ⁊ ſāguinis xpriſti. ſuffragiaſāctorum: beatitudo bonorum ⁊ dānatio reproborum. Eſt ergo ſenſusiuramēti ſui. Niſi veꝝ ſit quod modo iuro nō me iuuet miſſarum celeb̓ratio nec ſāctoꝝ deprecatio ⁊ priuer omnino futura beatudine ſāctoꝝ ⁊ beatoꝝ ⁊ vēiat ſuꝑ me maledictio reproboꝝ que pōītur Math̓A. Ite maledicti in ignē eternumqui preparatuſ eſt dyabolo ⁊ age̓lis eꝰ. Similit̓ gemīa flectēdo abrenūciat oībus greſſibus quo pedibus ſuis fecit nͥ dicat verum ẜxtendēdo manū ad libruꝫ abrenunciatbonis oꝑibꝰ elemoſinie ſi que fecitoſculādo librum abrenūciat oībuſ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten