opprobria in victorem. Vnde Iulio ceſari reu̓tenti poſt ml̓tas victorias fuerūt guiſſime ꝯtumeliedicte: nulla penitus vltione ſeq̄nte Alit̓ aliqͣntulum de iſto honoreſcribit yſidorus s. Ethimo. c. ⁊. ⁊allegat trāquillum ducem. ꝙ triumphꝰ dicit̉ ab eo: qꝛ triūphascū vrbem ingrederet̉ triꝑtito iudicio honorabat̉. Nā primū de triūphoduci ꝯcedendo iudicabat exercitus. Secūdo ſenatus Tercio populuſ. frat aūt mos romanoꝝ vttriumphas qͣdrigis veheret̉: colore ruſo ꝑliniret̉: purpua̓ ⁊ palmata toga indueret̉: palma aurea l̓lauro cōronaret̉ ſcipionē ſeu ſceptro ſuꝑ qd̓ ſedebat aquila ornae̓tur. Et iſtis oībꝰ ꝑ̄ꝑatꝰ ei crͣnifexꝓ ſocio p̄poneret̉. Iō vero in qͣdriga vehebat̉: qꝛ illo gn̓e vehiculi pͥmi p̄liātes vtebant̉ Ideo coloe̓ rabeo ꝑliniebat̉: qͣſi d̓imi ignis inuictā effigiē imitaret̉. Ideo ſuꝑ ſcipionē ſiue ſceptrū aquilā habebateo ꝙ ꝑ victoriā ad ſūmaꝫ magnificētiam aſcendebat. Coronabat̉corona palmea: ſi in bello vel in cōflictu triuphaſſet. Palma at aculeos habet ⁊ ſignificat ꝯflictū. Cōronabat̉ corona aurea ſi ſine ꝯflictu ꝯtingeret̉ triumphare viꝫ hoſtes ſine pug fugādo: quia lauruſaculeos vel ſpinas nō hꝫ. A carnifice ꝯtingebāt̉ vt ad tantū faſtigium euectꝰ mediocritatis humaecōmoueret̉ Ac ſi ſibi diceret̉ illudStcj. ii. In veſtitu ne glorieris vniꝙͣ: nec indie honoris tui extollai̓s¶ Secūdo debemꝰ honores nō nisdeſiderare Areſtotiles. 6. Topico.dicit ꝙ omnes appetūt honores.Nec bn̄ diffinitur ābicioſus: ſi ficdicat̉. Ambicioſus eſt appetenshonores ſciꝫ vltr̄ merita querensvel a quibꝰ nō debet: a qͣndo nondebet. Hoc eſt em̄ vicioſuꝫ Eccī. 1oIn māſuetudine ſerua anima tua⁊ da illi honorem ẜm meritū ſuuꝫQui at vltra merituꝫ vel ſine merito honorari deſidea̓t: alios ad faſum teſtimoniū inuitat. Qui eniꝫhonorem alteri impendit eum aliqua v̓tute p̄dituꝫ dicit eccī. jo. d̓rꝙ iniuſtus nō honorabit̉ ⁊ Prouerb̓. ⁊6. Sicut qui mittit lapideꝫin aceruū mercurij: ſic qui tribuitinſipienti honorem. Status eī honoris nō eſt minis appetēdus: qͦaſicut d̓t Seneca epl̓a ᵍ ⁊. Abſtrahunt a recto: diuicie: potētia ⁊ honores. Narrat̉ de quodā pͥore clareuallenſi. Gaufrido nomīe. Ruicum electus eſſet in epiſcopumTornatenſem ⁊ ab Eugemo p̄paet abbate ſuo ſancto Bernardocōgeretur onus epiſcopatus ſubire proſtratus ad pedes abbatis⁊ clericorum qui ſe elegerant inmodum crucis dixit. Aonachuſfugitiuus ſi me eligitis eſſe potero: ēpiſcopus numꝙͣ ero. Iſti laboranti in extremiſ quidā monachus ei carus aſſidebat. ⁊ dixit.Care i: quia nunc corpore ſeparamur oro te vt ſi potes: ſalua deivolūtate ſtatum tuū michi poſtmortem reueles Cui oranti poſtmortem eius coram altari apparuit Gaufridus dicenˢ Ecce aſſuꝫGaufridus frater tuus Cui ille.Care mi quomodo eſt tibi.? CuiGaufridus Bene inquit eſt ſedreuelatum eſt michi a ſcā t̓nitate
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten