lāofuis oculis holofernies. Sic dauidcaptus eſt in ſpecie berſabee. ⁊. ℟e.ij. Et ideo ſignant̓ dicitur Ecrī. q.Ne circumſpicias ſpeciem alienaPropter ſpeciem enim mulieriſ pexierunt multi ⁊ ex hoc concupiſcencia quaſi ignis exardeſcit Notandum eſt ꝙ nichil eſt ita potenſ ſb̓uertere cor humanum ſicut conicupiſcencia ⁊ amor ſpeciei In cuius figuram ⁊ ſignum fingunt̓ poete ꝙAlexander filius priami paris vocabatur a paritate iudicij Vndlead eum miſſe fuerunt Iuno Pallas ⁊ Venus vt inter eos diſcerneret cili pomum aureum debereturqd̓ mittente dea diſcordia caſu cecidir̓ inter eas In quo pomo ſic ea̓tinſcriptuꝫ. pulchrior me habebitCertabant ergo iſte tres dee queforet pomum pre ceteriſ habituraIuno ꝓmiſit diuicias ⁊ regnum.Pallas laudem milicie. Venꝰ pulchriorem de gratia mulierem Iſteergo Paris non obſtante ſui iudicij ſubtilitate a concupiſcencia ēſubuerſus. Vnde ⁊ pomū adiudicauit Veneri donari Secundo nōtandum ꝙ inter delectacōnes temporales ⁊ eternas multiplex ē differentia. Primo enim delectacōescorporales ẜm Ariſtotilem ſeptīoethicorū ſunt quaſi medie ⁊ hn̄ttriſtitias ſibi oppoſitas immo nichil valent niſi triſtitia ſibi precedente contrala ſicut delectacō queeſt in quieſcendo non placet niſifeſſo ⁊ fatigato ⁊ delectacio que ēin bibendo non acceptatur niſi ꝑſitim. ⁊ delectacio que eſt in comedendo intenditur ⁊ augmentaturpropter famem precedentem ⁊ ſicde alijs. Ideo concludit ibi Ariſtotiles. ꝙ nichil idem eſt nobis delectabile ſemper Cuius racio eſt qꝛhomo continue mutatur ab vnadiſpoſitione ī aliam ⁊ illud qd̓ placet homini ⁊ eſt ſibi delectabue invna diſpoſicōne. eſt eidē abhominabile in alia diſpoſicione. ⁊ ideoeo ipſo ꝙ natura noſtra non eſtſimplex ſed compoſita ex multis.⁊ tnͣſmūtatur de vna diſpōſicionein contrariam. neceſſe eſt ꝙ illudqd̓ eſt delectabile homini ſcd̓m vnam diſpoſicionem ſit eideꝫ triſtabile ſcd̓m aliam. ſicut efuriēti ſūpcio cibi eſt delectabilis ⁊ iam ſaciato ſit eidem abhominabilis. Sicper oppoſitum dicit Ariſtotiles ꝙquia deus eſt natura ſimplex ⁊ īuariabilis ſemper gaudet vna ⁊ſimplici delectacionē quā habet īcontemplacionē ſuijpſius. Cumergo ad ſtatum diuinum deuemmus per glorioſas dotes corporis⁊ anime erit delectatio noſtra ſēper vna ⁊ vniformis ⁊ perpetua.Iuxta illud pſalmi. Adimplebisme leticia cum vultū tuo. delcāciones in dextera tua vſqꝫ in finem.Lectio Centeſimaquinquageſimaſeptima.Ed tamen in hijs adhucminor eſt querelaahij eifortaſſis errant deuꝫ querentes ⁊ volentes inuenire ftenimcum in oꝑibus illius conuerſent̉⁊ inquirunt ⁊ perſuaſum habentquoniam bona ſunt que videnturiteruꝫ tamen nec hijs debet ignoſci Si enim tantum potuerunt ſcirevt poſſent eſtimare ſeculum quomodo hꝰ dn̄mnon faciliꝰiueneē̄t