lciodedit veniama. locum ⁊ tempuſ venie ſi voluiſſent: ex ſola benignitate ſua: non ex timore Et hoc eſt qd̓dicit. Nectimens alique: veniamdabas peccatiſ eorum Cuius probacio patet per excluſionem quatuor: que ſolent in iudicibus quādoqꝫ inueniri Solent enim iudiceſinterdtum declinare a rigore iuſti.tie: aut propter ſuꝑiorū iuditiumreuocationes aut propter interpoſitas apellaciones: aut propter ſequentes ꝑſecucōes Sꝫ nͥliſtorū potuit in deo cauſare timorem. quiaipſe eſt iudex ſupremus. vnde d̓tſic Ruis enim dicit tibi qͥd feciſtireuocando viꝫ ſententiam a te datam. ? q. diceret Nullꝰ aut quis ſtabit contra iudicium tuum: interponendo appellacionē? Aut quiſin conſpectu tuo veniet vnidex iniquorum hominum. q. d. Ruis preſumet irritare tuum iudicium: neſortiatur effectum per iudiciariaꝫexecutionem vt vindicet penam nlatam per te miquis hoībus? quaſi diceret nullus Aut quis tibi imputabit ſi perierint naciones qͥstu feciſti. perſecucōnes tibi poſtravel moleſtiaſ inferendo? qꝛ nulluſIob quinto Si ſubuertei̓t omnia⁊ in vnum coartauerit: quis cōtr̄dicit ei ? Qd̓ aūt quelibet cauſa timoris a deo excludat̉ patet ſic. Nāipſe ſolus eſt deus iudex ſupremꝰ⁊ diſpoſitor omnium rerum ⁊ hoceſt qd̓ ſubdit Nec enim eſt aliusdeus ꝙ tu. cui cura eſt de omnibꝰSi arguatur contra hoc. 1. Corin. q.dicitur ꝙ non eſt deo cura de bobodicendū ꝙ eſt cua̓ prouidentia generalis per conſeruacionem reruꝫī ſuo eē ⁊ tua̓ ꝓuidētie ſpālis ꝑ doctrine īforͣcionē. Prima ē de oībꝰnō ſecūda: ſꝫ tm̄de hoībus: vt on̄das qm̄ nō īiuſte iudicas iuditiūIſtalrā dꝫ cōiūgi ad ꝯcluſionemprincipaleꝫ p̄miſſaꝫ in principiolcōis ſic. Nec timēs aliquē veniamdabas pcr̄īs eorū vt on̄das oībꝰſeqn̄tibus ⁊ hiſtoriā eoꝝ legentibus. qm̄ n̄ īiuſte iudicas uidiciūꝙ n̄ īiuſte flagellas ⁊ pūis maloſEt qꝛ deꝰ ē ſūmꝰ iudex. iō ꝯcluditurcorrelatīe. ꝙ neqꝫ rex qͥ viꝫ iuſte regit neqꝫ tyranꝰ: qͥ ꝑ oppreſſioneꝫſb̓iectos r̓git ī ꝯſpcū tuo inqͥrent dehijs qͥs ꝑdidiſti. q. d. nūꝙͣ ꝑ īquiſicōeꝫ potei̓s ꝯuīci male puniuiſſeqͦs ꝑde̓ ꝓpter eorum peccata decreuiſti Abac̓. i. Ipſe de regibꝰ triumphabit ⁊ tiram ridiculū eiꝰ eruntM Iux illaꝫ clauſulaꝫ Veīam dabaspccīs eoꝝ notādū Veīaꝫ p̄crī cōſeqͥmur ꝑ pn̄iaꝫ cuiꝰ qͣtuor ſūt incitamta. qͣtuor īpedimēta. quatuordocumenta. ⁊ quatuor emolimenta. Vbi notandum de vltīo. ꝙ ꝑpn̄iam xp̄m nobis recōſiliamusangelos letificamus. aīas immonoſmeripſos reformamꝰ ⁊ demones confutamus. Primo xp̄mreconſiliamus Iere. 18. Si pn̄iam ēgerit gens illa a malo ſuo quodlocutus ſum aduerſus illā agam⁊ ego pn̄iaꝫ ſuꝑ malū quod cogitaui vt facerem ei. Ece mirabilismodus reconſiliacōis domini tātiqui vult quaſi ad paria iudicaricuꝫ homine ẜuo ſuo Vnde ad modum hominis loquitur de ſeipſoSi eī homo vellet penitere. ipſevult penitere. hoc eſt ad modūpēitētis ſe habere Sic āt nobiles