⁊ expulſionē a t̓ra illa ſācta in qͣfiliꝰ dei erat naſciturꝰ. victuruſ. ⁊moriturꝰ. ꝓpter qd̓ illaꝫ ſacra nomīat Vn̄ ſubdit ſic lr̄a a medio ſacͣmento tuo ſic voluiſti ꝑdere Terra em̄ ſancta ſacram̄tū dicet̉. Eſtem̄ ſacramētū gn̓alit̓ loquēdo ſacre rei fignū. qꝛ gͦ illa terra figurabat eccīaꝫ militantē ⁊ etiā triumphantē. Et qꝛ xp̄s in ea ſacͣmētanoui teſtamēti inſtituit fuerat cōſtitutꝰ. merito ſacramentū vocatur. mediū vero ſacramētū quia īmedio mundi poīta ē. Sꝫ ꝑ quosfuer̄t delendi. Certe dicit Salomoꝑ manꝰ ꝑntū nr̄orū. qui ſub Ioſue intrauerant terrā ꝓmiſſioīsIoſue. ii. Iuſtū em̄ fuit ꝙ cultoe̓sveri dei: cultores demonū ſuparētEt ideo ſubdit quinto cauſaꝫ adquid expulſi fuerūt ut viz. dignaꝑciperent ꝑegrinacōem puerorūdei id eſt Abraha Iſaac̓ ⁊ Iacobqui in terra illa fuerūt peregrinati ⁊ quibus terra ſancta fuerat repromiſſa. que tibi deo omniumeſt carior t̓ra. Primo quia ibi habitauerūt ſancti patriarche tamꝙͣ peregrini. Secūdo quia ibi xp̄sconceptus eſt natus cōuerſatusdocuit: mortuus eſt reſurrexit: aſcendit in celum ⁊ ibi iudicaturuſeſt viuos ⁊ mortuos. In psͣ. Benedixiſti domine terram tuam Illucadhuc per diſcrimina multa aduocatis trāſitur vbi mori nō timetur Ibi per martirium ad terramviuentiuꝫ aſcenditur. Cara eſt gͦdeo terra illa racōne creacōis. Carior racōne recreacōis. Cariſſimaracōne figuracōnis vt dignā acciperent vel ꝑciperent peregrinacōnem p̄ueroꝝ dei. Cum vita criſtiana peregrinatio quedā ſit verſuſpatriam nobis promiſſam neceſſe eſt ꝙ criſtianus condicones peregrin habeat eundo ⁊ redeundoPeregrinus autē tria ſeruat: triavitat ⁊ tria reportat. Seruat peregrinādo iſta tria. Cōtidie ſociosmalos vitāt: cotidie computat cōtidie terminuꝫ recogitat. Primoergo hoc maxime habet in cordeꝙ nō intrat peruerſam ſocietatēquia hoc eſt ſūme periculoſuꝫ ſibiAliqui enim ſunt prodicioſi: aliqͦnimis ſumptuoſi ⁊ aliqui nimisaccidioſi ⁊ iſti omnes impedirenteum. Iſto modo moraliter criſtianus cauere ſibi debet ne maloꝝſocietate turbet̉ a bona vita. nonhabeas ſocietatem cum demonequia eſt prodicioſus: nec tuꝫ mudo: quia eſt nimis ſūptuoſus: neccum carnequia eſt noſter hoſtis⁊ nimis accidioſus. Secundo ꝑegrinus cotidie computat ⁊ eodeꝫmodo bonꝰ criſtianꝰ cotidie vitaꝫſuam examinat. Vnde Seneca detrage. libro tercio verſus finem.Cotidie animus ad racōnem reddendam vocandus eſt. faciebathoc ſextimꝰ noſter vt conſūmatodie cum ſe ad quiētem nocturnārepoſuiſſet interregaret animumſuum quod hodie malū tuum ſanaſti: cui vicio obſtetiſti: quā ꝑte melior factus es. Tercio pereg̓nus cotidie de t̓mino recogitat etnos ſemper de patria cogitare debemꝰ Augꝰ In hoſtili em̄ t̓ra dulcis ē recogitatio prīe. In pͣsͣ. Heume qꝛ incolatus meꝰ ꝓlongatusē. Sic recogitauit Paulꝰ t̓im ſuū