Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

ſcioEt reſpondet ꝙ nō ſꝫ voluntati: qͥaſi de actionibus inuoluntarijs q̄imuſte fiunt arguātur mēbra. ⁊ſēſus quibꝰ fiūt peccata reſpondere poſſunt. deus nos ⁊ poteſtatēq̄ in nobis eſt ſubiecit voluntativt ad imperiū eius nō poſſimusnō mouere nos ⁊ facere qd̓ vultīmo ipſa mouet nos velut inſtrumeta ſua ⁊ facit opera q̄ videmurfacere. Quicquid gͦ faciunt imputandū eſt voluntati vt dicit Anſelmꝰ. Sed tuc poteſt aliquis mirari qͣre ſenſus ⁊ mēbra puniuntur ꝓ culpa volūtatis. ex quo obediēdo volūtati ſeruāt legem eis adeo inditam nec peccat ꝑ ꝯſeq̄ns.Reſpondet Anſelmꝰ ꝙ nō ſic. ſꝫ ſicut cum ſola voluntas peccat: ſicſola voluntas puiitur. Sic cū peccat ꝑ ſenſus ⁊ mēbrā eciā per ſenſus ⁊ mēbra punitur. Sicut inqͦtmēbris ⁊ ſenſibus operatur: itaipſa in illis torq̄tur aut delectabitur. Nichil em̄ eſt pēale niſi quodeſt ꝯtrariū volūtati. Circa illaꝫclauſulam Colebāt mutos ſerpeſexmotes eſt notandum ẜm Auguſ. 12.de ciuitate dei ꝙ ſicut in peccato p̄mi hominis tres creature fuerūt:vir: mulier ⁊ ſerpens: ita in peccato actuali iſta tria ꝯcurrunt: ſēſualitas: ratio inferior ⁊ racō ſupel̓orita ꝙ ẜm eū ſēſualitas que fuggexit tenet locum ſerpentis. Iſtumgͦ ſerpentem ml̓ti colunt: quia eaq̄ ſēſualitas ſuggerit qͣſi ōnes hoīnes ꝓſequūtur ⁊ ea q̄ carnis ſuntſapuit. de quibꝰ dicit Apl̓s adPhilippēſes. ⁊. Multi em̄ ambulant de quibꝰ ſepe dicebā vobis.Nn̄c aūt flens dico inimicos crucxp̄i: quoꝝ finis interitꝰ: quoꝝ deus vēter eſt. Iſti gͦ moralit̓ colūtſerpentem .i. vētrem. ⁊ habet deuſdiligens miniſteriū ⁊ honorē aſſiduū ſicut vero deo fieri cōſueuit.Habet enim templuꝫ inſolentiealtare affluentie ⁊ ſabbatū ſompnolentie: ſac̓ficia ſuꝑfluitatis: oblacōnes inquitatis ⁊ incēſum voluptatis: ſacerdotes laborioſos:cantores luxurioſos ⁊ lectores mēdoſos. Primo gͦ templū iſtiꝰ deinephādi ⁊ turpiſſimi eſt tab̓nain qua cultores ventris inueniuntur aſſidui a māe vſqꝫ ad meridiem cōmeſſacōnibus ⁊ potacōnibus ⁊ impudicicijs occupati. dequō templo verificat̉ illud ⁊. Mathabeoꝝ. 6. Templū luxuria ⁊ ꝯmeſſacōnibus ea̓t plenū ⁊ ſcortātium cū meretricibꝰ. Non aūt ſolum a mane vſqꝫ meridieꝫ ſꝫ vſqꝫad mediā noctē iſti deo ſeruitur⁊ verificatur illud Apocal̓. 7. Seruierūt ei die ac nocte ī templo eiꝰEt qͥs fructꝰ ꝓuenit eis inde? Certe dircīſſime ꝯtrariū illiꝰ qd̓ ītendūt. Nā ꝑ cibū: potū ⁊ ludū ꝓlongare reputāt vitā ⁊ tū manibꝰ ꝓprijs ſemetipos occidūt. Oluresei ꝓpter crapulā: gulaꝫ ⁊ eb̓etateꝫꝑeunt ꝙͣ cū gladio fame vel peſteVn̄ ſꝑ primū qd̓ medicuſ p̄ponitinfirmo de ſtomacho ē. Scit eī ꝙcōiter plꝰ ex nimia replecōe ꝙͣ exmacea̓cōe infirmitates gignūturSic gͦ guloſi ī tēplo inſolētie qd̓ē taberna ſemetipos īterficiūt dūdeū ſuū colunt. In cuiꝰ figura dēnacherib dū adoraret in templodeum ſuū aꝓprijs filijs eſt occiſuˢOpeā em̄ hominis filij ſui dicūtur