rioeſſet ocrupatus ī officio p̄dican̄di fug̓geſſit ei quidā Math̓. 12. Ecce mater tua ⁊ frēs tui foris ſtantquerentes loqͥ tibi. inſidias xp̄otendens. vt ſpūali oꝑi carnem ⁊ſāguinē an̄ferret Suꝑ queꝫ locuꝫexpreſſius loquēs Criſoſti. d̓t ſic.duꝫ xp̄us ꝑſuaderet ppl̓o ꝙ eſſetfiliꝰ dei dyabolus ꝓcurauit aduētum matris vt turbe vidētes parētes carnales d̓initatis eiꝰ obſcuraret naturā Et ido qui vult fuge̓a mūdo non dꝫ hoc ꝑntibus nec amicis carnalibꝰ indlicare figuraꝫhuiꝰ hēmus Gen̄. 3. ꝙ Iacobdūvellet̉ fugere in patriam ſuā auūculum ſuum ⁊ ſoceruꝫ noluit premunire Et Iudicū. 16. Sāpſon leo.nem ꝯcidit ī fruſta ⁊ poſtea de oreleonis mel cōmedit. ⁊ neutꝝ pr̄ivel matri voluit indicae̓ Et ideo deiſta materia Ihero. ī quadā epl̓aita ſcribit̓. licet in collo vuulus depēdeat nepos: licet ſparſo crine ⁊ſciſſis veſtibus vbera quibus tenut̓erat mater oſtendat licet in limine iaceat pater. ꝑ calcatum perge patrē. per calcatam perge mr̄eꝫſiccis oculis ad vexillū crucis euola: ſolum pietatis genus ē in hacre te eſſe crudelem. ¶ Tercō premiſtum debemꝰ et̓nis memorijs cogitare ne ſimꝰ ꝙͣdiu habemus eēingrati illi ꝑ queꝫ deus dedit nob̓eē Ecci. 27. Memēto pris tui ⁊ matris tue Sꝫ de filijs ingͣtis cōmuīt̓modo videmꝰ ꝙ quātumcūqꝫ carifueriūt patri vel matri qn̄tunicūqꝫ eis diuiciaſ copioſaſ relinquāt̓poſt tres dies a ſepulturā ꝑactosobliuioni perpetue recomnēdāt̓flin quedā dolorem in habitu nigͦꝫ⁊ vultu luctuoſo pretendūt ⁊ cordis leticiam quadam cooperiunttriſtitia ſimulatā. Talis fuit Sellya de qua narrat Marcial̓ cōcuſprimo libro epigͣmatuꝫ. Amiſſuꝫnon flet cum ſola eſt gellia pr̄eꝫSi quis adeſt iuſſe profiliūt lacrime. Non lugeat quiſquis laudai̓gellia querit. Ille dolet vere qui ſine teſtē dolet Vult dice̓ ꝙ iſta gellia quando erat ſola ī nullo dolūit mortem patris: ⁊ ꝙͣ cito perpēdit ꝙ aliquis eam videret ſtatimvoluntarias lacrimas fudit. ⁊ ſicdicit poeta de Gellia Nullus dolꝫveraciter qͥ vult de ſuo dolore laudari Sed ille dolet vere qui ſine teſte dolet. ¶ Tercō ꝙ habemꝰ patrem ſpiritualem per curam ⁊ cōẜuacionem cui debemus obedientiam beniuolentiam ⁊ honorem: Etmerito ip̄e pro nob̓ tenet̉ reddererationem: tenetur nos fouere pericicōpaſſionem de talibus patribꝰpoteſt exponi illud Gene. 47. Paſtores ouium ſumus ⁊ nos ⁊ pr̄esnoſtri. Iſte pater debet eſſe ſic̄ heliſeus dixit. ⁊. ℟. ii. Pater mi. pater mi: currus iſrahel ⁊ auriga eiꝰvt ſit currus ſupportans ſuauiterdebilitates infirmorum ⁊ aurigapungens viriliter negligenciasaccidioſorum Iſte debet eē archadomini in qua fuerūt virga tabule ⁊ manna. Ita in prelato debeteſſe virga correctōis ſeu caſtigacionis: tabule īformacionis ⁊ mana conſolacionis vnde Auguſtinus. Corripiat inquiētos cōſoletur puſillamines: pius pater ſitad omnes Iſte debet habere nonſolum facieꝫ leonis ꝑ auſteritatꝭ