lcūſubiectioneꝫ. quia ē pat̓ pietatisdebemꝰ eum imitari ꝑ aſſil̓acōnēPriō quia eſt pater ſāctitaciſ. debemꝰ eū deprecari ꝑ deuocionem.Math̓. 6. Pat̓ noſter qͥ es ī c .ſ. no.tuū que ē oro dn̄ica in qua omnia nobis neceſſaria pauciſſimis peticionibꝰ includuntur: que omnesalias oracōes an̄cellit auctoritatevtilitate. ⁊ cōpendioſitate Quamſi fideliter feruenter ⁊ humilit̓ dixerimus impetrabimꝰ. quicqͥd nōſtre ſaluti potei̓t expedire Ioh̓. 16.Amē dico vobis Si quid petiei̓tispatrem in nomine meo dabit vobis. Et eſt notandū ꝙ multo vtilius eſt illā oraconē dicere gene a̓lem ꝙ ꝑticularia vota noſtra deoexprimere quibꝰ plerūqꝫ ea deſideraꝰ q̄ noce̓nt obtēta Vnde Valet̓.us li. 7. c. 2. Socrates humane ſapie quereus quoddꝫ terreſtre oraculū nichil vltra petendū a dijs īmortalibus arbitrabatur ꝙ ut bona tribuerent. quia hij demuꝫ ſcirent quid vnicuiqꝫ eſſet vtile Nosaūt plerūqꝫ id votis expetimꝰ qd̓non impetraſſe meliuſ foret Etemdenſiſſimis tenebris īuoluta mortalium mens inꝙͣ late patentemerrore cecas peticiones tuas ſpergis. diuicias appetis. que multisexicio fuerūt / honores cōcupiſcisquos peſſimis conſores qͥ dederūtregnā ip̄a tecum voluis quorū exitus ſepe numero miſerabiles cernūt̉ ſplendidis cōuigijs iijciſ manus atqꝫ hec ut aliquando illuſtrͣrunt ita nō nūꝙͣ domos euertunt̉funditus deſine ergo ſtulte futuxiſ malorū tuorū cauſis quaſi feliciſſimis rebus inhiare. teqꝫ totuꝫceleſtium arbitrio cōmitte qͥuia q̄tribuere bona ex facili. ſolent. etiāeligere aptiſſime poſſunt Luce. ij.Si vos cum ſitiſ mali noſtis bonadata dare filijs veſtriſde celo quātomagis pater vr̄ celeſtis dabitſpirituꝫ bonū petenti ſe. Std̓ quiapater iſtre pat̓ poteſtatis debeꝰeū venerai̓ ꝑ ſubiectionē Iuxͣ illd̓Malach̓. i. Filius honorat patreꝫ⁊ ſeruꝰ dominū ſuum. Si igit̉ pat̓ego ſum vbi ē honor meꝰ? Et eccī13. Magna potēcia dei ſolius ⁊ abhūilibus honoratur Tercio quiaeſt pater pietatis debemꝰ eum imital̓ ꝑ aſſimilacōnē Luce 6. tſtotemiſericordes ſicut ⁊ pater vr̄ miſericors e Laudabile ⁊ honorabileē in filio bonā patris ꝓprietatemeffigiae̓. Propͥetaſ āt dei miſerei̓ ēxiiVn̄ catat eccīā deꝰ cui ꝓpriū ē mitrſerel⁊c. Et ideo. bt̄ī miſei̓cordeſ qͦniaꝫ miſeritordiā ꝯſequēt̉ Math̓.Iutij. Scd̓̓ habemꝰ patrē naturalemjxiꝑ ꝓpagacōnem. Et iſtum debemꝰin vite neceſſarijs ſupportae̓ In e̓ſto cōtrarijs repudiare Etermꝰ memorijs cogitare Iſti inꝙͣ patri demꝰ in vite neceſſarijs ſi īdiget miniſtrare Vū Criſoſtoꝰ exponensillud Ioh̓. 19. Mulier ecce filiꝰ tuꝰdicit ſic docet nos xp̄s vſqꝫ ad vltimā reſpiracōem ꝑntū diligēciaꝫhr̄e. qꝛ ei alijs mulieribꝰ aſtātibꝫnichil dixit docet plus aliqͥd īpendere ꝑntibꝰ. Sicut em̄ xp̄ianꝰ aduerſātes geītores ad ſpūalia noſſe nō debꝫ Ita qui nihil īpediuntdebet eis p̄be̓ ⁊ honori hr̄i an̄ aliosqꝛ geuerūt ⁊ qꝛ aluerūt. Vn̄ Ambroꝰ ſuꝑ illd̓ Math̓. 19. Hōra patre. Priꝰ inqͥt gͣdꝰ pietātis ē iſte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten