lcīoromanus ⁊ dicebat̉ Lucius manlius: quem cum quidam gallꝰ adſingulae̓ certamen prouocauit cūeo egreſſus ipſū occidit: ⁊ torq̄mauream qua in collo geſtabat auferens ſibi īpoſuit A quo facto nomen torquati tam ſibi ꝙͣ poſteriſconqͥuiſiuit. Et ſic etiā ꝓpter auctāmagnifice Romana rempublicaꝫOctauianꝰ dicebat̉ auguſtꝰ ꝓpteriſtas tres racōes. decuit xp̄m filiūdei nouit̓ incarnatuꝫ ſibi aſſumerenomē nouuꝫ. Creatus nāqꝫ fuit apoſtolicus ſiue ſummuſ pontifex⁊caput eccleſie ſcd̓m humanitatemEph̓. j. Ipſum dedit caput ſuꝑ omnem eccleſiam que ē corpus eius.Ad hebreoꝫ ⁊. Conſiderate apoſtolum ⁊ pontificem noſtre confeſſionis Hieſum. Et quia fuerat ml̓turigidus ante: voluit ī ſuo nominefuture clemētie ſignificae̓ modeſtiam. Secūdo qꝛ ip̄e intrauit mūdūiſtum corpoa̓liter ī quo demonesqui ſibi inimicabantur grauitervt plurimum dominabantur: voluit ſe occultare ne ab eis deprehenderecur vt latere poſſit principes ⁊poteſtates tenebraꝝ harum. Tercioratiōe practice ꝓbitatis qm̄ fecit ſāguine ꝓprio redimēdo genuſhumanuꝫ. Vn̄ ſtatī effuſo modico ſāguine in circūciſione qui fuitqͣſi pignus ⁊ arra conplete redēpcōis futue̓ impoſitū fuit ſibi iſtudnomē Hieſus. Iſaye. 62. Vocabitur tib̓i nomen nouū quod os domini nominauit. Eſt igitur nomēHieſus nomen honoris ⁊ excellentie. Scd̓o hoc nomē ē nomē amoīſ⁊ beniuolentie Iſaye. 26. Nomē tuum ⁊ mem oīale tuū ī deſiderio aīeAīa mea deſidea̓uit te ī nocte. Necmirū qꝛ ſcd̓m Bern̄. hͦ nomē Hieſus eſt mel in ore. melos ī aure: iubiluſ in corde. Hoc nomē bene ſenſerat btus Igͣciꝰ qͥ tormētis expoſitūs nomē iſtud ſēꝑ ſonabat. Aquo cū pagam que̓rent: quare inceſſanter hoc nomē inuocae̓t. dixit ꝙ illd̓ ſic ī corde ſcriptu habuitꝙ illud obliuioni tradere non valebat. Hic igitur cū occiſus fuiſſetcorde corpore extraxerūt ⁊ illud inꝑtes mōicas deciderūt. ⁊ ſēꝑ ī vnaq̄qꝫ ꝑticula hͦ nomē Hieſꝰ ſcriptuaureis lr̄is īuer̄t. Hoc nomē Paulꝰ ſibi multū īpreſſea̓t: cꝰ caputacorꝑe decollatū illd̓ māīfeſte ſonuit cla̓ voce. Qui etiā nomē xp̄i ſubiiiiiiſto t̓mino hieſꝰ l̓ xp̄s ī ſuis epl̓isilij0. vicibꝰ r̓plicauit. Huiꝰ etiā noīſlmamorēſatiſ ſibi īpreſſea̓t qͥ pro eoiſeꝯtumeliā ⁊ ob ꝓbria ꝑpeti ſe gaupiidebat. Act. i. Ibat apl̓i gaudētes aultiꝯſpcū ꝯcilij ⁊c. Tercio nomē iſtd̓itiē nomen valoris ⁊ oīpotēcie ciū nihil l̓ diabolicū l̓ fātaſticū p̄t e̓ſiſte̓ſi digne conͣdēones ꝓferat̉. VndeAa. 16. In noīe meo demōī a eiciētlīguis loq̄nt̓ nouis: ẜpētes tolent⁊cͣ. Vn̄ na̓rat̉ ꝙ cū qͥdā gētil̓ ad fidē nr̄aꝫ fuiſſꝫ ꝯu̓ſuſ. demōes ſibi īuidēteſ mia̓bilit̓ eū īfeſtauer̄t ⁊ viſibilit̓ v̓berauerūt freq̄nt̓. Iſte addoctrinā cuiuſdā viri ſcī ī qͣtuor angul̓ lītheamimū ſuorū fecit iſtudnomē ſcm̄ ſc̓bi: ⁊ qͦciēs ad cameraītrauer̄t ſtātes a r̄motis dixerūtha ih̓u ha ih̓ū: ſꝫ ad lc̄m nl̓latenꝰappropͥiqͣre valebat. Ille ꝯu̓ſus denouo hoc vidēs ſcripſit hͦ nomē⁊ ad qͣnda lācea appēdit: ⁊ qͦciēad eum moleſtādū vērūt lācea cū