niſi in yſidoro inu̓eniſſem Eſt em̄iuger qͣntum aratꝝ arare p̄tynodie. ⁊ ꝯtiet in longitudīe ẜm Pa.⁊co pedeꝫ. aī latitudīe medietatēQd̓ ſpaciū ſi multiplicet̉ ꝑ noueꝫa dicat̉. ꝙ homo tantū ſpaciū occupau̓it iacedo: fiat ſolempne mēdacium ſicut credo. Stetit gͦ Moyſes ꝯtra reges horrendos in portētis ⁊ ſignis. Signa dicunt̉ mia̓cūla. Iuxtailld̓ Marci vltio. Signaāt eoꝫ qui crediderint Hec ſeq̄nt̓In nomine meo demonia eicient⁊cͣ. ¶ Sed h̓ poteſt eſſe dubiū q̄re modernis temporibꝰ nō fiūt imracula ita paſſim ſicut olim in primitiua eccleſia. Tunc em̄ in littera verificabatur illa auctoritas defidelibꝰ de quinqꝫ illis ſignis. ¶iAd hoc dicēdum ꝙ eccleſia ꝯſideratur ẜm triplicē ſtatū: primitiuūmediū ⁊ vltimū. In pͥmitiuo ſtaImtu fiebat ſigna freq̄nter In ſtatumoderno raro. Sed in temporibꝰInitiantixp̄i rariſſime. In ſtatu nāqꝫxxiip̄mitiuo fiebāt frequēter miracula: quia ẜm Criſoſtimū Vera miracula habēt admirationem vtiliatem ⁊ neceſſitatem. Tūc igit̉ oportuit frequēter fieri mia̓cula qꝛvera miracula hn̄t admirationeꝫ⁊ homines delectātur in mirabilibꝰ ⁊ homines erat tunc aliquibꝰdelectacōnibus ſubleuādi ad fidēEt iteꝝ ꝓpt̓ vtilitatē qͥa tūc erat ml̓andti infideles ⁊ erroribꝰ īuoluti. Moiderno vero tempore raro fiunt qͥanec ſuadet neceſſitas eo ꝙ fideliūml̓titudo eſt magna. Aliqn̄ tam̄ofiunt: quia hoc ſuadet vtilitas eoꝙ aliqͥ infirmi ſūt ⁊ indigētes ſoidari in hijs que fidei ſūt. Sꝫ qͣrecvvv iijCa. v. xImō n̄ fiunt ita paſſim ⁊ indrn̄terſicut in eccleſia pͥmitiua triplex ēratio. Primo qͥa eccleſia mō ē firmata ⁊ ſtabilita in fide. Et hec eſtratio Gregor. qui ponit exemplūde planta: cui tā diu aquā infūdimus donec eā cum t̓ra cōualuiſſevidemus. Secūdo ꝓpter vniu̓ſalemūdi exemplū. ⁊ hac racōneꝫ aſſerit Augꝰ. ⁊ ⁊. de ciuitate dei. c. 8.Quiſquis ꝓdigia adhuc inqͥritvt credat: magnū eſt ipē ꝓdigiūui eciā mūdo credēte nō creditTercio ꝓpter fidei maius merituꝫqꝛ ẜm Greg̓. in Omel̓. Fides nonhabet meritū cui humana racō p̄bet experimentuꝫ. Ex quo patet ꝙfides eſt nobis meritoriā magͣ: ceteris paribꝰ ꝙ fuit patribꝰ in ec2§.cleſia pͥmitiua In fine autem mudi rariſſime fient miracula triplici de cauſa ẜm yſidoꝝ. de ſūmo bono li. i. c. 171. Primo vt ꝑſeq̄ntiuꝫmanꝰ audacior efficiat̉. Secundovt ſanctoꝝ pacīa euidētiꝰ cōprobet̉. Tercio vt eoꝝ qͥ caſuri ſūt leuitas on̄datur. ¶ Iuxta at illamſermoꝑticulam. Stetit ꝯtra reges horredos. Notandū ꝙ omnis bonꝰ platus talis debet eſſe vt ꝓ iure eccīe⁊ veritate ſacre doctrine audeatſtare ꝯtra reges ⁊ tiranos: ſicut apoſtoli: ſicut ꝓphete: ſicut martie̓ˢſicut cōfeſſores vt poſſit de eo diciStetit ꝯtra reges horrendos. In qͣbꝰ verbis bonū prelatum qͣtuor r̓cōmendāt: duo a parte ſubiecti ⁊duo a parte obiecti. Aꝑte quidēſubiecti: r̓ctitudo ꝯſciētie qꝛ ſtetitfortitudo reſiſtētie qꝛ cōtra. Aꝑtevero obiecti: altitudo reuerētie qͥareges. ⁊ magnitudo maliuolētieg. i.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten