dida florēt et riget amiſſa ſpinarelicta roſa Et ia tibi veniēt formoſe capilliIam venient ruge que tibi corpus arent ⁊ Virgiliꝰ in hucolicis egloga 2. O formoſe puerminium ne crede coloī Alba liguſtr̄ cadunt vacemia ingra leguntur Vaccima apud virgiliū aliqn̄ſunt perui fructus nigri Anglici īauſtro In borea bilberies. In galico blebes. E ſic loquitur hic Aliquando vateinia ſūt flores qui vocantur primule viris quibꝰ ſil̓esſunt conſſoppes. et ſic loquitur virgiliuſ in eadeꝫ egloga dicenſ Molſca luteola pingit vaccinia capoſTercio predicenda eſt iuuenibꝰdeformitas hyemalis ſenectutisde qua idem Ouidius libro terciova̓te amādi ita Ce̓bit Vēture memores iam nunc eſtote ſenecte.Sic nullum tempuſ vobis abibitiners Vtendum eſt etate cito pede labitur etas Nec bona tam ſeqͣtur ꝙͣ bona prima fuit. ꝙͣ cito memiſerum laxantur corpora rugisEt perit in nitido qui fuit ore color.tideo ſignanter dicitur eccī. ⁊ ⁊.emēto creatōis tui ī diebꝰ iuuētutis tue an̄qͣ veniat tempus afflictionis ⁊ appropinquat annid̓quibus dicas non m̄ plarent.Lectio 1ig.Reterra habebo ꝑ hanc īmortalitatem ⁊ memoriāeternam hijs qui poſt mefutul ſūt relīquā. Enueatis quiqꝫ dotibꝰ vel quīqꝫ dotis ꝑtibꝰ qͣsſpūs ſcūs ſponte largit̓ cuilibꝫ v̓tuoſo. In hac ꝑte 6. ſubiungiturque eſt maxima viꝫ immortalis ꝑpetuitas boē vite q̄ ſolis ſapienticx iijCap̄ vxjbus id eſt deum beſie colentibuseſt promiſſa Et quia iſta immortalitas poteſt dupliciter percipividelicet. realiter ⁊ ſimpliciter ineterna gloria ⁊ temporaliter ī hominum memoria. Ideo de vtroqꝫſufficienter ſubiungens dicit ſic.Preterea habebo ꝑ hanc īmortalitatē vere viꝫ ⁊ realit̓ quia Sapīe. ſIuſticia ꝑpetua ē ⁊ īmorl̓. De iſtāimmortalitate loquitur beatus Augꝰ 13. de t̓nitate c. 20. vbi dicit ſic.Cū bt̄ī omnes eſſe volūt ꝓfrō eſſe⁊ immortaleſ volunt Alit̓ enim beati eſſe nō poſſent. hoc probat Au.gꝰ ſic de immortalitate interrogan.22 6ti ſicut de beatitudine omnes eamſe velle. Reſpondēt ſimiliter. Quopoſſent btē viue̓: nͥ viue̓nt. Cū gͦoēs appetūt btē viue̓ ⁊ beate viue̓non poſſent niſi īmortaliter viuatconſtat oēs appetere immortalitatem Et cum naturalis appetitꝰ nōſit fruſtra cōſtat ꝙ īmoritaſ ē hoīpoſſibilis licet eā habe̓ nō valeata ſe ipō Sꝫ quia ꝑ ſapīāꝫ eā hr̄e poterimꝰ hoc ē ꝑ dei cultū ſincerū quia bovolūtate dependꝫ. Iō d̓t Salomon p̄terea hēbo ⁊ p̄t̓ emolimētaſuꝑius enuea̓ta hēbo ꝑ hāc ī moelitatē ſcꝫ ꝑ ſapientiā In hꝰ figurāapud poetas. Sea ſapientie dicebaturminerua ⁊ non morlis Ainideꝫ eſt ꝙ non. erua morlis interptatur Inde ⁊ minerua quaſi īmorlis. Iſta dea pingebat̉ quaſi v̓godecora triplicem habens veſteꝫ ⁊pectore caput gorgonis portabat̉depictū ſicut dicit Alexāder neꝙ īſcītillario poetaꝝ capitulo de pallade d̓r etia nata de Iouis vtice ⁊ ſinie mr̄e ⁊ d̓r t̓conā pallaſ ⁊ minua