lciōꝑſpiciens ⁊ qͣ capiat ōnes ſpūsintelligibiles mundꝰ ſubtilis.Hec eſt qͣnta ꝑs pnͥcipalis huiꝰcapituli ī qua poſtꝙͣ Salomon pofuit gratiaꝝ actionē ſapīaꝫ recognoſcentē tam in ſpāli ꝙͣ in gn̓ali.hic in ꝑte iſta ſubiugit qnͣdaꝫ cōmendacōem ſapīam extollenteꝫEt declarat ꝙ ſapīa ſufficiens eſtad ꝯferendū ſibi totam noticiaꝫrecitatam in vltīa lcōe. Vbi eſtnotandū ꝙ licet ſapīa approprie.tur filio ſic̄ patri po. ⁊ amor ſpūiſancto Iſte tn̄ t̓minꝰ ſapīa eſſencialiter ſigͣt ⁊ non relatīe ſicut pꝫpͥmo ſenten. diſ. 26. c. 10. Et ido ꝙuis filius dicat̉ ſapīā genita ꝓpt̓modū ꝓcedendi a pr̄e. qꝛ gignit̉a prna memoria ꝑ modum v̓bi ⁊intellectus ſic̄ patꝫ. 7. de tri. c. 12.Nichilominꝰ etiam ſpūs ſcūs ſpitus ſapientie dicitur. tum quia aſapīa patre ⁊ a ſapīa filio ꝓcedittu qꝛ ſapientiaꝫ in ſe deuote colentibꝰ efficit atqꝫ cauſat. Et ideo ī cōniendacōe viri timentis deū d̓r.Ecci. 1ij. Implebit eū ſpiritū ſapīe⁊ intellectus loquens de ſapīa q̄deus eſt Salomon d̓t ſic. Et. n. ī illa⁊ ſapīa que eſt d̓ina eſſentiā.ſpūs intelligentie ⁊ eſt modꝰ loquendi accipiendo oēm ꝓ eo qd̓eſt idem vnde ſenſus eſt ꝙ illa .ſ.ſapīa eſt ſpūs intelligētie ⁊ ꝑ cōſequēs ſapīa eſt ſufficiēs ad dandam grām cuiuſcūqꝫ ſciētie QuiaCor̓. 12. Vnicuiqꝫ datur ſpūs māifaſtacō ad vtilitatem. Alij quideꝫꝑ ſpm̄ datur ſermo ſcientie ſcd̓meundē ſpm̄ ⁊cͣ. Et īfra. Hec at oīaoꝑatur vnus atqꝫ idem ſpūs diuidens ſingulis ꝓut vult. Dic̄ ergoſic Salomon. Nō eſt attribuēdūhūano ſtudio vel īgemio ſapīamꝯceſſa ſꝫ ſpūiſcō qui eſt ſapiētiaincreata. Et ꝙ iſte ſpūs ſcū ſit ōnipotēs ad cauſanduꝫ ſapīam inquocūqꝫ probat eū deſcribendo a20. ꝯdicōibus. ¶ Prima eſt ꝙ ēſāctus ⁊ oīa que facta ſūt ſanctificans. Sanctus in ltīo idem eſt ꝙagyos in greco Agyos aūt diciturquaſi ſine terrā ab a quod eſt ſine ⁊ geos terra. quaſi ſine terra.Spūs ergo ſap̄ientie d̓r pͥmo ſāctus pro tanto qꝛ eos quos ſanctificat purificat ab amore terrenorū ⁊ tnͣſfert ac cōuigit ad amoreꝫceleſtiū Et ideo ꝯuenient̓ in ſpecieignis deſcendit in apl̓os non ī ſpecie aque nec aei̓s que elemientaī diuerſis ꝑtibꝰ ſuꝑficiei terre coherēt Sꝫ ī ſpē ignis qui īmediatēicorꝑibꝰ celeſtibꝰ ꝯtiguat̉ Sic̄ patꝫpͥmo Vethe. cirͣ princi. In ſignūꝙ illos quo incendit amore facitneceſſario terrena ꝑiupede̓ ⁊ ad1celū aſcende̓ Et ideo votur ſpūs ſāctificacōis. Scd̓ voͣtur multiplexab effectu ꝓpter multiplicia donaq̄ preſtatyſa. ij. Requieſcit ſupereum ſpūs dn̄i ſpūs ſapientie ⁊ intellectꝰ. ſpūs conſilij ⁊ fortitudīsſpūs ſcientie ⁊ pietatiſ Et r̓plebiteum ſpūs timoris dn̄i ¶ Tercō d̓rvnicus formalit̓ .ſ. ⁊ etiam effectiue qꝛ vniēs nos deo fide ſpe ⁊ caritate ⁊ etiā ꝓxīo Ad eph̓. g. Solliciti ſeruate vnitate ſpūs in viculopacis ¶ Rr̄to d̓r ſubtilis qꝛ ſpūſſcūs viros ſubtiles frīt in eligēdodocendo ⁊ faciendo ꝑ dona quibꝰſcōs ſuos exornat fꝫe. 16. Indui teſubtilibus ⁊ ornaui te ornamēto
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten