lciō⁊ in omni ꝓuidentia occurret illis¶ due ſunc cōcluſiones quas ſpiritus ſcūs intendit pͥncipaliter inhac ꝑte capituli vſqꝫ ad finem deſapiētiā declarare Vna eſt ꝙ ī eiꝰacijſitione eſt facilitas. Alia ē ꝙpoſſeſſis in eius paſſione eſt felicitaſ. ⁊ deiſtis duobꝰ agit alternatim: nūcdeclarando felicitatem ſapīam acqͥrendi: nūc ꝯmendando felicitatēſapīam poſſidēdi. Conſeqͥtur aūtpoſſeſſionē ſapīe duplex felicitaˢviꝫ temporalis ⁊ eterna. ⁊ de vtr̄qꝫ fit h̓ deſcriptio. ⁊ nūc de vna nc̄de alia viciſſim. ¶ diuiditur ergotextus ꝑlectus in duas ꝑtes. Nāprimo oſtendit felicitatem q̄ eſtin ſapiētie poſſeſſiōe. Se cūdo feliꝘcitatem q̄ eſt in eius acqͥſicōe. Secūdā ꝑs ibi. Rm̄ dignos. Quantūad primā ꝑtem dicit ꝙ duplicemꝑfectionem ꝯfert homini ſapiētiaq̄ ꝯſiſtit in vero cultū dei. Nā excludit ab homine qͣntum ad racōnalem: erroreꝫ falſitatis. Quātuꝫ adiraſcibilē timorē adu̓ſitatiſ. ꝙͣtuꝫad primū dicit ſic. Cogitae̓ de illavVde ſapiētia increata q̄ eſt culſ vedei: eſt ſenſus ꝯſūmatus. v ſēſutus veraciter informatus ſine deceptiōeSenſus em̄ multipliciter decipiūtur. Aliqn̄ ꝓpter indiſpoſicōneꝫ organi. Sicut lingua febricitātis iudicat̉ dulce amarū. Aliquando ꝓpter indiſpoſicōnem medij. Sicut oculus iudicat baculuꝫ eſſe fractūcuius vna medietas eſt in aere ⁊alia in aqua Aliquādo ꝓpter elongationeꝫ obiecti. Sicut oculus iudicat ſolem eſſe pedalis quantitatis. et ſic de alijs. Propter quodfincera veritas non eſt aſenſibꝰexpetenda ẜm Auguſtinum ſecūdo ſoliloquiorum. Et ideo iudicium ſenſus dicitur imperfectum ⁊inconſūmatum: niſi per rationisſententiam reguletur. In ſolis exgo ſapientibus qui ſenſualitatidominātur per racōnem eſt ſēſusconſūmatuſ. Vnde Auguſtinusprimo libro de libero arbitrio capitulo decimooctauo. Sapiēs eſtqui regno mentis omni libidiniˢſubiugacōe ſemota pacatus eſtEt Eccleſiaſtici viceſimopͥmo. Cōſūmatio timoris dei ſapientia ⁊ ſcſus. Et per oppoſitum ſtultoruꝫ ſēſus ſemper eſt in conſūmatus: qͥain ſenſualitate ſtant. ⁊ ẜm racōeꝫnon viunt. Ex ideo vocantur ſupelus capitulo quarto Ramiiiconſūmati Frangentur inquit Ramiinconſūmati. Sic ergo ſapientiaexcludit ab homine quantum adracōnalem: errorem falſitatis. Secundo excludit timorem penalitatis. Et quantum ad hoc dicit. Quivigilauerit propter illam cito ſtcurus erit. Cito: quia poſt morteꝫque veniet valde cito habebit ſecuritatem que eſt parſ potiſſimabeatitudinis. Vnde dicit Auguſtinus decimotercio de trinitate: loquens de ſuturā beatitudine. Omne quod ibi erit: bonum erit ⁊ ipſe ſummus deus ſummuꝫ bonumerit atqꝫ ad fruendum eum amātibus preſto erit ⁊ quod eſt omnino beatiſſimū. Ita ſemper forcertum erit. Quilibet ergo bonuſcito ſecurus erit Apbcalipſis viceſimo ſecūdo. Ecce venio cito ⁊ merces mea mecum eſt reddere vnicuiqꝫ ẜm opera ſua. Ex Apocalipˢ