Igtprimo enim aduentu venit miti⁊ mermis Math̓. 2j. Ecce rex tuꝰvenit tibi māſuetuſ Et iō mermiſquia viꝫ in carne paſſibili ⁊ morli venitriō potuit vulnerari yſaietiz. Vulneratꝰ eſt ꝓpter iniqͥtateſnoſtras. Sed tūc veniet cum talibꝰ armis: viꝫ cum carne imꝑaſſibili ⁊ immortali: quā ōmno vulnerari n̄ poterit Lūc. 2. Videbūtfiliū hominis veniēteꝫ in nubibꝰcum poteſtate magna ⁊cͣ. Et tuncnō ꝑcet: qͥa Prou̓. 6. Ielus ⁊ furor viri nō ꝑcet in die vindicte ꝑSecūdo dicit ꝙ nō ſoluꝫ armabitſeipſū ſed eciā exercitū ſuū Vndeſubdit ꝙ armabit creaturā dādoviꝫ tam angelis bonis ꝙ hoībusv̓tutem ⁊ volūtatem acceptandi nlud iudiciū ⁊ penam faciēdam inreprobos. Erit em̄ oīs creatura bona cōcors in ſētentia cuꝫ xp̄o iudice illa die ſine miſei̓cordia: ſine cōpaſſione aliqua miſeris exhibenda. Et ido̓ tercio ſubuigit Ad quēeffectuꝫ erit iudex cū exercitu ſuoin armis viꝫ ad vltionē imimicoꝝIlle em̄ qui eſt modo pater mīaꝝerit tūc tꝑis deus vltionū In psͣ.Deus vltionū dn̄s deus vltionuꝫlibere egit ⁊ Deutro. 32. Aea ē vltio ⁊ ego retribuam eis in tꝑeConſequēter deſcribit̓ iſta armatura in ſpeciali. quātum ad duo.Primo quātum ad arma defenſiua. Secūdo q̄ntum ad arma inuaſiua. Arma defenſuua ſpecificant̉hec tria: viꝫ lorica: galea ⁊ ſcutuꝫQuātum ad arma īuaſiua nō ſpecificatur h̓ niſi vnū genꝰ armomūviꝫ lancea dicit gͦ ſic Induet prothorace iuſticiā. Thorax ẜm Pa-piā eſt eqͣuocum ad ꝑtē corporiaq̄ eſt pectus ⁊ ad munimentumlitare qd̓ d̓r lorica. Induet gͦ xp̄ſꝓ lorica iuſticiā yſa. liq. Indutuſeſt iuſticia vt lorica. Scitis em̄ ꝙlorica ex circulis ferreis ſibijnuicecōnexis ꝯponit̉: ita iuſticiā ex deilegibꝰ ⁊ p̄ceptis diuinis ſibijnuicem ſine cōtradictione cōcordantibꝰ cōſticuitur. Sequit̉. Et accipitꝓ galea iudiciū certum: quia ſine quocūqꝫ errore iudicabit Prou̓. 16. diuinacō in labijs regis nōerrabit in iudicio os eius. Sequit̉Sumet ſcutum ī expugnabile eqͥtatem In pͥº. Iudicabit orbē terrarum iuſticia ⁊ po. in eqͥtate. Iſtd̓iudiciū appetūt ſancti. In quorūꝑſonā dicit pͣs. Apprehēde arma⁊ ſcutum ⁊ exurge ī adiutoriummichi Sequit̉. cuet dirā iram inlancea hoc ē in vīdictā pungendoꝓferendo ſm̉am dāpnationis puniētem cōtra malos Iob. ib Circūdedit me lanceis ſuis ꝯuulnea̓uitlumbos ſuos Et dicet̉ ira dei tunc tēporis dira ad differenciā ire quāexercet modo: q̄ eſt mitis ira ⁊ ſuauis In Osͣ Iratus es ⁊ miſertuſes nobis Et Abacuc. 3. Tūc cumitatus fueris miſericordie r̓cordaberis ¶ Quia ī ſētētia littere factatum eſt: ꝙ boni tam angeli ꝙͣ hoīnes ſine ꝯpaſſiōe ad miſeros xp̄aſſiſtent ī iudicio ¶ dubitacō poteſt eſſe. Vtrū beati poſt diē iudicij gaudebūt de pēis dampnatoꝝEt videt̉ ꝙ nō: qꝛ qd̓ vicioſum eſtī viatore nō debꝫ poni ī comp̄henſore. Sed hoc ē maxime vituperabile in viatore: ꝙ letet̉ ⁊ gaudeatde pēis alioꝝ. gͦ ⁊cͣ. ¶ Preterra co