Axeni ene te bello in quo ꝑ pomāopuguerunt ⁊ triuphū habueratſubito ⁊ caſu reſpexit in vndaꝫ dep̄hendit faciē eſſe cornutam. Eſtimas at ſe deluſū ꝑ ymaginē in aqͣmanū ad caput appoſuit ⁊ in frote cornua repperit. Statimqꝫ ſacrificās dijs ſuis inteſtinis hoſtiarūiuſſit ꝓphetam requirere/ quid iſtud ꝓdigiū deſigͣret ꝓpheta v̓o nōmīe Strages cōſiderans ⁊ conſulens diligēter. Reſponditqꝫ: fatatum erat ꝙ ſi intraret muros ciuitatis romane rex fieret romanoꝝꝓ ſe ⁊ ſuis ſucceſſoribꝰ ineternuꝫVn̄ d̓t ſibi ſic. Rex ait o ſalue t̓. nrecipe tuiſqꝫ. Hic locus ⁊ lacie parehūt cornibꝰ artes. Tu mō rupemoras portas intrare patēteˢ Apꝓpia ſic fata ubēt ham vrbe receptus. Rex eris ⁊ ſceptro tutus potire phēem. Retulit ille pedem cornutam a menibꝰ vrbis. Auertēs faciem ꝓculha ꝑcul om̄ia dixit alia dn̄ pellāt multoqꝫ ego iuſtiuseuū. lxul aga ꝙͣ me videat ca̓pitōlia regem. Vult dicere ꝙ auditoreſponſo ꝓph̓e ꝙ futurus eſſet r̓xromanoꝝ ſi vrbem intraſſet. Statim au̓tit faciē toruo vultū a ciuitate ⁊ cepit redie̓ ⁊ fuge̓ a ciuitaterogās deos ꝙ talia fata au̓terentꝓcula pellerent ab eo aſſerens ſemalle exulaſſe ꝓſper ꝙͣ dyademae̓gniſuſcipe̓ ⁊ ciuitatē intrae̓ Staum ergo miſit ꝓ pr̄ibus ⁊ ꝓ ſenatu romano vt ad eū extra ciuitatem venirent. Et facto monticulode terra: oꝑtiſqꝫ cornibꝰ ſuis corona de lauro alloquebat̉ romanoꝫin hac ſm̄a. Iſt inquit pr̄es ꝯſcripti vnꝰ in hac multitudinē quē videtis quē niſi ab vrbe veſtra repuleritis erit rex veſter. Et ſicut dicitꝓpheta vobis dabit vobis iura familiaria ⁊ onera ſeruitutis. Et iaꝫdudū intraſſe poterat vrbē nͥ egoeū impediuiſſem. Quis tamen ſitnō dicam nomīe ſꝫ ſigno. Ille eſtqui cornua in capite gerit. Populus motus ſucclamauit Quis eſtille? Et quilibet reſpexit frontē alteriꝰ. Tūc Typus dicit ad ppl̓mEcce inquit quē q̄ritis habetis. ⁊ſtatim populo reſpiciente diſſoluit coronam de capite ⁊ cornua ēius on̄dit. Quo viſo om̄es ſupramodū doluerūt ⁊ fecerūt eū iterax2to corona impone̓ capiti. ⁊ quiamuros ciuitatis intrare nolebattantum ſibi de terrā dederūt qnͣtūvnū aratruꝫ circunicigere potuitvno die. Sic igitur iſte paceꝫ maluit ciuitatis ꝙ gloriam ſuaꝫ. Vnde inter alia dicit ſit. Ille quidempotuit portas irrumpere apertas.Sed nos obſtitimus qͣmuis coniunctior illo Nemo in vos eſt vrbevirū prohibete qͣrites. Aut ſi dicinus erit grauibus vincite catheniſ. Aut finite mētum fatalis morte tiram. Eſt ergo regnum mūdiregnum timoris. Vnde Valeriuslibro ſexto ca. ſecūdo. Rex inquitſubtilis iudicij quem ferunt ſibitraditum dyadema anteꝙͣ capitiimponeret diu retentum conſideraſſe ⁊ dixiſſe. O nobilem magisꝙ felicem pannum quem ſi quispenitus cognoſcat ꝙ multiſ ſollicitudinibus: periculis ⁊ miſerijsſit refertus: nec humī iacētem tollere velit. Tercio īfernus eſt regnum horroris ſiue doloris v̓ dn̄at̉P. .