Iocūditas cordis hec ē vita hoīs ⁊theſaurꝰ ſine defectōe ſcītatis. Vn̄ilibro de ſpū ⁊ aīa Virtꝰ ſic deſcribit̓. Virtꝰ ē hītꝰ mētiſ bn̄ īſtitute admodū regni qd̓ bn̄ ē īſtitutū ſi rectei eo ꝯſulat̉: rcē ī eo p̄cipiat̉ ⁊ recte obediat̉ Iſto mōmēs bn̄ īſtituta ē cū rōrce ꝯſulit: volūtas r̄ce p̄tivit aſēſus rce obediūt. Et ſine iſtoregine pueilit̓ mēſ regit̉. Et aſſimmlat̉ e̓gno Roboa 3. ℟. 12. relicto cōſilio ſenū: iuueībꝰ acqͥeuit Vbi eivtꝰ n̄ ē ꝙ ſeruie̓debuit: īꝑat Et qd̓dnāt debe̓t: mīſtrat. Et iō regnumſb̓ eo diuiſū ē. Sen̄ epl̓a 8o. Vnūhoīs bonū ipſa vtꝰ ē: q̄ īt̓ proſperafortuna ⁊ adu̓ſā ſuꝑba īcedit cummagno vtriuſqꝫ cōtēptū. virtꝰ rcōre: duceqꝫ ꝯſidea̓t: ſꝫ ſine ingro viciadiſcūt̉. Vn̄ ideꝫ de natua̓libꝰ q̄ſtiōibo li. difficil̓ ī victu evtꝰ. ducetcōrēqꝫ ꝯſidea̓t: ſꝫ ſn̄ ingro vicia diſcūt̉ Hec Sen̄ Et tn̄ ad vicia totusmūdꝰ nos docꝫ: ad v̓tutes pauci ⁊ c̓te mag̓ vete̓s ꝙͣ mod̓ni Vn̄ ſi ad vitā ātiqͥꝝ r̓ſpicimꝰ ml̓tos v̓tutū doctores īueniꝰ Greg̓ ī moral̓. li. i. c7.Ad on̄dēdā īnocentiā vēit Abel Addocēdā mūdiciāa venit̓ Enoch. Ad īfinuādā lōganiinitatē ſpei ⁊ oꝑisvenit Noe. Ad maīfeſtādā obediētia vēit. brā. Ad demrandā ꝯiugal̓ vite caſtimoiā venit Iſaac. Ad īſinuādā laboīs tolerātia vēit Iach̓Ad repēdendā ꝓ malo bone ret̓butiōis gͣtiā vēit Ioſeph. Ad on̄dēdāmāſuetudīeꝫ veīt Aoīẜ. Ad īſinuadā con adu̓ſa fiduciā venit IoſueAd on̄dendā īt̓ flagella patiētia venit Iob. Sꝫ ad oīm moꝝ r̓gulā oſtendendā venit filiꝰ dei hō xp̄s iheſꝰ Gaudiū v̓tutis velut fps ī dō ꝓp5VAa naſcēs Vn̄ Sen̄ ī qͣdā epl̓a Exiſtimas me detrahe̓ t̓ ml̓tas voluptateſ qͥ fortuita ſb̓moueo qͥppe dl̓ciſſiā oblcānita trāſeo deuitāda īmoconͣ Nolo vniꝙͣ t̓ deeſſe leticiā Volo illā tibi domi naſci. Eccī 30. Noneſt oblectamētuꝫ ſuper cordis gaudium. Vnde virtus facit quaſi duplitem paradiſum. terreſtrem viꝫ⁊ celeſtem ī corde hominis Ecci. 40Grā dei ſic̄ ꝑadiſus ī benedictōibꝰAſſimilat̉ ei mēſ vtuoſi ꝑadiſo intribꝰ Ameītate: fecūditate ⁊ ſecultate. duo pͥma faciūt ibi qͣtuor virtutes velut qͣtuor fluīa ꝑadiſi mentēirrigāteſ Vn̄ glo Gre ſuꝑ illd̓ Gen̄10⁊. Fluuiꝰ eg̓. de lo. vol̓. ꝑa. ad irri.ꝑa. ⁊ fluīa ꝑadiſū irrigat .ſ. dū hijſqͣtuor vtutibꝰ cor īfūdit̉ ab oīm carnaliū deſideloꝝ eſtu tꝑatur Altitudo frīt ſecūltatē. d̓t ei Strabꝰ ſuꝑilld̓ Gen̄. 2. Plātaue̓at aūt do. deꝑa. volup. ꝙ ꝑadiſꝰ artīgit ad lūarem circulum. Secundo noͣnduꝫꝙ ꝑadiſo celeſti mēs vtuoſa ī qͣtuor aſſimilat̓ Eſt ei celū locꝰ dine hītacōis: locꝰ gna̓l̓ illuīacōis: locꝰ ordīate dilcōis ⁊ locꝰ gaudij ⁊ exultacōis. ſic mens v̓tutibꝰ adoͣrta ē deihītatio. vn̄ Ihero nichul qͥecius: nl̓puriꝰ ea inte dꝫ eſſe q ī dei hītaculū p̄ꝑanda ē q̄m nō tēpla fulgētia nō gēmis altala diſtīcͣ delcant: ſꝫaīa oͣrta v̓tutibꝰ Per pictura ī domop̄t diſc̓ni doꝰ officiū Alit̓ eī depigit̉tab̓ra: alit̓ capella In capella depigūt̉ geſta ſcōꝝ In tab̓na geſta fatuoꝝ Ita mōa̓lit̓ qͥ nite hoīs poſſitvidere quando eſt oͣrta virtutibꝰ diceret eam capellā veltēpluꝫ filij deiCoꝝ Neſcitis ꝙ templū dei ſitis⁊ ſpicuſſanctus habitat ī vobis?