CSecūdum periculum ſingulareeſt cyrtes pocula. Narrat enimBoecius quarto de conlacionemetro tercio ꝙ Vlixes rediens debello troyano decemo errauit permae: vno vero tēpore videns ꝙͣdāinſulam in qua Cyrte pulcherriadn̄a queſolis filia dicebat̉ habitauit Ad eam applicuit ⁊ intrauitIſta ꝑ incantacōes ⁊ carmina miſcuit quedam pocula ꝑ que bibentes trāſformauit ſicut voluit a natura humana in beſtias Vn̄ ſtatim ſocijs vlixis porrexit de pociorſua ⁊ mutauit vnū in aprum aliūin leonem terciū in ceruū ⁊ ſic dealijs Vlixi vero dederat incuriꝰ qͥdeus archadie dicit̉ vnū floceꝫ cūIlilius virtus fuit contra taleſ incantacōes reſiſtere Vnde nichul paſſꝰeuaginato gladio magā inſeqͣtur⁊ eam ad ſociorum fuoruꝫ reꝑacōne coegit Moraliter iſta maga ēcupiditas ſeculi hec ꝑ incantacio3nes ſuas hoīes tranſformac in beſtias et eos ſpoliat rōnea manſueltudine per que duo homo efficit̉ abilis ad conuictū. ¶ Cnͣi multipliciter homīes ī beſtias varias trāſformentur per ſeculi cupiditatempatere poſſet in ductiue. Quidā lupi rapaces ſic̄ īiuſti milites. Quipuledam vulpes fallaces ſicut ſubdoli mercatoe̓s Quidā canes mordaces ſicut falſi aduoͣti et placitatores qui contra quēlibꝫ latrant n̓ab eo aliquid accipiant. ¶ Terciūꝑiculum inſolitum eſt Ceti fallaꝫinſula. Eſt enim cēte belua mainamaxima. hec aliquando colligit īdorſo ſuo lutum. et ſuper illud lutum creſcunt gramina ⁊ herbe vireſcunt Vnde quaſi mōticulus virens pratuꝫ nauigantibus apparere videtur Qui decepti applicantvela ſoluūt/ ⁊ anchora ibi figunt.Cum autem ſe eſtimantes in t̓raſolida collocatos Igneꝫ accēdūtꝓ decōquendis neceſſarijs. beſtiacalorem ſentiens ſubito ſe ſubtrͣhit ⁊ in mari ſubinergit. Et cū eaomnes illi in profundū feruntur.Hec beſtia moraliter dignitatemvel ſtatum nobilem poteſt ſignificare Hanc ſimplices nauigantesin mundo deſiderāt eſtimātes ibieſſe locum ſoliditatis et quietis.Vnde vnus deſiderat fp̄atū. Altercōmitatum. Terciꝰ abbacia vl̓ poratum. putantes ſe fore felices ſiſtatus huiuſmōi aſſeqnͣtur. Sedcum iocundius ſe habent putantes pacem / et ſecuritatem ſolūmodo cogitantes ſuperuenit interitꝰrepentinꝰ ⁊ multo velocius deſcendunt ad infernum ꝙ prius aſcenderant talem gradum. qLectio 6. j.Vt tamꝙͣ auis que tranſuolat in aere nullum iueītur argumentum itinerisillius. Sed tantum ſonitus alaꝝverberans leuem ventum et ſcindens per vin itineris aerem commotis alis tranſuolauit. Et poſthec nullum ſignum inuenitur itineris illius. ¶Poſtꝙͣ comparatā eſt felicitas tempoa̓l̓ naui trāſfretanti. Hic comparātur quartoaui tranſuolanti. Sicut enim aiuis velociter tranſuolat et nullūargumentum relinquit itnerisper quod volat. Ita diuites et potentes volānt in ſūis honoribꝰ.QL