Ldeficit eis conſolacō quam habētſancti in diuinis. vnde Auguſti.primo de trinitate. Contemplacioeſt illa ſpecies que rapit omnemaminam deſiderio tanto ardentiorem quanto mundiorem ⁊ tantomundiorem quanto ad ſpiritualia ſurgentem. ⁊ tanto ad ſpiritualia ſurgentem. quanto carnalibꝰ⁊ terrenis morientem: Sed exquofructus aminiſtraconis temporalium eſt amarus ⁊ tamē aliquasperſonas ī eccleſia dei oportet̉ amiinſtrare temporalia quomō ergopoſſunt illi fructuſ dulcorari? Certe dicendū ē ẜm Ariſ. ⁊. de vegetabilibꝰ ⁊ plantis fructus amarusmiſſus iignem ⁊ aſſatus efficit̉dulcis / ſicut patet de pomiſ qͥ ſuntacerba ⁊ ad ꝯmedendū cruda. qn̄bene aſſantur ad ignem fiunt ſatis dulcia Iſto modo vos qui eſtiſoccupati in vitā actiua circa adiiniſtracionem tꝑalium frequent̓guſtatis amaritudines mundi ⁊tribulaciones circa plui̓ma ¶ idoſi velitis occupacōes veſtraſ faceredulces oportet ꝙ bene aſſent̓ ī igne cai̓tatis ne ſint crude. i. ad Cor̓.16. Oꝑa veſtra in caritate fiāt Exo.⁊. Non comedetis ex eo crudū neccoctū aqua: ſꝫ aſſum tantū igni vtoīa facta veſtra omnia bona quehētis ad honorē dei ⁊ ꝓxī r̓feratiſixihūvtilitatē: qꝛ qͥ ſine caritate amat diuitias fructum non capiet ex eis.eccs. j. Et qui hoc non fecei̓t time̓poterit illud Ihe̓. 12. Confundemia fructibꝰ vr̄is ꝓpter iram furorisdnī ⁊ Ihe̓. 2. Viſitabo ſuꝑvos iuxͣfrcmſtudioꝝ vr̄oꝝ. Tercij frcuſlutiles. ſunt fractus ſuꝑbie ⁊ temporalis ambicionis ⁊ iſti ſunt pleni humoribꝰ īflatīs yſaie. 1o. Viſitabo ſuꝑ frem magnifici cordis ⁊cͣLicꝫ eī honores ⁊ reuerentie ſuauit̉ſapīant tn̄ periculoſe inflant. degeſtis Alexandri narratur ꝙ milites ſui in india inuenerūt fructꝰita dulces ꝙ de eis non potueruntſaciari Vnde factum eſt per minium eorum eſum ſtrāges ⁊ peſtismagna iter eoꝫ Sic moraliter fructus honorum ⁊ r̓uerentiarum ſūtita dulces ꝙ difficile eſt ſaciari deeis. bonum eſt tamen cuꝫ iſtis fructibus inflatiuis comedere ſal. qꝛ48valde expedit affectiōes hōris ſecūli ſalire ſale diſcrecōnis ⁊ modeſtieIob. 6. Aunquid ꝯmedi poterit īſulſum qd̓ nō ē ſale conditū Sic eīcontingit vti honoribus virtuoſe quia fatuum eſſet docere ſubdi.tos honorare niſi eſſent qui honores deberent recipere. Et ideo dicitAriſtotiles. 6. topicoꝝ. ꝙ omnesappetunt honores. Vnde nō benediffinitur ẜm eum ibidem ambicioſus ſic. Ambicioſus eſt appetēshonores ſed oportet̉ addere ꝙ ſitdeordinate appetens honores Apponendum eſt ergo ſal ſapientie⁊ diſcrecionis ⁊ ſic vtendum eſtfructibus honoris laudabiliter.Eccleſiaſti. 3a. Et ſapiens animeſue ſapiens ⁊ fructus illius laudabiles hec ſapiētia eſt humilitaˢquia prouerbio. vndecimo. Vbieſt humilitas ibi eſt ſapientia ⁊Ecci. ſecundo. Sapientia humilifati exaltabit caput ſuum. Et hoc ēꝙ de iuſto dicit̉ yſaie. 34. mittetradiceſ deorſū ⁊ faciet fructꝰ ſurſūCcō quadrageſimaoctauaE