Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

5non eſt vxor ducēnda ſapienti.mo qꝛ ſtudium ph̓ie impedit necpoteſt quiſqmͣ libris vxori pariter inẜuire. multa ſūt que matronaꝝ vſibus neceſſaria ſūt videliꝫprecioſe veſtes. gēme. ſūptus. ncille. ſuppellex vala. deinde totaſ. o.garrule q̄ſtiones Illa ornatior meꝓcedit ī publicū: hec honorat̉ abonibuſ: ego in cōuentu feminaꝝmiſerrima deſpicior. Cur vicinaꝫaſpiciebas. Cur ācilla loq̄baris. de foro veniens quid attuliſti. amicū habere poſſumꝰ. cnōſodalem alteriꝰ camorē ſuū ſuſpicatur odiū. Et īfra: adde nullaē vxoris electio. ſꝫ qualis aduenerit talis ſit habēda ſi iracūda: ſi fa-tua: ſi deformis: ſi fetida cuiuſcūqꝫvicij ē pꝰ nupcias diſcimꝰ tēquꝰaſinꝰ: bos: canis viliſſima mācipia priꝰ ꝓbant̉ ſic emutur: ſolavivxor oſtendit̉: ne an̄ diſpliceatꝙͣducat̉. Idē in eodem attēdendaeſt ſemꝑ eius facies pulch̓tudolaudāda: ne ſi alterā inſpexeris ſeeſtimet ſibi diſplicere: ſi totaꝫ do ei regendā cōmiſeris ſeruien eſt. ſi aliquid tuo arbitrio reſeruaueris: fideꝫ ſe habere putabit in odiū vertet̉ iurgia.cito cōſuleris venena ꝑabit. HecHugo. Ruātū ſit vxor occulte moleſtie viro ſuo: quantūcumqꝫ g̓taſit extraneis declarat ille romanꝰde quo refert̉ Ihero. ꝯtra Ioui. li.pͥmo. Legimꝰ quētidā apd̓ romanos nobilē aici arguerēt:re vxorē formoſā caſtā diuiteꝫrepudiaſſet ꝓtendiſſe pedē. Et dixiſſe eis fertur. Hic ſoccus quē cernitis videt̉ vob̓ nouꝰ elegans ſꝫnemo p̄ter me ſcit vbi me p̄mat.Ad hoc addendū incōprehenſibilis ē viro ſuo vxoris malicia vtfreq̄nter eius impudicicia vulgo cōſtat deluſus marituſ iuram̄tis excuſat Vn̄ narrat Ihero. vbiſupͣ Lucij ſille felicis ſi habuiſſet vxorē inetellā vxor palaꝫ eratimpudica. qꝛ nouiſſimū noſtramala diſcimꝰ. Itē Athenis cantabatur ſilla igno a̓bat ſecretā domus ſue pͥmū oſtiū ꝯuitio didicithec Iheroni. Vn̄ metrice dicimꝰ.Cōuigis nati viciū vix noſſe valemꝰ Qd̓qꝫ domigeritur poſtremiforte ſciemꝰ. ꝯiūx natus ẜuuſpeccat vel alūpnus Cātica vulgꝰhabet vos tn̄ iſta latēt Lcō. 26Vltigena āt imꝑioꝝ ml̓titudo eſt vtilis aduſterine plantacōes dabūt radices altas. nec ſtabile firmamientū collocabūt. ſi ramisin tꝑe germinauerint infirmiterpoſite a vēto cōmouebunt̉ a nimietate vētoꝝ eradicabūtur.Poſtꝙͣ ſpūs ſcus ꝯmendauit caſtitatem cōiugij. Hic redit ad dāpnādum feditatem adulterij ſiueconcubitus fornicarij. ſicut priusfecit parte. Eſt tamen hic notandū omnis humana ꝑſonaduplice habere poteſt bonitatē: v ſibi ꝓprie viuendo v̓tuoſe ī ſuaꝑſona. aliam ciuilem viuendo ciuiliter reipublice. Vn̄ non eſt idēeſſe bonū virum bonum ciuem.Cuius racio eſt. quia bona perſona dicitur que viuit conformiterlegi date cōmuniter oībus. ſꝫ ciuis bonꝰ eſt niſi qui viuit vtiliter ciuitati cuiꝰ ꝑs eſt. priuſK.4