deū. ſꝫ v̓gītas ex maiori caritate ꝓcedit gͦ ſibi corr̓ſpōdet melior fructus Et hoc eſt qd̓ dicit. Et que nōconcidat radix ſapīe. hoc eboi laboreſ qui ſūt in victoria paſſionūcarnaliuꝫ ideo habent bonos ⁊ gloxioſos fructus qꝛ procedunt a radice ſapientie que eſt caritas ſiuetimor filialis Ecri. j. Radix ſapienꝟcie timor dn̄i Et iſta radix nūꝙͣ cōcidet quia ſequit̉ ibidē. rami eiuslongeui ⁊ gloloſus eſt fructus.CoLIDe quadruplici bono fructu legimꝰ Eſt enim fructus virginal̓ fecunditatis. Fructus moͣlis ſanctitatis. fructus doctrinalis fertilitaxis. fructuſ et̓nalis felicitatis. Pri25mus igit̉ fructus eſt virginaliſ fecunditatis fructus .ſ. virginis bn̄dicte de qua ⁊ de quo Luc̓. i. dicit̉Benedicta tu in mulieribus ⁊ benedcus fructus ventris tui Benedicta inquit tu nnt̓ mulieres Tues apis mellificans. vitis letificaſ.tellus ſantificans. et ficus fortificans. apis dulcoris. vitis odoristellus honob̓. ⁊ ficuſ vigoīs. Primo inꝙͣ tu es apis dulcoris mellificans Icri. ij. Breuiſ in volatibuſapis ⁊ iniciū dulcoris habet fruttus illius. Apis breuis eſt mariahūilis. Tu es vitis fructificās. Incuius ꝑſonā dicit̉ fcrī. 24. Ego qͣſi vitis fructificaui ſuauitatē odoris. Tu es tellus ſanctificans de qͣpsͣ p̄tinit. dn̄ſ dabit benignitate& terrā noſtra dabit fructum ſuūTu es ficus vigoris fortificāſ Iohel̓. ⁊. Lignum attulit fructū viēaL⁊ ficus dederūt odorem ſuū arratPliniꝰ li. 12. c. 6. ꝙ ī India creſcit figꝰ mirabili mō fructificans ⁊ ī fructibuˢ ita onuſta ꝙͣ ple pondeterami deprimunt̉ ad terraꝫ ⁊ rurſusde terrā recreſcunt: folia habet italata ꝙ extendunt̉ in modum pelte. Vnde ſub hijs folijſ latitanthomines ⁊ iumenta ſub vnibra locūdiſſima habet poma ita dulcia. ꝙpre dulcedine a comedentibus ꝓmiraculo reportant̉ Moralr̓ Iſtaficus ē ꝑabola virginis benedcēLuc̓. 13. Ab arbore fici diſcite pabolam. hec enim habet ramorūlongitudinē: folioꝝ amplitudinē⁊ pomorū dulcedinē Rami in hoīne ſuntamine. memoīa: intelligē.cia ⁊ volūtas cum potēcijs ſenfitiuis Iſti rami erant plei fructibꝰAemoria. deuotione. intelligentia. contemplacione. volūtatis dilectione. ſenſus cōpaſſione In tantum fuerunt onuſti rami iſti v̓tutibus gracijs ⁊ meritis. ꝙ vſqꝫ adterram ſe inclinauerunt ꝑ humilitatē quando dixit Eccē ancilladomini Luc̓. pͥ. Secūdo iſta ficus habet foliorū amplitudinē tantuꝫ ꝙad modum pelte protegere poteſthominē etiam foliū Certe moralit̓virgo iſta tantam habet verboꝝpotencia ⁊ gͣciam in curia ſummiregis. ꝙ tam hominē viuuentē rōnabiliter ꝙͣ iumentū id ē hoīeꝫviuentē beſtialiter protegit ⁊ defēdit ſi ad eiꝰ procimū velit hr̄e refugiū Mich̓. ⁊. Sedebit vir ſubtꝰficū ſua. 3º hꝫ ficꝰ iſta ī pomo fio tātā dulcedinē ꝙ eiꝰ ſuauitaˢ acoedētibꝫ ꝓ mia̓cl̓o t̓putat̉ Nā filio ſuo ī et̓na cēa fruētibꝫ īeffabileꝯfert dulcedīeꝫ ut dicat vnaq̄qꝫſona illd̓ Cant̓. ⁊. Sub vnibrͣ illiꝰquē d̓ſidea̓ui ſedia frcūſ eiꝰ dulcis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten