Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

L6ampliꝰ deberemꝰ ſi ampliꝰ poſſemꝰ ſic̄ dicit Ariſtotiles s. ethicorūc. 19. īpoſſibile ē nobis retribuere dignos hōres dijs parentibꝫqui eorū bn̄ficia ſēꝑ excedant etLuc̓. 17. oīa bn̄ feceritis diciteqꝛ ẜui inutiles ſumꝰ qd̓ debuimꝰface̓ fecimꝰ Prete̓a qͥcūqꝫ meret̉aliqͥd ab aliqͦ ꝯſtituit illū debitorem ſuū ſꝫ deꝰ nulli ē debitor nec eſſe p̄t nichilpoſſumꝰ apd̓ eumme̓ri. Ad oppoītū ē illd̓ Ihe̓. 31.erit mͥces oꝑi tuo ſed merces quedat̉ oꝑe corrn̄det dignitati operis vita eterna ſit mͥces oꝑiſhōis exiſtētis in gra p̄t tal̓ homoex ꝯdigno vitā et̓nam ꝓmereri.Prete̓a ad Thimo. 4. de reliqͦ repoſita ē corona iuſticie quā e̓ddet dn̄s in illa die iuſtſ iudex.ſꝫ qd̓ reddit̓ ẜm iuſtū iudiciū ē inceſ cōdigͣ: p̄t ꝓme̓ri coronāiuſtāet ꝯdigͣm/ ſꝫ illa ē vitā et̓naergo ⁊cͣ. Ad queſtionem dicēdum hominem adiutuꝫ gratia.ꝓmerei̓ vitā eternā ex condignopoteſt intelligi dupliciter. Vnoᵗ meritū hoīs tm̄ valeat na̓lr̓ puta tāta ſit bonitas ī natua̓ ſiueſb̓a meriti ei debeat̉ vita et̓na.Alioº tm̄ valeat legalit̓ ex īſtitucōe legis ſic̄ paruā pecia cup̉ exnatua̓ ſua ſiue natua̓li vigorevꝫ tm̄ ſic̄ vnꝰ paīſ ſꝫ ex īſtitucōepnͥcipis tm̄ valꝫ. Iſtoº oꝑa nr̄aex ſua natua̓li boītate merēturvitā et̓nā de cōdigno ſꝫ de ꝯgruotm̄ qꝛ ꝯgruū ē hoī faciēti ẜm potecia ſuā finitā deꝰ t̓t̓buat ẜm potenciā ſuā īfinitā Sꝫ ſecūdoº poſſumꝰ dice̓ oꝑa nr̄a ſūt ꝯdigͣ viteet̓ne ex gran ex ſbā actꝰ. ſtatuitenim deuſ bene oꝑans in gratia habebit vitaꝫ eternā legēet graciam principis noſtri triſtimeremur de condigno vitam eternam Ad primum dicenduꝫnon ſunt cōdigne paſſiones naturaliter ſꝫ legaliter ut dictum eſt. Ad ſecūdū dicendum me̓murfaciendo quod debemꝰ. deo criſtoſic ſtatuente et ordinante ſedabſolute ex naturā reddicōnis ſicut argumentum procedit Adterciū deuſ conſtituitur debitorex naturā fui promiſſi non ex natura noſtri cōmiſſi ſicut dicit magiſter li. i. diſ. 43. c. 2. Rui cōfidūtCollꝰ Notandum ſpes confidenBcia eſt tribuſ generibus homini3maxime neceſſaria dimicantibꝰNauigantibus Et egrotantibusHee vero tres condicōes nobisconueniūt ſi vitam et ſtatū nr̄mpenſemus Sumus enim dimicantes ꝯtra hoſtes ꝯtinue preliāteſIn pͥs. Multi bellantes aduerſumme Machab̓. 4. Non cōcupiſcatis ſpolia quia bellum aduerſumvos ē/ ſcutū noſtrum eſt fides noſtra ad Eph̓. vi. In omnibus ſumtes ſcutum fidei in quo poſſitisa tela nequiſſimi ignea extingue̓re In hiſtoīa britōnum ſcribiturde Archturo rege in interiorite ſcuti ſui ymaginem virginisglorioſe depictam habuit quamquotiens in bello fatigatus aſpexit ſpem recuperauit vires Iſtomodo nos ſi in bello vite preſētistriumphare velimus infra ſcutūfidei noſtre ymaginem virginiscum filio deportemus / hanc reſpiciamus et in ea confidamus qͥaH. 3.