L6ampliꝰ deberemꝰ ſi ampliꝰ poſſemꝰ ſic̄ dicit Ariſtotiles s. ethicorūc. 19. īpoſſibile ē nobis retribuere dignos hōres dijs ⁊ parentibꝫqui eorū bn̄ficia ſēꝑ excedant etLuc̓. 17. Cū oīa bn̄ feceritis diciteqꝛ ẜui inutiles ſumꝰ qd̓ debuimꝰface̓ fecimꝰ Prete̓a qͥcūqꝫ meret̉aliqͥd ab aliqͦ ꝯſtituit illū debitorem ſuū ſꝫ deꝰ nulli ē debitor nec eſſe p̄t gͦ nichilpoſſumꝰ apd̓ eumme̓ri. Ad oppoītū ē illd̓ Ihe̓. 31.erit mͥces oꝑi tuo ſed merces quedat̉ ꝓ oꝑe corrn̄det dignitati operis gͦ cū vita eterna ſit mͥces oꝑiſhōis exiſtētis in gra p̄t tal̓ homoex ꝯdigno vitā et̓nam ꝓmereri.Prete̓a ad Thimo. 4. de reliqͦ repoſita ē mͥ corona iuſticie quā e̓ddet mͥ dn̄s in illa die iuſtſ iudex.ſꝫ qd̓ reddit̓ ẜm iuſtū iudiciū ē inceſ cōdigͣ: gͦ hō p̄t ꝓme̓ri coronāiuſtāet ꝯdigͣm/ ſꝫ illa ē vitā et̓naergo ⁊cͣ. ¶ Ad queſtionem dicēdum ꝙ hominem adiutuꝫ gratia.ꝓmerei̓ vitā eternā ex condignopoteſt intelligi dupliciter. Vnoᵗꝙ meritū hoīs tm̄ valeat na̓lr̓ puta ꝙ tāta ſit bonitas ī natua̓ ſiueſb̓a meriti ꝙ ei debeat̉ vita et̓na.Alioº ꝙ tm̄ valeat legalit̓ ex īſtitucōe legis ſic̄ paruā pecia cup̉ exnatua̓ ſua ſiue natua̓li vigore nōvꝫ tm̄ ſic̄ vnꝰ paīſ ſꝫ ex īſtitucōepnͥcipis tm̄ valꝫ. Iſtoº oꝑa nr̄aex ſua natua̓li boītate nō merēturvitā et̓nā de cōdigno ſꝫ de ꝯgruotm̄ qꝛ ꝯgruū ē ꝙ hoī faciēti ẜm potecia ſuā finitā deꝰ t̓t̓buat ẜm potenciā ſuā īfinitā Sꝫ ſecūdoº poſſumꝰ dice̓ ꝙ oꝑa nr̄a ſūt ꝯdigͣ viteet̓ne ex gran ex ſbā actꝰ. ſtatuitenim deuſ ꝙ bene oꝑans in gratia habebit vitaꝫ eternā ⁊ gͦ ꝑ legēet graciam principis noſtri triſtimeremur de condigno vitam eternam ¶ Ad primum dicenduꝫ ꝙnon ſunt cōdigne paſſiones naturaliter ſꝫ legaliter ut dictum eſt.¶ Ad ſecūdū dicendum ꝙ me̓murfaciendo quod debemꝰ. deo criſtoſic ſtatuente et ordinante ſed nōabſolute ex naturā reddicōnis ſicut argumentum procedit ¶ Adterciū ꝙ deuſ conſtituitur debitorex naturā fui promiſſi non ex natura noſtri cōmiſſi ſicut dicit magiſter li. i. diſ. 43. c. 2. Rui cōfidūtCollꝰ¶ Notandum ꝙ ſpes ⁊ confidenBcia eſt tribuſ generibus homini3maxime neceſſaria dimicantibꝰNauigantibus Et egrotantibusHee vero tres condicōes nobisconueniūt ſi vitam et ſtatū nr̄mpenſemus Sumus enim dimicantes ⁊ ꝯtra hoſtes ꝯtinue preliāteſIn pͥs. Multi bellantes aduerſumme ⁊ Machab̓. 4. Non cōcupiſcatis ſpolia quia bellum aduerſumvos ē/ ſcutū noſtrum eſt fides noſtra ad Eph̓. vi. In omnibus ſumtes ſcutum fidei in quo poſſitis oīa tela nequiſſimi ignea extingue̓re In hiſtoīa britōnum ſcribiturde Archturo rege ꝙ in interiori ꝑte ſcuti ſui ymaginem virginisglorioſe depictam habuit quamquotiens in bello fatigatus aſpexit ſpem recuperauit ⁊ vires Iſtomodo nos ſi in bello vite preſētistriumphare velimus infra ſcutūfidei noſtre ymaginem virginiscum filio deportemus / hanc reſpiciamus et in ea confidamus qͥaH. 3.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten