7de eoꝝ iuſta punicōe gaudebūt⁊ ẜm quēdammodū eis dn̄ari dici poſſunt ¶ Sequit̉. Et regnabitdn̄s illoꝝ in ꝑpetuū. Notandū ꝙ̄ſecurū eſt ſeruire illi dn̄o qui in p 4petuū regnabit ẜuiētes dn̄is mortalibꝰ pͥncipibꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ nobilibꝰ ſūt in magno periculo qn̄ dn̄iſui moriūtur: nō ſolū quia ſeruicium ſuū perdunt: īmo qꝛ freq̄ntercōtingit ꝙ illos quos magiſ familiares habuit ipē: filiꝰ magis habebit odioſos. ſicut hiſtorie ml̓tedocent. ſꝫ certe ẜuire deo regͣre eſt.⁊ qꝛ deꝰ immortalis: qui ſeruiūt ſibi in ꝑpetuū regnabūt Apoca. ij.Redemiſti nos in ſanguine tuo ⁊feciſti nos deo noſtro regnū. ⁊ Sapīe. 6. diligite iuſticiā ve in ꝑpētuum regnetis. Iudicabūt ſancti calnacōes. Malefactores et rei criminoſi ex triplici cauſa ſolent ꝯfide̓2bſe euaſuroſ impune. Primo quiaſperāt ꝙ poſſunt declinare ⁊ euitare rigorem iudicij vt ſine examīacōne iudiciali fiat emēda ꝑ mediacōem amicoꝝ. Secūdo ſperāt reiꝓbabiliter euaſuros licet nō omnino impune ſi poſſit ſubire iudicium ſic tn̄ ꝙ habeāt iudiceſ ⁊ aſſeſſores fauorabiles eis Tercio ꝑtrāſlationē ꝑſonarū ſuarū. qꝛ reꝰin vno regno poteſt impune conumiſeruari in alio. ſꝫ certe nullo iſtoꝝmodoꝝ poſſunt euade̓ peccatoreˢquia iudicabūt ſancti nacō es. nōem̄ declinabūt rigorē iubicij. quiaiudicabūt. nō impetrabūt iudiceſqui ſūt eis ꝓpicij. quia iudicabūtſācti. nec ſe alienabūt a loco ſuꝑplicij. quia nō iudicabūt vnamgētem tantum ſꝫ omnes nacōneſvIn pͣs. Iudicabūt in nationibusIudicabūt igit̉ vt aſſeſſores. ſāctixp̄i imitatores. nacōnes ⁊ peccatoCres ¶ De primo nota ꝙ durū eſtreo iudicando iudicialiter ſi iudexſit ſibi extraneus qui ſibi īnullopenitus teneatur. Secūdo ſi ſit talis ꝙ a iuris regula nullatenꝰ abducat̉. Tercioſi ſit tal̓ de cuiꝰ iniuria reꝰ accuſatur. Aodo ſanctiin iudicio reddent ſe peccatoribuˢvalde extraneos. quonā eciā ip̄exp̄s dicit. Amen dico vob̓ Neſciovos Math̓. 26. Scd̓o nullo mōdeclinabunt a regulis iuris. quiaſancti iudicabūt et ſanctitas eſtiuſticia maxima. fr̄t em̄ īdutinouū hominē qui ẜm deū creatꝰ ēin71iuſticia ⁊ ſanctitate veritatis. AdIphe. 4. Tercio ipſi erūt hoſtes īpioꝝ quos impij in hac vita ꝯculcauerūt Abbacūc. i. Quare reſpicis ⁊ tacis ꝯculcāte īpio iuſtioreꝫſe. t iō ipſi tūc v̓ſa vice eos calcabūt. Malach̓. vltīo. Cōuertimini⁊ videbitis quid ſit īter impiū etiuſtum. iter ſeruiētem deo ⁊ nō ẜuiētem ei. Et cito poſt Egredimini⁊ ſalietis ſicut vitulus de armento ⁊ calcabitis impios cum fuerītcinis ſub planta pedum veſtrorūDe iſto iudicio indeſinēter cogitare debemꝰ Vn̄ Greg̓. xxxix. omel̓.Preſētis temporis talis ſit leticiavt nūꝙͣ amaritudo futuri iudicijrecedat a memoria. Itē Bernard̓.ſuꝑ pͣs. Qui habitat. Ruid taꝫ pauedum: quid taꝫ plenū anxietate⁊ vehemētiſſime ſollicitudinis excogitari poteſt ꝙͣ iudicāduꝫ aſtare illi tam terrifico et deifico tribunali ⁊ incertam adhuc ſb̓itamqꝫH. 1.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten