Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

7de eoꝝ iuſta punicōe gaudebūt ẜm quēdammodū eis dn̄ari dici poſſunt Sequit̉. Et regnabitdn̄s illoꝝ in ꝑpetuū. Notandū ꝙ̄ſecurū eſt ſeruire illi dn̄o qui in p 4petuū regnabit ẜuiētes dn̄is mortalibꝰ pͥncipibꝰ regibꝰ nobilibꝰ ſūt in magno periculo qn̄ dn̄iſui moriūtur: ſolū quia ſeruicium ſuū perdunt: īmo qꝛ freq̄ntercōtingit illos quos magiſ familiares habuit ipē: filiꝰ magis habebit odioſos. ſicut hiſtorie ml̓tedocent. ſꝫ certe ẜuire deo regͣre eſt. qꝛ deꝰ immortalis: qui ſeruiūt ſibi in ꝑpetuū regnabūt Apoca. ij.Redemiſti nos in ſanguine tuofeciſti nos deo noſtro regnū. Sapīe. 6. diligite iuſticiā ve in ꝑpētuum regnetis. Iudicabūt ſancti calnacōes. Malefactores et rei criminoſi ex triplici cauſa ſolent ꝯfide̓2bſe euaſuroſ impune. Primo quiaſperāt poſſunt declinare euitare rigorem iudicij vt ſine examīacōne iudiciali fiat emēda mediacōem amicoꝝ. Secūdo ſperāt reiꝓbabiliter euaſuros licet omnino impune ſi poſſit ſubire iudicium ſic tn̄ habeāt iudiceſ aſſeſſores fauorabiles eis Terciotrāſlationē ꝑſonarū ſuarū. qꝛ reꝰin vno regno poteſt impune conumiſeruari in alio. ſꝫ certe nullo iſtoꝝmodoꝝ poſſunt euade̓ peccatoreˢquia iudicabūt ſancti nacō es.em̄ declinabūt rigorē iubicij. quiaiudicabūt. impetrabūt iudiceſqui ſūt eis ꝓpicij. quia iudicabūtſācti. nec ſe alienabūt a loco ſuꝑplicij. quia iudicabūt vnamgētem tantum ſꝫ omnes nacōneſvIn pͣs. Iudicabūt in nationibusIudicabūt igit̉ vt aſſeſſores. ſāctixp̄i imitatores. nacōnes peccatoCres De primo nota durū eſtreo iudicando iudicialiter ſi iudexſit ſibi extraneus qui ſibi īnullopenitus teneatur. Secūdo ſi ſit talis a iuris regula nullatenꝰ abducat̉. Tercioſi ſit tal̓ de cuiꝰ iniuria reꝰ accuſatur. Aodo ſanctiin iudicio reddent ſe peccatoribuˢvalde extraneos. quonā eciā ip̄exp̄s dicit. Amen dico vob̓ Neſciovos Math̓. 26. Scd̓o nullodeclinabunt a regulis iuris. quiaſancti iudicabūt et ſanctitas eſtiuſticia maxima. fr̄t em̄ īdutino hominē qui ẜm deū creatꝰ ēin71iuſticia ſanctitate veritatis. AdIphe. 4. Tercio ipſi erūt hoſtes īpioꝝ quos impij in hac vita ꝯculcauerūt Abbacūc. i. Quare reſpicis tacis ꝯculcāte īpio iuſtioreꝫſe. t ipſi tūc v̓ſa vice eos calcabūt. Malach̓. vltīo. Cōuertimini videbitis quid ſit īter impiū etiuſtum. iter ſeruiētem deouiētem ei. Et cito poſt Egredimini ſalietis ſicut vitulus de armento calcabitis impios cum fuerītcinis ſub planta pedum veſtrorūDe iſto iudicio indeſinēter cogitare debemꝰ Vn̄ Greg̓. xxxix. omel̓.Preſētis temporis talis ſit leticiavt nūꝙͣ amaritudo futuri iudicijrecedat a memoria. Itē Bernard̓.ſuꝑ pͣs. Qui habitat. Ruid taꝫ pauedum: quid taꝫ plenū anxietate vehemētiſſime ſollicitudinis excogitari poteſt ꝙͣ iudicāduꝫ aſtare illi tam terrifico et deifico tribunali incertam adhuc ſb̓itamqꝫH. 1.