nouiciuſ ante ꝓfeſſionem Vndetempꝰ nouiciatuſ eſt tempꝰ probacōis ẜm iura Licet autē nouitius interdumgerat habituꝫ profeſſoruꝫ Tamen in volūtate ſua ēꝓicere habitum infra tempꝰ probationis quādocūqꝫ ſibi placuei̓tEt ideo non habet habitum in ſeparabiliter Habitus et ornatusanime eſt gracia. vita preſens etempus nouiciatus ⁊ tempus ꝓbationiˢ Ad Rō. 1. Renouaminiī nouitate ſenſus veſtri ut probetis que ſit voluntas dei bona ⁊ beneplacenſ et perfecta. Licet igiturnos geramꝰ habitu profeſſorumhoc eſt beatorum que eſt graciacōſummata non tamen ideo ꝓfeſſi ſumus ſed ſumus in temꝑe probationis. quia poſſumꝰ habituꝫproicere ⁊ peccae Nouitij autē int̓fratres predicatores examinant̉de mnoribus diligenter Et genea̓liter de quinqꝫ cauendis ī eis Nāab vno quoqꝫ requiritur An ſit ẜuilis conditionis An alteius profeſſionis. an mulieri coniugatusan racōcinijs obligatꝰ. an occultā hēat infirmitatē aliquā ⁊ ſi vero alique iſtoꝝ defectuū habuei̓tet ſciatur: a profeſſione repellitur.Certe hec quinqꝫ xp̄us in ſuis nōuicijs reqͥrit Priº an ſit ẜuil̓ cōditionis. videlicet an ſit totūſ datꝰſeruicijs mundi pro diuicijs ⁊ honoībus conſequendis. in hac vita. ⁊ ſi ſic non admittit eū Math̓6. dicitur Nemō poteſt duobꝰ dominis ſeruire. ph̓s quid am aſſurgere noluit principi venienti alijſeum honorantibus aſſurgēdo Etcauſam reddidit. Seruit īquit ſeruo meo nam contēpnēº mundū⁊ mundꝰ michi ſeruit ⁊ ipſe ẜuitei. quae̓ ei non aſſurgd. Iſte nonfuit ẜuilis cōdicōis ſed valde nōbilis Secūdo requirit̉ an homo ſitalteriꝰ profeſſionis vnde ille quieſt radicatꝰ et habituatꝰ in aliqua mala cōſuetudine viuendiin peccatis ipſe ē altelꝰ ꝓfeſſiōiscaueat ſibi quia licet recipi poſſꝫa criſto tn̄ cū difficultate Tercioreqͥritur an ſit mulieri cōiugatusid ē an ſit oꝑibus carnis datꝰ qꝛſcit ꝙ talis nō venit ad eum ꝑfecta volūtate Luc̓. 14. Vxorem duxiet ideo non poſſum venire Quarcoan ſit racōcinijs obligatꝰ. homoeſt obligatus ad computum ⁊ reſtitucōem ſi fuit vſurarius ⁊ de pecunia vſuraria fuit ditatus et nōvult reſtituere. criſtus non curatde eo quia ip̄e ratiocinijs obligat̉Si clei̓cus ſymoniace intrauit ecdeſiam occupauerat bona per ānos. et non eſt paratus reſignare⁊ reſtituere ip̄e eſt obligatus rōtiocinijs Criſtus aūt eum ad profeſſionem donec ſoluerit non admituit Si ſpoliaſti pauperem ꝑ potenciam vel per falſum iudiciumvel teſtimoniū perhibitum cōtraeum: et nō feciſti reſtitucōnem tues obligatus rocinijs et talē obligatum criſtꝰ nō admittit in pͥDeclinantes autem in obligaciones adducet dominꝰ cū oꝑantibꝰiniquitateꝫ Ruinto q̄rit an hēataliquam infirmitatem occultamVnde ſi conmiſiſti peccatum vile de quo non es confeſſus. celas et occultas tu habes infirmitatem occultam criſtus te non