lrīoꝯuerſationem cum alijs/ talis eſtꝑiculoſus in republica. gͦ. ⁊cͣ.Ad iſtā accuſacōem dicendum ꝯcedēdo ꝙ fuit diſſimilis eis. qꝛ ip̄ifuerunt mali. diſſimilis fuit. qꝛ ſine peccato ꝯceptus ⁊ natus. ſinepeccato ſemꝑ ꝯuerſatus. Vn̄ malis fuit diſſimilis ⁊ bonis fuit ſimilis. Hec accuſatio notatur in hijſverb̓. Graius eſt nobis ad videndum. qm̄ diſſimilis eſt alijs vita ilIuis ⁊ mmimutate ſunt vie illiꝰ id ēvariate ſunt a nob̓ vie id eſt oꝑaeiꝰ. Iſte modus loq̄ndi oſtendifeos fuiſſe valde inuidos. Nō dicūtqꝛ grauis fuit eis ad ꝯuiuenduꝫvel ꝯueſcendum. vel ad viuenduꝫſub eo vel ad eū audiendum. SedAgrauis fuit eis advidendum. Viſus em̄ eſt de ſenſibus qui magiſſpūaliter immutantur. ſicut patꝫij. de aīa. ſꝫ ſpiritualis immutatiominꝰ grauat ꝙͣ corporalis: ⁊ ideoinuidia fecit eo valde teneros. qꝛbonum homineꝫ ſine leſione videre non poſſent Sap. is Neꝙͣ eſt oculus liuidi. ⁊ Math̓. 20. An oculus tuus neꝙͣ eſt: qꝛ ego bonꝰ fū.Fuit de iſtis ſicut de bubone ⁊ veſꝑtilionē. quoꝝ oculi nō ſuſtinētlumen ſolis. qꝛ oculis egris odioſa eſt lux. que puris eſt amabiliſſicut dicit augꝰ in libro ꝯfeſſionūEt Seneca. Vtͣ inuidi oculos cenltum haberent in omnibus ciuitatibus vt de omnium felicitatibuſtorquerentur. Nam quanta felicium ſunt gaudia; tanta ſunt inuidoꝝ detrimenta. Hec em̄ accuſatōin caput eoꝝ refellitur. ſi iuſte iudicentur. Hec eſt ſententia textꝰAſ.O vbitatio litteralis ſuꝑ materiam prime accuſationis q̄ eſt de ſecreti reuelatione poteſt eſſe talis.Itrū aliquis teneatur ex precepto ſui iudicis reuelae̓ ſecretuꝫ fideiſue ꝯmiſſum. ¶ Et arguitur pͥmoꝙ ſic. qꝛ obedire oportet deo mag̓ꝙͣ hominibꝰ. Act. 4. ſed iudex precipit vice dei. gͦ magiſ eſt ſibi ob̓ediendum ꝙ homini qui commiſit illud ſecretuꝫ. pp ſeruientes iurātcōmuniter dn̄is ſuis; ꝙ nichil nōcumenti percipient quin eis reuelent. Ponamꝰ ꝙ vnꝰ ſeruiens cōmittat fidei alteriuſ qd̓ dampnificauit dn̄m ſuum in quodam facto. Queritur an aliꝰ debeat ſeruare ſecretum. I ſic: eſt ꝑiurus ergadn̄m. I non: eſt infidelis cōtra ſociū ¶ pͣp: aliquis ꝯmittit fidei meecrimen qd̓ ꝯmiſit extra confeſſionem poſtea contingit ꝙ eſt de eodem crimine infamia: iudex inquirit et excōmunicat ꝓ veritate dicēda quei̓tur an nūꝙͣ teneor reuelare iudici. Videtur ꝙ ſic qꝛ nō teneor magis celare ꝙ idē qui cōmiſitex ordine caritatis. ſꝫ ille teneturdicere exquo laboa̓t īfamia. Videtur ꝙ non qꝛ tunc faceret contrafidem. ⁊ ꝓpter nullius preceptumdebꝫ peccae̓. ¶ Ad oppoſitū Vitae̓fraudem ⁊ ſeruare fidelitatem ſūtde iure nature. ſꝫ nullus iudex pōtcompellere ad illūd quod eſt contra ius natue̓. ergo nullus iudexpoteſt hominem per preceptuꝫ cōpellere ad reuelandum fidei ſue ꝯmiſſum. ¶ Ad queſtionem dicendum. ꝙ ſecretū poteſt eſſe duplexVel ē tale ꝙ nō p̄t celari ſine peccato. vel p̄t celari ſine peccato. Inprimo caſu celare tenetur qui ſubſecreto.