Idonominis tuī ꝑibit. Vn̄ quihabetmō memoriā fidelis fabricij vel cathonis vel bruti tacent vtiqꝫ noīaeoꝝ ī pauculis lr̄iſ. nec cū legimꝰlrās ꝑ lrās habemus notitiā ꝑſonaꝝ. ¶ Rn̓to ſic. Ille qui inteditviuere in noīe ſuo ī memorijs hoīnum: facit ſibi duas morteſ. vnacorporis ⁊ aliāpoſtea ſui nomīs:qꝛ neceſſario a memorijs hoīm cadet. Ad idē adducit duas racōeslib̓. 3. ꝓſa. 8. Primo ſic. qd̓ falſaopinione ꝓfertur n̄ debet eē de iure magni pōderis apud hoīem. ſꝫpleriqꝫ nomē falſū vulgi opiniōibus abſtulerūt. Secūdo ſic. Illuciqd̓ falſo iudicio datur. vel ſi veroiudicio detur nō diuꝑſeuerat nōdebet eē magni pōderis apud animū virtuoſi homīs. ſꝫ fauor poputlaris numꝙͣ ꝑuēit ẜm bonum iudiciū. vel ſi ꝑuēiat ẜm bonuꝫ iudiciū nō diuꝑſeuerat in vno. ſꝫ qd̓iſti placet altei̓ diſplicet. gͦ fauorTpopuli nō debet hominē multummouere. Patet ergo vāitas hoīm:qui nomen ſuū ambicioſe mag̓ficant ad oſtētacōem et de talib̓nſinuēimus ſcriptum; Gen̄. ii. de filiis noe poſt diluuiū qui dixeruntCelebremꝰ nomē nr̄m anteꝙͣ diuidamur in vniuerſas terras etceperūt edificare turrim cuiꝰ culmeattingeret ad celum. Et quid accifacedit. ? Certe volebāt ſibi nomen honoris; ⁊ fecerūt ſibi nomē cōfuſionis. Et idcirco vocatu eſt nomeneiꝰ babel a cōfuſio. De talibꝰ eciāhabemꝰ exemplū Math̓. 1. ꝙͣ ioſephus ⁊ azarias principes iudeoꝝ dixerūt Faciamꝰ ⁊ ipſi nobisnomen. ⁊ eamus pugnare cōtragētes. Et ſequit̉ Et Aciderunt illadie de populo ad duo milia viroꝝ¶ Secūdo ſūt aliqͥ qͥ ſcādaloſe nomē ſuū vilificat. nomen ſuū negligēter aſꝑnāt. hꝰ modi ſūt iſti nōtorij peccatores. q̄ ꝑdita verecūdiaingert alijs exēpluꝫ male viuēdi⁊ peccant ſine freno. ⁊ iſti ꝓprie loq̄ndo ſcandalizāt eccīaꝫ dei. p̄bēteſinfirmis occaſiōeꝫ peccādi ⁊ ruineꝑuerſo exēplo. Naturale ē em̄ hoīcū ſit animal politicū; ꝯformare ſemoribꝰ eoꝝ cū quibꝰ cōuerſat̉ ⁊viuit. Vn̄ de talibꝰ conq̄ritur Iacōbꝰ in cano. ſua. c. 2. Ipſi iquit blaſphemāt nomē bonū qd̓ inuocatūē ſuꝑ vos. Bonū em̄ nomē qd̓ inuocatū ē ſuꝑvos: ē nomē ih̓u xp̄i¶ Tercio ſūt aliqͣ qͥ nomē ſuū vtuoſe deificant ad edificationē: ⁊ſūt tales qui hōeſte ⁊ laudabilit̓in exteriori honore ꝯuerſant̉. dātes alijs ſcūm exēpluꝫ viuēdi. de qͥrū qͦlibꝫ dici p̄t illud Heſt. ix. Fama noīs eiꝰ creſcebat cotidie. ¶Nota ꝙ ē de fama hoīs ſicut de ꝑatura piri vel pomi. Illa ꝑatura ſi d̓leat̉ a pomo paucū valet̉ ⁊ qn̄ tn̄ē cū pomo bn̄ ꝯſeruat pomū; ⁊ qn̄aufert̓ pomū ſtatī corrūpit̓. Iſtomō eſt de fama ꝙͣdiu hō hꝫ famāītegrā cohibet̉ ⁊ p̄ẜuatur ꝑ ea aml̓tis pctō. Sꝫ reuea̓ ꝑditā famahoīſ vnū de maxīſ frenatīs a pctōē ꝑdituꝫ. ⁊ extuc ꝑſona putreſcitcontinue ſicut pomū putreſcit cortice denudatum. ꝓuerb̓. 10. Aēoria iuſti cū laudibꝰ ⁊ nomē imꝑiorū putreſcet ¶ Nota ꝙ int̓ illd̓ qd̓ſcribitur ī celatuā domꝰ. ⁊ illd̓ qd̓ſcribit̉ īpauinito: magͣ drn̄a ē qꝛilld̓ qd̓ ſcribitur ī pauim̄to de t̓ra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten