xxvijfamiliaris incluſus eſſe mallet etignotus. Ille vtroqꝫ circūfluꝰ vitācelibem deflet. Ille nupcijs felix; orbatus liberis alieno cenſū nutritheredis. Aliꝰ ꝓleletatus filij filieue delictis meſtis illacrimat̉. Ide̓co facilenemo cū fortune ſue ꝯditione ꝯcordat. Ineſt em̄ ſingulisq inexpertus neſciat; ⁊ expertushorreat. Hec ille. Quarto comꝑaratur rori vita nrā. Oſee. 8. de vitanoſtra. Quaſi nubes matutina etquaſi ros mane pertranſienſ. Ariſtotiles. ⁊ mētherorū. dicit. ꝙ permanentia roris non eſt nͥ vniusdiei. Quinto comparatur hoſpitiEccī. xxix. Tranſi hoſpes ⁊ orna mēſam et que in manu habes cibaceteros. quiliber em̄ noſtrū ſtatin vita iſta: ſicut in hoſpicio nō ſicut in domo. Vn̄ Tullius de ſenectute. Sapiēs de hac vita diſcedittamꝙͣ ex hoſpicio: non ex domo.Cōmorandi em̄ diuerſorium natura nobis dedit. non habitandi locum. receptus in hoſpicio vſuꝫ habet domꝰ. lecti. vaſoꝝ ⁊ huiꝰ mōdi; ſed nō dominiū Vnde nichil ſecum auferet. ſed emit libere et expendit et tandem ī fine pro omnibus tenetur computae̓. Sic eſt denobis ī vita iſta ſumꝰ in hoſpiciomūdi vſum mundanoꝝ haberepoſſumuſ. ſed nichil aſportare nōbiſcum in morte. Vnde Iob. xxvijdiues cum dormierit. nichil ſecuꝫaufert. VVnde mūduſ ſimilis Buluſn. dixiſidi: de quo referūt fabule ꝙ hoīnines ſolebat recipere ſub ſpecie pietatis ⁊ poſtea explorata oportunitate eoſdeꝫ occidere. Ilto modomūdus ſub ſpecie fauoris ⁊ amicitie admittit et aduocat hominesad diuicias adignitates vt eor ꝑgulas libidines ⁊ cōcupiſcentiasoccidat. Sexto vita noſtrͣ compaCratur curſori Iob. ix. dies mei velociores fuerunt curſore: tranſierunt et non viderunt bonum. Sicergo patet quomodo vita noſtr̄rebuſ tranſitorijs comparat̉ iuxta reſponſionem quā quoddā vetus palatiū dicitur reſpondiſſe.Vnde Ariſtotiles ī poetria inducit fabulam cuiuſdā poete quoddam palatium deſertum deplorātis in hijs verbis. domus egregia compugor ad lacrimas: tuam36inſpiciens ſolitudinem. At illa ꝯtremuit ꝯpaſſa michi ꝓpter lacriin arum multitudinē. Cui īquio.VVbi queſo ſunt qui quōdam inte habitauerunt. ⁊ iocūdam vitācum ſecuritate et temporis amenitate duxerunt. At illa. Temporales inquit exiſtentes: temporalit̓tranſierunt cum tempore et me qͦqꝫ ſub ſorte temporis tranſituraꝫdimiſerūt / res nāqꝫ nulle ſtabiles:que cū fluxū huiꝰ tꝑs fluxibilesfluūt. Hec rn̄ſio huiꝰ palacij. ¶ANō q̄ſtionē puel. v. ē heri. h̓ nōꝙͣ vulpecula tnͣſitua̓ glaciē nº mōꝯfidit ī illa glacieiſi audit̉ aꝙͣ currentē ⁊ fluēteꝫ fortit̉ ſb̓ glacie; qꝛ ēm̄ſ tenuis ad portandū eaꝫ. Iſtacautela dēmꝰ nos vti. Gloria mūdi eſt quaſi quedā pulchr̄ ⁊ ſplēdēs glacies. quia delectabile ē honorari ab hominibus. paſci. potari ⁊ veſtiri delicate/ ⁊ habere magnā familiā cui poſſit imꝑari. ſꝫ cauendū ē: qꝛ glacies iſta evalde fingilis. Auſculta diligent̓ ⁊ audies