Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

vitam eripit. veniet iteꝝ nosin lucē reponet dies. Itē epl̓a .14. tn̄ ꝯmuniter habet̉/ qꝛ ego īueni. 36. epl̓aſ. p̄ter illas. 88.munit̓ habent̓ dicit em̄ ſic vbi ſupra. Iuuabit aīaꝝ et̓nitate aliquid q̄rere īmo credere. credebamme em̄ facileꝫ opiniōibꝰ magno viroꝝ reꝫ gͣtiſſimā magis promittētium ꝓbantiū. dabā meſpei tante. Qd̓ āt hec ſācta fidesſit catholicis demulgata multiſqmiraculis p̄dicata ꝓbare oportet; qꝛ ſatiſ ꝯſtat. Scd̓o ꝑfuadet̉iſtud ad pn̄s triplicit̓. Primo exdiuina bonitate ſic deꝰ ſit bonꝰſingularit̓. maxime tn̄ bonꝰ eſt amicis ſuis. ſꝫ amicoꝝ ꝓprie ē cōuiuere. 8. Ethicoꝝ. amicus ſaluatvitam aīci ſi p̄t. deꝰ cōfert aīciſſuis immorlitatem. Ad cor. 171. Siin hac vita tm̄ ſperātes eēmꝰ miſerabiliores eēmus oībus hoībus.Secūdo ex dei eqͥtate. Iuſticiā em̄dei requirit. oībꝰ reddat̉ ẜm merita ſua demel̓ta. Premiū: meritis. pena. demeritis. ſꝫ hocſit in vita iſta. in qua mali letant̉ ꝓſperātur. boni depͥmuntur tribulant̉. ergo neceſſe ē vt hoc fiatī futuro. Tercio pꝫ idē ex d̓inaveritate. qꝛ deꝰ nullū fallit. ſꝫ ꝓmiſit nobis vitam eternā: ſi bn̄ fecerimꝰ. penā eternā ſi male. itafiet. Et licet forſitan poſſit naturali racōne ꝓbari. ſicut pꝫ ſatiſꝑdebilitatē racōm ad hoc aſāctis ꝙͣ a ph̓is adducunt̓; Sūmetn̄ cōuenit hoc credere ſicut ml̓taalia ſūt vera que ꝓbare neſcimꝰAlteꝝ em̄ iſtoꝝ ē veꝝ. mūdꝰ incepit vel mūdꝰ īcepit. tam̄quūtadēciāneutꝝ iſtoꝝ poteſt ꝓbari demonſtratiue ẜm ariſtotileꝫ. z. topico.Similit̓ quadratura circuli certaeſt tn̄ eiꝰ demōſtratio tꝑe areſtotilis īuenta fuit ſicut ipſe metdicit ī pn̄tis. de ad aliqͥd. Et nͥlominꝰ ſciuit aiſtotiles hoc ſcibile fuit. ꝯueniēter d̓r de qͦdamreligioſo. qui quendā ph̓m reda̓tguit de eo negauit animā eſſeimmorlem. Quero inquit a te anima ē moͣrlis immoris. ſi morlis nullū incōmodū infliget̉ credētibꝰ immorlem. ſi immoͣrlis. credimꝰ morleꝫ aliqd̓ incōce Secibꝰmodū inde ſeq̄tur. ergo meliꝰ eſtcredere animā immoͣrleꝫ ꝙͣ mor31lem. Circa primū verbū qd̓ impij in ſua opinione ꝓponūt: iſtd̓ſcilicet. Exiguū tedio erit temCaſſopꝰ vite nr̄e. ē ſciendū ē veriſſi in quo vitā nrā a tribꝰ deſcribit̓. a breuitate ſue duracōnis. exiguū. a penalitate guis afflictōis. tedio. ab īſtabilitate ſeu labilitate cōtinue mutacōiſ. tēpꝰ vite nr̄e. de quo ſap̄. 4. īfirmꝰ / Proet exigūi tꝑis. de ſecūdo Iob. 18.Tedet animā meā vite mee. Decio Ecci. 18. de mane vſqꝫ ad veſpe immūtabitur tēpus. Iſtā breuitatē vite hūane ſimul pēalitate ꝑtractās ſeneca epl̓a. 2. dic̄ſic. ꝓpōne tꝑis ꝓfundi vaſtitatē vniu̓ſum ꝯplecte̓. deinde qd̓ eta vocamꝰ humana ꝯꝑa vniu̓ſo⁊videbiſ exiguum ſit qd̓ opmuſqd̓ expendimꝰ; et hoc lacrime ſollicitudines occupāt. qͣntummors anteꝙͣ opta veniat. quātūvalitudo. qͣn̄tutīor. qͣntū tenēt īutiles āni;. dimidiū ex hoc edormit̓D. 1.