vitam nō eripit. veniet iteꝝ qͣ nosin lucē reponet dies. Itē epl̓a .14.q̄ tn̄ ꝯmuniter nō habet̉/ qꝛ ego īueni. 36. epl̓aſ. p̄ter illas. 88. q̄ ꝯmunit̓ habent̓ dicit em̄ ſic vbi ſupra. Iuuabit d̓ aīaꝝ et̓nitate aliquid q̄rere īmo credere. credebamme em̄ facileꝫ opiniōibꝰ magnorū viroꝝ reꝫ gͣtiſſimā magis promittētium ꝙ ꝓbantiū. dabā meſpei tante. ¶ Qd̓ āt hec ſācta fidesſit catholicis demulgata ⁊ multiſqmiraculis p̄dicata ꝓbare nō oportet; qꝛ ſatiſ ꝯſtat. ¶ Scd̓o ꝑfuadet̉iſtud ad pn̄s triplicit̓. Primo exdiuina bonitate ſic Cū deꝰ ſit bonꝰſingularit̓. maxime tn̄ bonꝰ eſt amicis ſuis. ſꝫ amicoꝝ ꝓprie ē cōuiuere. 8. Ethicoꝝ. ⁊ amicus ſaluatvitam aīci ſi p̄t. gͦ deꝰ cōfert aīciſſuis immorlitatem. Ad cor. 171. Siin hac vita tm̄ ſperātes eēmꝰ miſerabiliores eēmus oībus hoībus.Secūdo ex dei eqͥtate. Iuſticiā em̄dei requirit. ꝙ oībꝰ reddat̉ ẜm merita ſua ⁊ demel̓ta. Premiū: ꝓ meritis. pena. ꝓ demeritis. ſꝫ hoc nōſit in vita iſta. in qua mali letant̉⁊ ꝓſperātur. boni depͥmuntur ⁊ tribulant̉. ergo neceſſe ē vt hoc fiatī futuro. ¶ Tercio pꝫ idē ex d̓inaveritate. qꝛ deꝰ nullū fallit. ſꝫ ꝓmiſit nobis vitam eternā: ſi bn̄ fecerimꝰ. ⁊ penā eternā ſi male. gͦ itafiet. Et licet forſitan nō poſſit naturali racōne ꝓbari. ſicut pꝫ ſatiſꝑdebilitatē racōm q̄ ad hoc tā aſāctis ꝙͣ a ph̓is adducunt̓; Sūmetn̄ cōuenit hoc credere ſicut ml̓taalia ſūt vera que ꝓbare neſcimꝰAlteꝝ em̄ iſtoꝝ ē veꝝ. mūdꝰ incepit eē vel mūdꝰ nō īcepit eē. tam̄quūtadēciāneutꝝ iſtoꝝ poteſt ꝓbari demonſtratiue ẜm ariſtotileꝫ. z. topico.Similit̓ quadratura circuli certaeſt tn̄ eiꝰ demōſtratio tꝑe areſtotilis īuenta nō fuit ſicut ipſe metdicit ī pn̄tis c̄. de ad aliqͥd. Et nͥlominꝰ ſciuit aiſtotiles ꝙ hoc ſcibile fuit. n̄ ꝯueniēter d̓r de qͦdamreligioſo. qui quendā ph̓m reda̓tguit de eo ꝙ negauit animā eſſeimmorlem. Quero inquit a te a̓ anima ē moͣrlis a̓ immoris. ſi morlis nullū incōmodū infliget̉ credētibꝰ eā eē immorlem. ſi immoͣrlis.⁊ eā credimꝰ eē morleꝫ aliqd̓ incōce Secibꝰmodū inde ſeq̄tur. ergo meliꝰ eſtcredere animā eē immoͣrleꝫ ꝙͣ mor31lem. ¶ Circa primū verbū qd̓ impij in ſua opinione ꝓponūt: iſtd̓ſcilicet. Exiguū ⁊ cū tedio erit temCaſſopꝰ vite nr̄e. ē ſciendū ꝙ ē veriſſimū in quo vitā nrā a tribꝰ deſcribit̓. a breuitate ſue duracōnis. exiguū. a penalitate guis afflictōis.cū tedio. ab īſtabilitate ſeu labilitate cōtinue mutacōiſ. tēpꝰ vite nr̄e. de quo ſap̄. 4. Hō īfirmꝰ / Proet exigūi tꝑis. de ſecūdo Iob. 18.Tedet animā meā vite mee. De t̓cio Ecci. 18. de mane vſqꝫ ad veſperā immūtabitur tēpus. Iſtā breuitatē vite hūane ſimul cū pēalitate ꝑtractās ſeneca epl̓a. 2. dic̄ſic. ꝓpōne tꝑis ꝓfundi vaſtitatē⁊ vniu̓ſum ꝯplecte̓. deinde qd̓ etatē vocamꝰ humana ꝯꝑa vniu̓ſo⁊videbiſ ꝙ exiguum ſit qd̓ opmuſqd̓ expendimꝰ; et hoc tā lacrimeꝙ ſollicitudines occupāt. qͣntummors anteꝙͣ opta veniat. quātūvalitudo. qͣn̄tutīor. qͣntū tenēt īutiles āni;. dimidiū ex hoc edormit̓D. 1.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten