lciōfama integra permanente. Sedquid facit detractor. violat ſepulturā ⁊ ideo eſt infamis ẜm iua̓ vi.q. i. c. Infamis extrahit carnes fetidas ⁊ ꝯmedit. ⁊ alijs ad comedēdū diſtrib̓uit: cū defectus occultoſ⁊ lapſos a memoriā ad mētē eisreducit. De talibꝰ dicit̉ Ie̓. xv. ẜmaliā tranſſationē. Nūqͥd ſpeluncabeene hereditas mea michi. Et p̄mittit̉ parū an̄. Facta ē michi he̓ditas mea qͣſi leo in ſpelūca. deditcontra me vocē ſuam. ideo odiuieam. Hereditas xp̄i gentes xp̄iane; pͣs. Dabo tibi gentes hereditatē tuam. ſꝫ hec heditas dat vocem contrͣ xp̄m. ⁊ fit quaſi leenaꝑ detractionē ſicut ſuperiꝰ expoſitum eſt.Lectio. ij.Saūt quod mētit̓ occiditSanima. Poſtꝙͣ ſapiēsdiſſuaſit duo peſſima vicia loquendi. viꝫ murmuracionē.cōtra deū ⁊ detractionē contrͣ ꝓximū. Hic ꝯn̄ter diſſuadet terciuꝫqͦ homo peccat ſpecialit̓ contrͣ ſeipſum. viꝫ mendatiū. Eſt enim mentiri contra mentē dicere homo ē qͦdammō intellectiuꝰ ẜm Aīſtotilēhoc eſt: intellectꝰ ē nobiliſſimū ⁊digniſſimū qd̓ poſſit ī hoīe reꝑiri.Et ideo hō qͣ cōtra mentē dicit. facit cōtra ſeipſuꝫ Et iſtd̓ viciū diſſuadet tali ratione. Illd̓ qͥd aīmaꝫoccidit ſpūalit̓ hͦ ē ad mortē eternā adducit grā priuat. q̄ ē vitaaīe: illd̓ oīno ē cauēdū. ſꝫ tale eſtmendaciū gͦ ⁊cͣ. Notandū ē hicAꝙ monſtruoſū ⁊ innatua̓le eſt ꝙͣos ſit cā īſtrumētal̓ vl̓ occaſio occiſioīs aīe. qꝛ illd̓ īſtrum̄tū p̄ſciſe ordinat̉ a natua̓ ad ꝯẜuandū vitaꝫaīo ſic̄ ī oꝑibus ſuis pꝫ. nā ꝑ oꝫ exoībꝰſpiramꝰ ⁊ īſpiramꝰ ſine qua operacōe vita aīe in corꝑe nō ſaluat̉Peroꝫ alimētū recipimꝰ maſticamꝰ ⁊ trahicimꝰ. Peros affectōesaīe expͥmimꝰ. ꝑ od pacē aīe: aiciciam ⁊ beniuolenciā ī ocul̓ ſine macula deſignamꝰ. Eſt gͦ mia̓bilr̓ ꝓdigioſū ⁊ contra naturā ꝙ os aīaꝫoccidat. Et ideo ſignant̓ dicit̉ ꝓu̓.10. Vena vite & iuſti. o aūt īpiorū oꝑit iniqͥtatē. Et ꝓu̓. 2i. Qui cuſColltodit os ſuū ⁊ linguā ſuā. cuſtoditab anguſtijs aīmam ſuā. Notandū ꝙ mendaciū dedecet hoīem ꝓpter tria ſpecialiter. Eſt em̄ homo d̓iracionalis indago. filialis propago dei naturalis ymago Eſt pͥmohomo dei racionalis indago hoceſt inueſtigacio ⁊ inquiſitioet ꝓpter hanc cauſam factꝰ ē intelligibilis a deo. Et ideo ſibi repugnatfalſitaˢ mendacij. Cum em̄ veī̓taˢſit bonū ītellcūs: ꝯſtat ꝙ falſitasē eiꝰ malū ⁊ eiꝰ corrupcō Vn̄ Augꝰ Encheridion. ⁊3. Vis natua̓l̓ iōnrefugit naturalit̓ falſitatē. ⁊ quantū p̄t deuitat errorem. Vn̄ et fallinolūt etiā qui amāt falle̓. hec Augꝰ. Et ideo omniſ creatua̓rōnalisappetit veritatē ⁊ ſcienciā naturaliter. ita om̄is creatuā rōnal̓ deteſtai̓ debet mendaciū. In cuius figurā legimus Gen̄. 3. ꝙ quādo dyaboluſ mētiri primo cogitauit. noluit in aliqua effigie rationaliscreatue̓ apparuiſſe vel propinquaeffigie quaſi nobilitati ſue nature. pro quanto racional̓ erat mēdacium diſpliceret: ſed beſtie tal̓formam accepit que nature hūane magis inimicatur ⁊ repugnat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten