lingua li. xv. 4. b. inala līgua ē qͣaut peruerſa laudat aut recta reprehendit li. 7. 22. b. ¶ Lcō viij.Ropter hoc qͥ loquit̉ imonō p̄t latere nec preteletillū corripiens iudiciumIn cogitacōibus ipij interrogaerit. ẜmonū at illius auditior addeum veniet et ad correpcōneminqtatu illiꝰ. qmͣ auris zeli auditomnia ⁊ tumultꝰ murmura cōnunō abſcondet̉. Poſtꝙͣ ſapiēs dedlarauit ꝙ vicioſa locutio nō tnͣſibit īpunita ꝑ aliquā t̓guerſione vl̓ cauillacōeꝫ. Hic ꝯſequēteroſtendit ꝙ nec in iuditio poteritimpunita tranſire ꝑ occultatiōeꝫEt circa hoc duo facit. Prīo ꝓpōītqd̓ intendit̉ Scd̓o illud ꝓbat ibi.in cogitationibꝰ. Circa primū duo facit. Primū elꝙ maliloquꝰ nōpotei̓t ſe in iudicio occultae̓. Secūdū eſt ꝙ nec iudex nolet circa euꝫbiſſil̓are. ibi Nec ꝑtei̓t. dicit gͦ p̄mo qͣſi cōcludens ex precedentibꝰ:ꝓpt̓ hoc .ſ. ꝙ ſpūs dn̄i repleuit orbē terrarū et exiſtit vbiqꝫ pnͥcipalit̓ potēcialr̓ ⁊ eēncialt̓. Ideo ꝯueīens eſt. ꝙ ille qͥ loquit̉ iniqͣ q̄cūqꝫſecreta quatucūqꝫ occulte nō poterit late̓ finalit̓/ etiā hoīes. deuꝫ vero nec ad tempꝰ p̄t latere Luc̓. 12.ue in tenebris dixiſtis in luiedicent̓. Et qd̓ ī aure locuti eſtis incubiculis: p̄dicabit̉ in tectis. Hꝰ exempluꝫ habemꝰ de dauid exp̄ſſe.quitam adulteriū ꝙͣ hoīcidui occultiſſime ꝑpetrauit cum bethſabee vxore vriē ⁊ ſtatī miſit ad euꝫdn̄s ꝑ natha 2. R. xij. dices. Tu feciſti abſcōdite ego vero faciā verbū iſtud mnꝯſcū omnis iſrahel etin cōſpectu ſolis / et ſic ꝑ penā maīfeſtam declarabo culpā tuā. Sedqͦcumqꝫ ſit in preſēti. ſaltē in iudicō nō poteſt latere imquꝰ. vn̄ Anſelmꝰ ī meditatioībꝰ ſuis. Latereerit impoſſibile; apparere intolea̓bile. hoc ē pͥm qd̓ ꝓpōīt. Secūdūē ꝙ iudex nolet circa eū diſſil̓are.Et ideo dicit. nec preterit illū corripiens iudicium Ecc̄i. xij. Cunctaque fiunt adducet deus in iudicium ſiue bonum ſiue malum ſit.Conſequēter ibi In cogitatioībꝰ;Probat iſta duo que ꝓpoſuit. Etpͥmo pͥmū. Scd̓o ſecūdū ibi Quoīani auris zeli. Primū ſic. Latētiores ſunt cogitationes ꝙͣ verba.Sed in iuditio cogitacōes diſcucient̉ et punientur: gͦ a multo fortiori ſermones. Et hoc eſt quod dic̄.In cogitationibuſ impij īiterrogatio erit inquiſitio ⁊ diſcuſſio. Etexponitur ſic lr̄a. ꝙ interrogatiofiet a domino in cogitacōibus. hͦeſt de cogitacioībus iuxͣ illud pͥs.Dominꝰ int̓rogat iuſtum ⁊ impiuni vl̓ ꝙ cogitacō fiet ſibiipſis aſeipſis Sic enim dicitur infra c. 8.Impij in iudicio querent a ſeipẜQuid nobiſ profuit ſuꝑbial̓a̓ diuiciarū iactanciā quid cōtulit nobis. Ad Rō. 2. Teſtīoniū r̓ddēteill̓ cōſcīa ip̄oꝝ a̓ ec̄ int̓ ſeinuicē cōgitacōnū accuſāciū ⁊ defēdēciumIermonū. Poſito at an̄cedēte poīt̓ ꝯn̄s. ꝙ audicō ẜmonū ad deū veniet ex qͦ cogitacōes veīent ad noticiād̓i Et qūo. ccte n̄ ad aꝓpbatiōēꝫ ſꝫ ad puicōeꝫ ⁊ vlcōeꝫ. Et iō ſb̓dit Et ad correptōeꝫ īiqͥtatū illiuſHāc correp̄cōeꝫ timuit ps cū dicit.Dn̄e ne ī furoe̓ tu. ar. ⁊c Con̄r ibiB. 7.