Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. II.

vbi Moyſes ait. Audi iſrael dn̄s deꝰ tuꝰ deusvnꝰ ē. Itē ego ſū dn̄s deꝰ tuꝰ ꝗ eduxi te de terra egypti. Non erūt tibi dij alij p̄ter me. Ecceh̓ ſignificauit vnitatē dīne naͣe. Deꝰ .n. ⁊ dn̄svt ait Amb. in li. de trinitate. nomē ē naͣe: nomē ē ptātis. Itē alibi loquēs deꝰ ad moyſē ait.Ego ſū ꝗ ſū: ⁊ ſi q̄ſierīt nomē meū: vade ⁊ diceis. ꝗ ē miſit me ad vos. Dicēs .n. ego ſū: nonnos ſumꝰ: ⁊ ꝗ ē nō ꝗ ſumꝰ: aꝑtiſſime declarauit vnū deū ſoluꝫ eē. In cātico ēt Exodi legit̉.Dn̄s oīpotēs nomē eiꝰ: nō ait dn̄i vnitatē volēs ſignificare. Perſonaꝝ quoqꝫ pl̓alitateꝫ: ⁊naͣe vnitatē ſil̓ on̄dit dn̄s ī Geneſi dicēs. Faciamꝰ hoīem ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē noſtrā.Dicēs .n. faciamꝰ ⁊ nr̄aꝫ pl̓alitatē on̄dit ꝑſonarū. dicēs ꝟo imaginē vnitatē eēntie. Vt .n. dicit Aug. in li. de fide ad petrū. Si ī illa naͣ patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī: vna eēt tm̄ ꝑſona: nō diceret̉ faciamꝰ hoīeꝫ ad imaginē ⁊ fil̓itudinē noſtrā. Cū .n. dicit ad imaginē on̄dit vnā naͣm eēad cꝰ imaginē hō fieret: cū ꝟo dicit noſtrā oſtēdit eūdē deum nō vnā ſꝫ pl̓es eſſe perſonas. Aperte on̄dit ꝙ nec ſolitudo nec diuerſitasUnec ſingl̓aritas ibi ē: ſed ſil̓itudo.Ilariꝰ quoqꝫ ī li. tertio d̓ tri. dic̄ hisvbis ſign̄ari ꝙ ī trinitate nec diuerſiIIIEItas ē: nec ſingl̓aritas vl̓ ſolitudo: ſedſil̓itudo ⁊ pl̓alitas ſiue diſtīctō. Ait .n. ſic. Quidixit faciamꝰ hoīeꝫ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē noſtrā inuicē pl̓es eē ſui ſil̓es. ī eo ꝙ dicit imaginē ⁊ ſil̓itudinē nr̄aꝫ on̄dit. Imago .n. ſola n ēꝫ⁊ fil̓itudo nō ſibi ē: neqꝫ diuerſitatē duobꝰ admiſceri alteriꝰ ad alteꝝ ſil̓itudo ꝑmittit. Itemidē ī li. iiij. abſolutiꝰ voluit ītelligi ſignificationē hāc nō ad ſe tm̄ eē referēdā dicēdo faciamꝰho. ad ima. ⁊ ſimi. no. Profeſſio .n. ꝯſortij ſuſtulit ītelligētiā ſingularis: qꝛ ꝯſortiū aliqd̓ nōpōt eē ſibi ip̄i ſolitario. Neqꝫ rurſū ſolitudo ſolitarij recipit faciamꝰ. neqꝫ ꝗſqͣꝫ alieno a ſe loq̄tur nr̄am. Vterqꝫ .n. ſermo .ſ. faciamꝰ ⁊ nr̄aꝫ.vt ſolitariū eūdēqꝫ nō patit̉. ita neqꝫ diuerſuma ſe alienūqꝫ ſignificat. Solitario ꝯuenit faciā⁊ meā. Nō ſolitario ꝟo ꝯuēit dicere faciam⁊ nr̄am. vterqꝫ ſermo vt non ſolitariū tm̄: itaneqꝫ differētē neqꝫ diuerſū eē ſignificat: nobisquoqꝫ nec ſolitariꝰ neqꝫ diuerſus ē ꝯfitēdus.Itaqꝫ gͦ deꝰ ad cōem ſibi cū deo imaginē eandēqꝫ ſil̓itudinē hoīeꝫ reꝑit̉ oꝑari: vt nec ſignificatio efficiētis admittat ītelligētiā ſolitudīsnec oꝑatio ꝯſtituta ad eandē imaginē vel ſil̓itudinē patiat̉ diuerſitatē diuinitatis. Quid ex verbis illis ītelligi debeat.

N his verbis Hilariꝰ pl̓alitatē ꝑſonarū veuit ītelligi noīe ꝯſortij: atqꝫſignificauit noīe ꝯſortij vl̓ pl̓alitatisIijnō poni aliꝗd ſꝫ remoueri. Pluralitas .n. vel ꝯſortiū ꝑſonaꝝ cū dr̄ ſolitudo ⁊ ſinzularitas negat̉ cū dicimꝰ pl̓es eē ꝑſonas ſignificamꝰ ꝙ nō ē vna ſola. Iō Hilariꝰ volens iſtaſubtil̓r ⁊ ſane ītelligi ait. ꝓfeſſio ꝯſortij ſuſtulit ītelligētiā ſingularitatis nō dicit poſuit aliꝗd. Ita ēt cū dicimꝰ tres ꝑſonas ſingularitatē⁊ ſolitudinē tollimꝰ: ⁊ ꝙ pr̄ nō ē ſolus nec filius ē ſolus: nec ſpūs ſcūs ē ſoluſ ſignificamꝰ: ⁊ꝙ nec pr̄ tm̄ ē ⁊ filius: nec pr̄ tm̄ ⁊ ſpūs .ſ. necfiliꝰ em̄ ⁊ ſpūs .ſ. De hͦ āt pleniꝰ ī ſeq̄nti aget̉:vbi ēt ẜꝫ ꝗd ſil̓es dicāt̉ tres ꝑſōe: ⁊ vtꝝ aliquomodo ſit ibi diuerſitas vel dr̄ia oſtendetur. Ad id quod ceperat redit: vt alias .ſ. auctoritates ſupponat.Unc ꝟo ad ꝓpoſitū redeamꝰ: ⁊ adon̄dēdā ꝑſonaꝝ pl̓alitatē atqꝫ eēntiedīne vnitatē alias ſcōꝝ auctoritates1EEīducamꝰ. Moyſes dicit. In principio creauit deꝰ celū ⁊ terrā: ꝑ deū ſignificanspr̄em: ꝑ prīcipiū filiū. Et qd̓ apud nos dr̄ deꝰhebraica ꝟitas hꝫ heloī: qd̓ ē pl̓ale hꝰ ſingularis qd̓ ē hel. Qd̓ gͦ n̄ ē dictū hel qd̓ ē deꝰ: ſꝫ heloīm qd̓ pōt īterp̄tari dij ſiue iudices ad pluralitatē ꝑſonaꝝ refert̉: ad quā ēt illud attinerevr̄ qd̓ diabolus ꝑ ẜpētē dixit. Eritis ſicut dij.ꝓ quo hr̄ in hebreo heloim: ac ſi diceret eritisſicut dīne ꝑſone. Ille ēt maximꝰ ꝓph̓aꝝ ⁊ regū Dauid: ꝗ ſuā p̄cedētibꝰ ceteris p̄fert ītelligētiā dicens. Suꝑ ſenes ītellexi: vnitatē dīnenaͣe on̄dens. ait dn̄s nomen ē illi. nō dicit dn̄i.Alibi ēt eiuſdē vnitatē ⁊ eternitatē ſil̓ on̄densait ex ꝑſona dei. Iſrael ſi me audieris non eritin te de. re. ne. ado. de. alie. Aliud hoꝝ vt dicitAmbro. ī prīo li. de tri. ſignificat eternitatem:aliud vnitatē ſub̓e īdrn̄tis: vt neqꝫ poſteriorēpr̄e neqꝫ alteriꝰ dīnitatis filiū vl̓ ſpm̄ ſcm̄ eſſecredamꝰ. Nā ſi pr̄e poſterior ē filiꝰ vl̓ ſpūs ſāctus recēs ē: ⁊ ſi vniꝰ nō ē dīnitatis alienꝰ ē: ſednec poſterior ē: qꝛ recēs nō ē: nec alienus: qꝛ expr̄e natꝰ ē filiꝰ. Ex pr̄e ꝓceſſit ſpūs ſcūs. Alibiquoqꝫ diſtinctiōem ꝑſonaꝝ īſinuās ait. Verbo dn̄i celi firmati ſūt ⁊ ſpi. o. e. o. v. eoꝝ. Alibi ēt ait. Bn̄dicat nos deꝰ deꝰ nr̄. bn̄. nos d̓. ⁊me. eū oēs fines terre. Trina ꝯfeſſio dei trinitatē exprimit ꝑſonaꝝ: vnitatē ꝟo eēntie aperitcū ſingl̓ariter ſubiūgit eū. Iſaias quoqꝫ dic̄ ſeaudiſſe Seraphin clamātia. Scūs ſcūs ſcūsdn̄s deꝰ. Per hoc ꝙ dicit ter ſcis trinitatem