Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXXI.

97

Ehō. Aliqn̄ aūt app̄hēdit aliꝗd cui ſubeſt ī re naͣ q̄dā nō tr̄ẜm rōnem qua app̄hēdit̉. ſicut pꝫ qn̄ app̄hēdit ītentiōeꝫgeneris ſub̓e q̄ in re ē naͣ q̄dā nō determīata ẜꝫ ſe ad hācvel ad illā ſpēm ⁊ huic naͣe app̄hēſe ẜm modū quo eſt inītellectu app̄hēdēte ꝗ ex oībus accipit vnū ꝗd cōe ī ꝗbꝰīuenit̉ naͣ illa attribuit rōnem generis: q̄ ꝗdē rō nō eſt inre. Ita ēt ē in ho rel̓onibꝰ quas ītellectꝰ noſter attribuitdeo. īuenit .n. ī ipſo v̓tutē ⁊ eſſentiā ⁊ oꝑatōeꝫ qͣ creaturaꝓducit̉ ī ip̄m rel̓onē hn̄s. ⁊ iō eēntie illi vel oꝑatōi habitudinē attribuit: ⁊ ẜꝫ ꝙ ītelligit noīa relatiua īponit.Unde patet canus neqꝫ vanꝰ ē: qꝛ hꝫ aliꝗd reſpōrn̄ſio ad pͥᵐ: qꝛ intellectꝰ noſter neqdēs ī re: qͣꝫuis nō ẜm modū quo ē in rōne. ſic̄ ēt ītellectusmathematicoꝝ nō ē falſus neqꝫ vanꝰ ē qͣꝫuis nulla lineaſit abſtracta a maͣ ī re: ſicut ipſi ꝯſiderāt. vn̄ dicit ph̓s. 2.phy. abſtrahētiū nō ē mēdaciū. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ēt ſi nullus ītellectus eēt adhuc ī deo eēt. vn̄ vere dn̄s ⁊ dici ⁊ ītelligi poſſet .ſ. potētia coercendi ſubditos: ſꝫ nō diceretvel ītelligeret̉ dn̄s ẜm actū. Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ relatiuoꝝīuenit̉ triplex diuerſitas. Quedā ſunt quoꝝ vtrūqꝫ īportat rel̓onē nō ī re exn̄tē: ſꝫ ī rōne tm̄: ſic̄ qn̄ ens refert acnō ens: vel rel̓o ad rel̓onē vel aliꝗd ho: vt ſupra dcm̄ eſt.Quedā v̓o quoꝝ vtrūqꝫ rel̓onē realē importat ſic̄ pr̄ ⁊ filiꝰ. Quedā v̓o quoꝝ alteꝝ īportat rel̓onē realē ⁊ alteruꝫrel̓onē ratōis tm̄ ſicut ſcīa ⁊ ſcibile. Et ho diuerſitatis rōeſt: qꝛ illud ſupra qd̓ fundat̉ rel̓o qn̄ꝫ īuenit̉ ī altero tm̄: ⁊qn̄qꝫ ī vtroqꝫ: vt pꝫ ꝙ rel̓o ſcīe ad ſcibile fundat̉ ſupra aprehēſionē ẜm eē ſpūale. hoc aūt eē ſpūale ī quo fundatrel̓o ſcīe ē tm̄ ī ſciēte ⁊ nō in ſcibili: ꝗa ibi ē forma rei ẜmeē naͣle. ⁊ iō rel̓o realis ē ī ſcīa nō in ſcibili. Ecōtrario eſtde amāte ⁊ amato: qꝛ rel̓o amoris fundat̉ ſuꝑ appetituꝫboni: bonū aūt nō ē aliꝗd exn̄s tm̄ ī aīa: ſꝫ ēt ī rebꝰ. vn̄ dicit ph̓s. 6. metaph̓. ꝙ bonū ⁊ malū ſunt in rebꝰ: veꝝ ⁊ falſum ī aīa. ⁊ iō dicit Auicē. ꝙ ī amāte ⁊ amato ī vtroqꝫ relatiuoꝝ eſt īuenire diſpōnē ꝑ quā referat̉ ad alteꝝ nō inſciente ⁊ ſcibili. ⁊ iō vtrobiqꝫ rel̓o realis eſt. Sic ēt ⁊ eqͣlitas q̄ īmediate fundat̉ ſupra qͣꝫtitateꝫ q̄ in vtroqꝫ eſt. Etqꝛ omnes rel̓ones creature ad deū fundant̉ ſupra modūquo accipiūt a deo ꝗ in deo nō eſt: qꝛ nō ꝯſequunt̉ ꝑfectūmodū ẜm quē deꝰ ī eis oꝑat̉. iō rel̓onibꝰ q̄ ſunt in creatura nō rn̄det aliqͣ rel̓o ī deo real̓r: ſꝫ rel̓oni quā filius accipit a pr̄e rn̄det aliqͣ rel̓o ī pr̄e: qꝛ ẜm vnū ⁊ eūdē modū ⁊eādē rōnē pr̄ dat ⁊ filiꝰ accipit naͣm dīnā. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ:ꝙ illud nō facit ad ꝓpoſitū: qꝛ de vtriſqꝫ relatiuis īueniunt̉ aliqͣ q̄ īportāt rel̓onē realē: ⁊ q̄ īportāt rel̓onē rōnis:ſic̄ idē īportat rel̓onē ratōis qͣꝫuis ſit relatiuū ẜꝫ eē: ⁊ ſcīaīportat rel̓onē realē qͣꝫuis ſit relatiuū ẜm dici. Expoſitio textus.dici pōt ⁊cͣ.) Intētio ſol̓onisD quod ē ꝙ deꝰ cepit eē dn̄s tꝑis: qn̄cepit eē tp̄s. vn̄ ſic̄ tp̄s nō cepit eſſe in tꝑe vl̓ex tꝑe: ita nec deꝰ dr̄ dn̄s tꝑis ex tꝑe vel ī tēt dicit ī tꝑe vt deſignet habitudinē mēſure: qꝛ ſic̄locatum eſt in loco vt in mēſurāte: ita ⁊ in tꝑe. Ex tꝑe vero dicit īquātū tp̄s ē mēſura includēs ſuuꝫ mēſuratu. vn̄opꝫ ꝙ ad vtrāqꝫ partē excedat. ⁊ iō q̄ ſemꝑ ſunt inquātūſemꝑ ſunt nō mēſurant̉ tꝑe: ſꝫ que qn̄qꝫ ſunt: vt dicit ph̓s4º. phyſi. Et iō q̄ mēſurātur tēpore ſunt ex tēpore: qꝛ tp̄sp̄cedit ipſa: tempus aūt nō menſurat̉ tēpore ſicut nec locus loco. ⁊ ideo tempus nec in tēpore incipit: nec ex tēpore: ſed alioꝝ que īcipiūt in tempore vel ex tēpore eſt deꝰdn̄s in tꝑe vel ex tꝑe: ⁊ aliqͣ talia ſunt ſic̄ hͦ ⁊ illud gn̄atū:quāuis etiā vniuerſum ſemꝑ fuiſſet: vt quidā ph̓i poſuerunt. Un̄ hoc querere nō pertinet ad ꝓpoſitū: qꝛ vtrūqꝫverum ſit habetur propoſitum ꝙ deus eſt dominus ex

tēpore ad minus aliquoꝝ. (Hic pōt ſolui ⁊cͣ.)magiſterhāc queſtionē mouerat. diſ. i3. ⁊ ſoluit hic ꝑ ea que dictaſunt: qꝛ hō nomina que dicūtur de deo ex tēpore important relatiōes nō reales in deo exiſtētes: ſꝫ ẜm rationeꝫ⁊ nomē. Et ideo cū ſpiri. ſcūs dr̄ dari a ſe ī creatura eſt relatio realis que refert̉ ad totā trinitatē vt ad pͥncipium⁊ ad ſpm̄ ſcm̄ vt ad terminū per moduꝫ exemplaritatis:ſed in ſpiri. ſancto nō eſt rel̓o niſi ẜm ratiōem: ⁊ nō eſt inconueniēs ꝙ tali ratiōe aliquid ad ſeipſum referatur vtcum dicit̉ idem eidem idem. Qūo dicat̉ filiꝰ eqͣlis pr̄i: an ẜm ſub̓am: an ſecundū rel̓onē ita ⁊ ſil̓is. Di. XXXI.Reterea ꝯſiderari oꝫ: cū tres ꝑſone coeqͣles ſibi ſint: vtruꝫ relatiuehoc dicat̉: an ẜm ſub̓am. ⁊ ſi relatiue: vtꝝ ẜm rel̓onē an ẜm eēntiaꝫꝯſideranda ſit equalitas. Deindeꝗd ſit ipſa eqͣlitas. Ad qd̓ dicimus: qꝛ ſicut ſimile nihil ſibi ē. Sil̓itudo .n. vt ait Hyla. ſibiipſi nō eſt: ita ⁊ eqͣle aliꝗd ſibi nō dr̄: ac ꝑ hoc ſicut ſil̓e: ita ⁊ eqͣle relatiue dr̄. Dicit̉ gͦ relatiuefiliꝰ equalis pr̄i: ⁊ vtriqꝫ ſpūs ſcūs. Eſt tn̄ eqͣlis pr̄i filiꝰ: ⁊ vtriqꝫ ſpūs ſcūs ꝓpter ſūmā ſimplicitatē eſſentie ⁊ vnitatē. Equalis ē gͦ filiꝰ pr̄iẜm ſub̓am: ⁊ nō ſcd̓m rel̓onē. Un̄ Augu. ī. v.lib. de tri. ait. Querimus ſcd̓m ꝗd eqͣlis ſit pr̄ifiliꝰ nō ſcd̓m hoc ꝙ ad patrē dr̄ filiꝰ eqͣlis eſt patri. Reſtat gͦ vt ſcd̓ꝫ id eqͣlis ſit qd̓ ad ſe dicit̉.Quicꝗd aūt ad ſe dr̄: ſcd̓m ſub̓am dr̄. Reſtatgͦ vt ẜm ſub̓am ſit equalis. Eadeꝫ gͦ ē vtriuſqꝫſub̓a. Itē ī. vi. lib. Satis ē videre nullo mō filiū equalē eſſe pr̄i: ſi ī aliquo .ſ. qd̓ ꝑtineat ad ſignificādū eiꝰ ſub̓am īequalis īuenit̉. In oībusgͦ equalis ē pr̄i filiꝰ: ⁊ eſt eiuſdē ſub̓e. Equaliseſt ēt ſpūs ſcūs: ⁊ in oībus equalis ꝓpter ſum.mā ſimplicitatē illiꝰ ſub̓e. Ex his ꝑſpicuū fit ꝙẜm ſub̓aꝫ filiꝰ eſt eqͣlis pr̄i: ⁊ vtriqꝫ ſpūs ſcūs ⁊appellatio tm̄ relatiua ē. Eqͣlitas gͦ pr̄is ⁊ filijnō ē rel̓o vel notio: ſꝫ naͣlis vnitas ⁊ idētitas. Hic qūo dicat̉ ſimilis: ⁊ ꝗd ſit ſil̓itudo.FOc idē ēt dicimus de ſimili ⁊ ſimili ¶Atudine. Cū .n. dr̄ filius ſimilis patri:relatiue ꝗdē dr̄: ſed ſimilis eſt patriꝓpter vnitatē eēntie. Eſt gͦ appella-tio tm̄ relatiua. Similitudo ꝟo īdifferēs eſſentia. Vn̄ ꝗbuſdā nō īdocte videt̉ nomine equalitatis vl̓ ſimilitudīs nō aliꝗd poni:ſꝫ remoueri: vt ea ratiōe dicatur filius equalispatri: qꝛ nec maior eſt eo nec minor: ⁊ hoc ꝓpter vnitatē eſſentie. Ita ⁊ ſimilis dr̄: qꝛ nec diuerſus: nec alienus: nec ī aliquo diſſimilis. Ethoc ꝓpter eſſentie ſimplicitatē. Non gͦ ẜm ꝙfilius eſt genitus a patre: equalis vl̓ inequaliseſt patri: nec ſimilis vel diſſimilis: ſed equalis