Diſtin. XXI.

Sed dd̓m ꝙ qͣꝫuis nō valeat ex mō arguēdi: valet tn̄ exnaͣ rei de qͣ argumētū ſumit̉. nō .n. pōt hͦ qd̓ hꝫ pr̄ filiꝰ hr̄oniſi idē in nūero nō mutatū. vn̄ oꝫ ꝙ qͣꝫtū ē in pr̄e tātū ētſit in filio. Si aūt dicis qꝛ nō voluit eū inuidū ⁊c̄.) Uiꝙ nō ſequit̉ qꝛ ꝑ eundē modū poſſet ꝓbari ꝙ nullā creaturā meliorē qͣꝫ fecit facere potuiſſet. Sꝫ dd̓m ꝙ non eſtſil̓e: qꝛ ſi negat̉ rei illd̓ qd̓ ſibi d̓bet̉ īuidie ē. nō aūt ſi nondat̉ qd̓ ei nō d̓bet̉. filio aūt ex naͣ deitatis eqͣlitas gnaͣntis d̓bet̉. vn̄ īuidia eēt ſi ſibi ſubtraheret̉. non aūt debet̉creature ẜm naͣm ſuā amplior ꝑfectio: qͣꝫ illud qd̓ cōſeꝗtur pͥnª naͣe. vn̄ ſi aliꝗd in naͣ rōnali ſuꝑaddit̉: gre īputatur. vn̄ ēt ſine inuidia ſubtrahi poſſet (Eqͣlitas autē qͣlisaut quātus ſit ⁊c̄.) Ur̄ hͦ eſſe falſuꝫ: qꝛ vnitas qͣlitatis nōcauſat eqͣlitatē: ſꝫ ſil̓itudinē: vt in. 5. metaphy. ph̓us dicit.Sꝫ dd̓m ꝙ in diuinis nō attendit̉ eqͣlitas niſi ẜm quantitatē virtutis. h̓ aūt quantitas in qͣlitate fundat̉. ⁊ iō dicit̉ ẜm qualitateꝫ equalitas attendi.¶ Querit̉ qūo poſſit dici ſolus pr̄ vl̓ ſolus filiꝰvl̓ ſolꝰ ſpi. ſcūs cū ſint īſeꝑabiles. Di. XXI.Ic orit̉ qō trahens originē ex p̄dictis. Dcm̄ ē .n. ſupra ꝙ tātꝰ ē ſoluspr̄ vel ſolus filiꝰ vel ſolus ſpi. ſcūsBqͣꝫtū ſiml̓ illi tres. ⁊ ꝙ due vl̓ tresꝑſone ſil̓ nō ſunt maiꝰ aliꝗd qͣꝫ vnaſola. Iō q̄rit Aug. ī. vi. li. de tri. Qūo h̓ ſane dici poſſint: cū nec pr̄ ſit ſolus nec filiꝰ nec ſpi. ſāctus: ſꝫ ſꝑ īſeꝑabil̓r ⁊ filiꝰ cū pr̄e: ⁊ pr̄ cū filio: ⁊ſpi. ſcūs cū vtroqꝫ. Inſeꝑabiles .n. ſt̓ he tres ꝑſōe. Ad qd̓ ita rn̄det Aug. ī eo. Solū pr̄eꝫ dicimꝰ: nō qꝛ ſeꝑat̉ a filio vel ſpū ſcō. ſꝫ hͦ dicētesſignificamꝰ: qꝛ illi ſil̓ cū eo nō ſūt pr̄. Solus .n.pr̄ pr̄ ē: qd̓ nō dr̄: qꝛ ipſe ſit ſolus .i. fine filio vl̓ſpū ſcō. ſꝫ ꝑ hͦ filiꝰ ⁊ ſpi. ſcūs a pr̄nitatis ꝯſortioexcludūt̉. Ita ⁊ cū dr̄ ſolus filiꝰ filiꝰ ē: vl̓ ſolusſpūs ſcūs ſpi. ſcūs ē: n̄ diuidit̉ filiꝰ a pr̄e: vl̓ ſpi.ſcūs ab vtroqꝫ: ſꝫ a ꝯſortio filial̓ ꝓprietatis excludunt̉ pr̄ ⁊ ſpi. ſcūs. Et a ꝯſortio ꝓceſſibil̓ ꝓprietatis excludūt̉ pr̄ ⁊ filiꝰ. Cū gͦ dr̄ tātꝰ ē ſolus pr̄ qͣꝫtū ſil̓ illi tres: ꝑ hͦ qd̓ dr̄ ſolus nō ſeꝑat̉pr̄ ab alijs: ſꝫ h̓ eſt ſenſus: ſolꝰ pr̄ .i. pr̄: ꝗ ita pr̄eſt ꝙ nec filius nec ſpi. ſcūs: tātꝰ ē ⁊c̄. Sil̓r ītellige cū dr̄ ſolus filiꝰ vel ſolus ſpi. ſcūs. Solusgͦ pr̄ dr̄. vt ait Augu. ī eo. qꝛ nō niſi ip̄e ibi pr̄ ē⁊ ſolus filiꝰ. qꝛ nō niſi ipſe ibi filiꝰ eſt. ⁊ ſolusſpūs ſcūs. qꝛ nō niſi ipſe ibi ſpūs ſcūs eſt.¶ Utꝝ poſſit dici ſolus pr̄ ē d̓s. ſolus filiꝰ ē d̓s.ſolus ſpi. ſcūs ē d̓s: vel pr̄ ē ſolus d̓s: filiꝰ ē ſolus deꝰ: ſpi. ſcūs eſt ſolus deus.Oſt hͦ q̄rit̉ vtrū ſic̄ dr̄. ſolus pr̄ ē pr̄:vel ſolus filiꝰ ē filiꝰ: ita poſſit dici ſoAlus pr̄ ē d̓s. vel ſolus filiꝰ ē d̓s. ⁊ itad̓ ſpi. ſcō. aūt pr̄ ē ſolus d̓s. filiꝰ ē ſolus d̓s. Adqd̓ dicimꝰ ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpi. ſcūs dr̄ ⁊ ē vnꝰ d̓s.Et h̓ trinitas ꝓprie ſil̓ dr̄ ſolus d̓s eē. ſic̄ ſolusſapiēs ſolus potens: ſꝫ nō vr̄ debere dici a nol̓

ꝟbis nr̄is vtētibꝰ niſi vbi ẜmo aucͣtatis occurrit. ſolus pr̄ ē d̓s. vel pr̄ē ſolus d̓s: ita de filio⁊ ſpū ſcō dicimꝰ. Un̄ Aug. ī. vi. lib. de tri. ait.Qm̄ on̄dimꝰ qūo poſſit dici ſolus pr̄ vel ſolusfiliꝰ: ꝯſiderāda ē illa ſnīa qͣ dr̄ nō eſſe ſolū pr̄eꝫdeū veꝝ ſolū. ſꝫ pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpi. ſcūm. Eccehēs: qꝛ nō ſolus pr̄ dicēdus ē eē ſolus verꝰ d̓s.Itē ī eodē. Si ꝗs īterroget pr̄ ſolꝰ vtrū ſit deꝰqūo rn̄debimꝰ nō eē: niſi forte ita dicamꝰ eē ꝗdē pr̄em deū: ſꝫ nō eū eē ſolū deū. eē aūt ſolumdeū dicamꝰ pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpi. ſcūm. Ecce ⁊ h̓hēs: qꝛ pr̄ nō dꝫ dici ſolus d̓s: atqꝫ hͦ ſolū ī ꝑteſub̓i tm̄ acciꝑe ꝗdā volunt. In ꝑte ꝟo p̄dicatiſi ſit ꝯcedūt ꝙ pr̄ ē ſolus d̓s. Sꝫ ex ꝟbis Aug.vr̄ on̄di ꝙ ꝓprie ſolus d̓s dici debeat tota trinitas. ⁊ h̓ trinitas vt ait aug. ꝯͣ maximinū ītelligit̉ cū apo. dic̄. Btūs ⁊ ſolꝰ potēs. Et ibi. Soli ſapiēti d̓o. Et ibi. Inuiſibili ſoli d̓o. n̄ .n. h̓ d̓ſolo pr̄e accipiēda ſūt vt ꝯtēdebat maximinꝰ ⁊alij heretici: ſꝫ de trinitate ſic̄ ⁊ illd̓. Solꝰ hꝫ īmortalitatē: qꝛ ẜm rectā fidē ip̄a trinitas ē vnꝰſolus d̓s btūs potēs ſapiēs īuiſibil̓. Un̄ Aug.in eo. Cuꝫ vnꝰ d̓s ſit trinitas h̓ ſit nob̓ ſol̓o qōnis. vt ītelligamꝰ ſolū deū ſapiētē ſolū potēteꝫpr̄eꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpi. ſcūꝫ: ꝗ eſt vnꝰ ⁊ ſolus deꝰ.¶ Qūo trinitas dicat̉ ſolus d̓s cuꝫ ipſa ſit cumHIIſpiritibus ⁊ animabus ſanctis.¶ Ed iteꝝ q̄rit̉ qūo ip̄am trinitatē dicimus ſolū deū cum ſit cum ſpiritibꝰ ⁊IISAllaīabꝰ ſcīs. Ad qd̓ rn̄det Augu. ī. vi. li.de tri. ita dicēs. Trinitatē dicimꝰ deuꝫ ſolumqͣꝫuis ſꝑ ſit cū ſpiritibꝰ ⁊ aīabꝰ ſcīs: ſꝫ ſolū dicimus: qꝛ nō aliud qͣꝫ ipſa trinitas deus ē. Non.n. illi cū illa deus ſūt vel aliqua alia: ſed ip̄a trinitas tm̄: nō illi vel alia deus eſt.¶ Et ſi de ſolo pr̄e p̄dicta dicerent̉: nō tn̄ excluderet̉ filius ⁊ ſpiritus ſanctus.Erū vt ait Aug. ⁊ ſi de ſolo pr̄e p̄dcādicerent̉ nō inde excluderent filiꝰ veleſpi. ſcūs .ſ. qꝛ hi tres vnū ſūt: ſic̄ in apocalypſi de filio legit̉: ꝙ hͦ nomē ſcriptū qd̓ nemo ſcit niſi ipſe. nō .n. īde ſeꝑat̉ pr̄ vel ſpi. ſcūs.Et cū dr̄. nemo nouit pr̄eꝫ niſi filiꝰ. nō īde ſeparat̉ pr̄ ⁊ ſpi. ſcūs. qꝛ īſeꝑabiles ſūt. Aliqn̄ etiaꝫnoīat̉ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ tacet̉ ſpi. ſcūs: vt ꝟitas ad pr̄eꝫloquēs ait. Vt cognoſcāt te ⁊ quē miſiſti ieſuꝫxp̄ꝫ eē vnū veꝝ deū. cur ergo inꝗt Aug. tacuitde ſpū ſcō? qꝛ ꝯn̄s eſt vt vbicūqꝫ noīat vnus ſicut pater ⁊ filius tanta pace vni adherēs: ītelligatur ēt ipſa pax qͣꝫuis nō cōmemoret̉. Vno gͦiſtoꝝ nominato ēt reliqui intelligunt̉: qd̓ ī pluribꝰ ſcripture locis occurrit.