Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. I.

do: ⁊ hͦ ē laudabile (Delectat) h̓ colligit. 4. cās enūeratas (Quā vīcit) h̓ ponit victoriā Zelus) zelus ẜꝫ Dyoē amor ītēſus. vn̄ n̄ patit̉ aliꝗd ꝯͣriū amato. (Domꝰ dei).i. eccl̓ie (Quo īardeſcētes) .ſ. dū n̄ patimur eccl̓iā ab īfidelibꝰ īpugnari. Carnaliū.) qͣꝫtū ad illos ꝗ īueniūt ſibierrores vt carnis curā faciāt ī d̓ſiderijs. ſic̄ ꝗ negāt ꝓuidētiā dīnā de rebꝰ hūanis: ⁊ aīe ꝑpetuitatē vt īpune poſſint peccare. (Animaliū) quātū ad errantes: ex eo ꝙ nōeleuātur ſupra ſenſibilia: ſed ẜm rōnes corꝑales voluntde diuinis iudicare. (Dauitice turris.) hoc ſumit̉ Cant.4º. ſic̄ turris dauid ⁊c. ꝑ dauid ſignificat̉ xp̄s: turris eiuseſt fides vel eccl̓ia: clipei ſunt rōnes ⁊ aucͣtes ſanctoruꝫ.(Uel potiꝰ munitā on̄dere.) qꝛ ipſe nō īuenit rōnes: ſedpotiꝰ ab alijs īuentas cōpilauit: ⁊ in hoc tangit vnā vtilitatē .ſ. excluſionē erroris. Ac theologicaꝝ.) h̓ tāgit aliāquātū ad manifeſtationē veritatis. ⁊ hoc in pͥmis tribuslibris. Necnō ⁊ ſacramētoꝝ.) ⁊ hͦ quātū ad qͣrtū. (Nōvalere.) h̓ ponit cauſam mouētē q̄ dicit charitatē in ꝓximū. ⁊ pͥmo ponit cām mouentē. ſecūdo retrahētem. ibi.(Quāuis nō ambigamus (lingua.) ad pn̄tes: vel quātūad cōicationē doctrine. ¶Stilo) ꝓpter abſentes: vel adꝑpetuandū memoriā. Bigas) .i. linguā ⁊ ſtilum ꝗbꝰ qͣſiduabꝰ rotis vehit̉ a magr̄o ī diſcipulū (Agitat xp̄i charitas) hͦ ſumit̉ pͥᵉ. Co. 5. Charitas xp̄i vrget nos. Cōtra.Eccl̓ici. 9. Nemo ſcit ⁊cͣ. gͦ ⁊c̄. Rn̄º. charitas dr̄ vnoº.habitꝰ infuſus: ⁊ hunc nullus pōt ſcire ſe habere certitudinaliter: niſi ꝑ reuelatōeꝫ: ſed pōt conijcere ꝑ aliqua ſigna ꝓbabilia. Alio mō dr̄ charitas amor multuꝫ apprecians amatuꝫ: ⁊ ſic aliꝗs pōt ſcire ſe habere charitatem.(Quāuis nō) Hic ponit tertiā cām retrahētē .ſ. ꝯͣdictionem īuidoꝝ. Et circa hoc tria facit. pͥmo ponit ꝯͣdictōiseuidētiā ꝑ ſimile in alijs. ſcd̓o ꝯͣdictionis cām ex inordīatione volūtatis ex qua error: ex quo īuidia: ex qua cōtradictio orit̉. ibi (Qꝛ diſſentiētibus) tertio ꝯͣdicentiū neꝗtiā. ibi. (Qui nō rōni calūnie.) que eſt occulta ⁊ ꝑticularis īpugnatio. Cōtradictione.) q̄ eſt aꝑta ⁊ ī toto ⁊ vl̓is.(Obnoxiū.) qͣſi pene vel noxe addictu (Ueri rōne ꝑfectū) .i. ꝑficiebat ẜm rōnem veritatis. vꝫ. qͣꝫtū ad illos ꝙmale intelligūt: ⁊ tn̄ malū ītellectū ꝑtinaci volūtate defendūt. (Cōplacet.) quātum ad illos: quoꝝ volūtas īordinate poſt ſe trahit iudiciuꝫ rōnis vt veꝝ iudicet̉ illudqd̓ placet. (Offendēti) .i. qd̓ diſplicet. Cōtra. 2. Eſdre4º. omnes benignant̉ in oꝑibus eius. gͦ ⁊c̄. Reſpōdeoveritas ẜm ſe ſemꝑ amat: ſed ꝑ accn̄s pōt hēri odio: ⁊ hͦaccn̄s eſt infinitū: qꝛ cauſe ꝑ accn̄s ẜm ph̓m īfinite ſunt. Deus hꝰ ſeculi ſumit̉. 2. Co. 4. ⁊ exponit̉ de deo veroꝗ operat̉ inuidiam permittēdo: vel de dyaº. cui ſeculumobedit ꝗ oꝑat̉ ſuggerendo. Diffidētie.) vel qꝛ diffidūtde deo: vel qꝛ de eis diffidēdū eſt ex rōne morbi: quāuisnō ex ptāte medici. (Qui nō rōnem.) h̓ on̄dit cōtradicētium neꝗtiā. ⁊ pͥmo ex inordinata ꝓfeſſiōe. ſcd̓o ex ſimulata religiōe. ibi. (Habēt rōnem ſap.) 3º ex ꝑtinaci contentione. ibi. (Qui cōtentioni.) oſtēdit aūt pͥmo ex duobus eos eſſe inordinatos .ſ. qꝛ volūtas nō ſequit̉ rōnem:ſꝫ ecōuerſo: qd̓ tāgit vbi dicit. (Qui nō rōni) Et qꝛ rōnēſuā nō ſubijciūt ſacre doctrīe: qd̓ notat̉ ibi. (Nec doctrine ⁊cͣ.) Sōniarunt) qͣſi fantaſiādo. ſicut hō in ſomnijs(Sed ad fabulas.) ſumit̉ de pͥma Timo. 4. fabula eniꝫcompoſita eſt ex miris ẜꝫ ph̓m ⁊ iſti ſemper volūt nouaaudire (Profeſſio) .i. ſtudiū ⁊c̄. (Docēda) .i. digna docere (rōneꝫ) .i. argumentū ad on̄dendū ſapiētiā. In ſuꝑſtitione.) ſuperflua religiōe exterius ſimulata (Qꝛ fideidefectionē.) ſumitur. i. Timo. 4. diſcēdent quidam a fide ⁊c̄. (Omniū verboꝝ.) Cōtra Beda nulla falſa eſtdoctrina que nō aliqua vera intermiſceat. Rn̄deo il

la vera que dn̄t quāuis in ſe vera fint: tn̄ quātū ad vſumeoꝝ falſa ſūt: qꝛ falſo vtunt̉ eis (Pruriginē) .i. īordinatūdeſiderium noua audiēdi. ſicut pruritus cōcitat̉ ex calore īordinato. ſumit̉. 2. Ti. 4. Erit tēpus ⁊c̄. Dogmate)ꝓpter hoc ꝙ ratio voluntatē ſequit̉. (Cōtentioni.) q̄ ẜꝫAmbro. ad Ro. eſt impugnatio veritatis cum cōfidētiaclamoris. (Ueritas.) ſcd̓o Eſdre. 4. Ueritas manet ⁊c̄.Hoꝝ igit̉.) Hic reddit auditorē docilē prelibādo cauſas operis. Et pͥmo ponit cauſaꝫ finalē quātum ad duasvtilitates .ſ. deſtructionem erroris. vnde dicit. (Odibilem.) p̄s. odiui eccleſiam ma. (Ne virus.) .i. ne venenū.Et manifeſtationē veritatis. vn̄ dicit. (Lucernā ⁊cͣ.) ſumit̉ de Luce. 8. Nemo accēdit lucernā (ī cādelabro) .i. īaꝑto. Secūdo tangit cauſam efficientē .ſ. pͥncipalē (Deopatri.) inſtrumētalē (Compegimus) qꝛ hoc opus eſt qͣſiꝯpaginatū ex diuerſis auctoritatibus Sudore) quocūqꝫ defectu corporali qui ſequitur laborē ſpirituale. Tertio oſtēdit cauſaꝫ materiale. ibi. (Ex teſtimonijs veritatis.) p̄s. Initio cognoui ⁊cͣ. Quarto cauſaꝫ formalē quātum ad diſtinctionē libroꝝ. (In quattuor libris) ⁊ quātum ad modū operis. (In quo maioꝝ exempla.) quātūad ſimilitudines. (Doctrinā) quātum ad rōnes. (Uiperee.) heretice. heretici .n. pariendo alios in ſua hereſi pereūt ſicut vipera. (Prodidimus.) reſerauimus. Adijcitviam. Complexi.) amplexātes. Impie) infidelis (Inter vtrūqꝫ.) .ſ. nec nimis alte: nec nimis humile: vel īterduos cōtrarios errores. ſic̄ ſabellij ⁊ arrij. (Nō a pr̄nis)ẜm illud ꝓuer. 22. nō trāſferres termīos ⁊cͣ. (Nō igit̉ debet.) hic reddit auditorem attentum. ⁊ pͥmo ex vtilitateoperis. Sentētias.) ſententia ẜm Auicē. eſt diffinitiua⁊ certiſſima cōceptio. ſecūdo ex ꝓfunditate materie. ibi.In hoc aūt tractatu Piū lectorē) qui ẜm fidem ītelligat. (Libeꝝ correctorē) qui ſolū ꝓpter correctionē corrigat. Liber .n. ẜm ph̓m dr̄ ꝗ cauſa ſui ē: ⁊ nō ꝓpter odiūvel inuidiam. tertio ex ordinatione modi ꝓcedendi. ibi.(Ut autem qd̓ queritur.) Incipit ſententiaruꝫ liber primus de myſterio trinitatis. Diſtinctio. I.Eteris ac noue legis continētiā diligēti indagine ēt at̄qꝫ ēt ꝯſiderātibus nobis p̄uia dei gratia īnotuitſacre pagine tractatores circa resvel ſigna precipue verſari. Vt enīegregius doctor Aug. ait in lib. dedoctrīa xp̄iana. Omnis doctrīa vel reꝝ eſt vl̓ſignoꝝ: ſꝫ res ēt ꝑ ſigna diſcunt̉. Proprie āt h̓res appellant̉ q̄ nō ad ſignificādū aliꝗd adhibent. Signa ꝟo quoꝝ vſus eſt in ſignificādo:eoꝝ aūt aliqͣ ſunt: quoꝝ oīs vſus ē in ſignificādo nō in iuſtificādo .i. ꝗbus nō vtimur niſi aliꝗd ſignificādi gr̄a: vt aliqua ſacr̄a legalia: aliaque nō ſolū ſignificāt: ſꝫ ꝯferūt qd̓ intus adiuuet: ſicut euāgelica ſacramēta. Ex quo aperteītelligit̉ que hic appellentur ſigna: res ille. vꝫ.que ad ſignificandū aliquid adhibent̉. Omneergo ſignū etiaꝫ res aliqua eſt: qd̓ .n. nulla reseſt omnino nihil eſt: vt in eodeꝫ Augu. ait. nōaūt ecōuerſo oīs res ſignuꝫ ē: qꝛ nō adhibet̉ adaliꝗd ſignificādū. Cūqꝫ his ītēderit theologo