Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinιō. I.Queſtio I.

Iſcti- Noͣndū v̓o ꝙ idē Augu. Circa pͥmū duo facit. Primomanifeſtat ꝑtes diuiſiōis ꝑ diffinitiōes. Scd̓o quātū adſuppoſita. (Res igit̉ ꝗbus fruēdū ⁊cͣ.) Circa pͥmū qͣtuorfacit. pͥmo diffinit fruibilia ꝑ effectū. 2º. vtilia. ibi (Iſtisꝗbꝰ vtēdū.) 3º. diffinit vtētia ⁊ fruētia. ibi. (Res v̓o quefruunt̉.) 4º. diffinit vti ⁊ frui ad ꝓbationē totius. Fruiaūt ⁊cͣ.) Et eodē ordine ꝓcedit manifeſtādo ẜm ſuppoſita. Notādū v̓o ꝙ idē) Hic ponit ꝯͣrietatē ad hec tria.pͥmo ponit diuerſam aſſignationē vti ⁊ frui. ſcd̓o ꝯcluditꝯͣrietatē ad p̄dicta. ibi. (Et attēde ꝙ vr̄.) 3º. ponit ſolutionem. ibi. (Hec gͦ q̄ ſibi.) Et pͥmo ſoluit ꝑ dīſionē. 2º. perinteremptionē. ibi. (Pōt dici.) Cū aūt hoīes.) Hic mouet dubitatōes de habitudine eoꝝ q̄ ꝑtinēt adinuicē. Etpͥmo q̄rit de vtētibꝰ ⁊ fruētibꝰ an ſint vtilia vel fruibilia.ſcd̓o de fruibilibꝰ .ſ. de deo vtꝝ ſit vtēs nobis vel fruēs.ibi. ¶Sꝫ cū deus diligat.) 3º de ꝗbuſdā vtilibus vtꝝ ſintfruibilia. ibi. (Hic cōſiderandū eſt vtꝝ v̓tutibus.) Quelibet haꝝ partiū dīdit̉ in qōnē ⁊ ſol̓onē. Qō. I.tria. Primo de vti ⁊UIc querunt frui. Scd̓o de vtibilibus ⁊ fruibilibꝰ. Tertio de vtētibus ⁊ fruētiIbus. Circa pͥmū q̄runt̉ duo. pͥmo quid ſit fruiẜm rem. ſcd̓o quid ſit vti ẜm rem. Utrum frui ſit actus intellectus.Irca primum frui ſit actꝰ ītelleſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙctus. Nobiliſſimus .n. actus ē nobiliſſime potentie. altiſſima aūt potētia in homīe eſt intellectus. gͦ cū frui ſit ꝑfectiſſimus actus hominis: qꝛ ponit hominem in ſuo fine vltimo: videt̉ ꝙ ſitactus ītellectus. Pͣ. ſicut dicit Aug. viſio eſt tota merces: ſed merces totius meriti cōſiſtit in fruitiōe diuinitatis. gͦ fruitio eſt eſſentialiter viſio: ſed viſio eſt actus ītellectus. ergo ⁊ fruitio. Sed videt̉ ꝙ ſit actus voluntatis. actus enī determinat̉ ex obiecto: ſed obiectū fruitionis eſt fruibile: qd̓ eſt finis vltimus. finis aūt cū rationeꝫboni habeat eſt obiectū volūtatis. gͦ ⁊ frui eſt actus volutatis. Pͣ. Augu. diffinit fruitione ꝑ voluntatē dicens.fruimur cognitis in quibus ⁊cͣ. gͦ magis videt̉ eſſe actusvoluntatis qͣꝫ intellectus.ꝙ ſit actus oīuꝫ potētiaꝝ. PremiūItem Vldet eniꝫ reſpōdet merito: ſed homo meretur per oēs potētias. gͦ ⁊ ẜm omnes p̄miabit̉: ſed p̄miūeſt ipſa fruitio. ergo fruitio eſt omniū potētiarum. Pͣ.Aug. dicit ꝙ hō īueniet paſcua īterius in dīnitate ſaluatoris ⁊ exterius in humanitate. gͦ videt̉ ꝙ tam vires exteriores qͣꝫ interiores fruent̉. Sed vr̄ ꝙ nullius potētie ſit. Omnis .n. actus denoīat a potētia cuiꝰ eſt: ſicut intelligere ab ītellectu: ſꝫ frui nō denoīat̉ ab aliqͣ poª. gͦ ⁊c̄ Unde vlterius querit̉ cuius habitus actus ſit: ⁊ videt̉ꝙ tm̄ charitas: ſicut .n. dr̄. i. Corī. 13. charitatis virtus ꝑfecta eſt: ſed ẜm ph̓um. Felicitas eſt operatio virtutis perfecte. ergo fruitio in qua eſt tota noſtra felicitas ē actuscharitatis. Hoc idē videt̉ ex diffinitione Augu. inducta in littera frui eſt amore inherere ⁊cͣ. Sꝫ vr̄ ꝙ nontantū charitatis. ad fruitionē enim tria cōcurrunt: perfecta viſio: plena comprehenſio: inheſio amoris conſumati. ergo videtur ꝙ ſit actus etiā ſuccedentiuꝫ fidei ⁊ ſpei. Pͣ. ẜm fruitionem cōiungimur deo: ſed omnis virtuscōiungit nos deo: cū virtus ſit diſpoſitio perfecti ab optimum: vt dicit̉ in ſeptimo phyſicoꝝ. ergo fruitio eſt actusẜm omnem virtutem.Reſpondeoᵈᵍªᵈ fruitio ꝯſiſtit in optima oꝑatiōe hoīs: cuꝫˡ fruitio ſit vltīa felicitas hoīs: felicitas āt nō ē in hītu: ſꝫ ī opōne ẜꝫ ph̓ꝫ: optīa

aūt oꝑatio hoīs ē oꝑatio altiſſimepōe .ſ. intellectꝰ: ad nobiliſſimuꝫ ob̓m ꝙ e d̓s. vn̄ ipſa viſio dīnitatis ponit̉ totaſub̓a nr̄e btītudīs. Io. 17. Hec ē vita eterna ⁊c̄. Ex viſioneaūt ip̄m viſum cū nō videat̉ per ſil̓itudinē ſꝫ ꝑ eēntiam:efficit̉ quodāmō ītra vidētē: ⁊ iſta eſt ꝯp̄hēſio q̄ ſucceditſpei: ꝯn̄s viſionē q̄ ſuccedit fidei: ſic̄ ſpes quodāmodo generat̉ ex fide: ex hͦ aūt ꝙ ip̄m viſum receptū eſt intra videntē vnit ſibi ipſum videntē: vt fiat qͣſi q̄dā mutua pene tratio per amorē: ſic dr̄. i. Ioā. 4. qui manet in charita.te ⁊c̄. Ad vnionē aūt maxime cōueniētis ſequitur d̓lectatio ſūma: ⁊ in hͦ perficit̉ noſtra felicitas: quā fruitio nominat ex parte ſui cōplemēti magis qͣꝫ ex ꝑte pͥncipij: cū ī ſeincludat quādā delectationem. Et iō dicimus ꝙ ē actusvoluntatis ⁊ ẜm habituꝫ charitatis qͣꝫuis ẜm ordineꝫ adpotentias ⁊ habitus precedentes.gͦ dd̓m ꝙ appetitꝰ ſꝑ ſequit̉ cogniAd primum tionē. vn̄ ſic̄ īferior ꝑs hꝫ ſenſum ⁊appetitū ꝗ diuidit̉ in iraſcibilē ⁊ ꝯcupiſcibilē. ita ſup̄maꝑs hꝫ ītellectū ⁊ volūtateꝫ: quoꝝ ītellectus eſt altior ẜmoriginē: ⁊ volūtas ẜm ꝑfectione: ⁊ ſil̓is ordo ē in habitibꝰ⁊ ēt in actibꝰ .ſ. viſiōis ⁊ amoris. fruitio aūt nomīat altiſſimaꝫ oꝑationē qͣꝫtū ad ſui ꝑfectionē. Et ſil̓r ēt pꝫ ſolutio ad ſcd̓ꝫ: qꝛ viſio nō hꝫ ꝑfectā rōnē felicitatis niſi ẜꝫ ꝙeſt oꝑatio ꝑfecta per ea q̄ ſequunt̉. Perficit .n. delectatiooperationeꝫ ſicut pulchritudo iuuetutem. vt dr̄. io. ethi. Alia duo cōcedimus. Ad aliud dd̓m ꝙ īferiorumpotentiaruꝫ nō pōt eſſe fruitio ꝓprie dicta. nō .n. hn̄t operationē circa finem vltimū que nō apprehendūt cū ſintvirtutes materiales: ſed ſic̄ nūc intellectus perficit̉ accipiendo ab inferioribꝰ potentijs: ita erit in pr̄ia ecōuerſo.ꝙ perfectio ⁊ gaudiū ſuꝑioris ꝑtis redundabit in īferiores potentias. vn̄ Aug. de ſpū ⁊ aīa: ſenſus vertet̉ in rōnēinqͣꝫtuꝫ .ſ. ſua remuneratio ⁊ gaudiū a ratione emanabit. Ad aliud dd̓m ꝙ humanitas xp̄i nō eſt vltimus finisvn̄ in viſione eius nō erit ꝓprie fruitio: ſꝫ erit qd̓dā accidentale gaudiū ⁊ nō ſub̓alis btītudo. Ad alid̓ dd̓m ꝙqn̄ aliꝗs actꝰ eſt abſolute alicuiꝰ poͣe: d̓nomīat̉ ab illa: ſic̄ītelligere ab ītellectu: ſed qn̄ eſt actꝰ vniꝰ poͣe ẜm ordinēad alterā anulla denominat̉: ſic̄ ſcire eſt actus rōnis ẜmordinē ad intellectū: qꝛ inquātuꝫ pͥncipia deducit in cōcluſiones. ſil̓r frui eſt actꝰ volūtatis ꝯn̄s actū ītellectꝰ .ſ.aptā dei viſionē. Alia duo cōcedimꝰ. Ad alia pꝫ ſolutio ꝑ ea q̄ dicta ſunt: qꝛ qͣꝫuis tria ꝯcurrāt ad fruitionētn̄ in amore ꝑficit̉: vt prius dictū eſt. Ad vltimū dd̓mꝙ alie v̓tutes cōiungūt deo per modū meriti ⁊ diſpōnis:ſed ſola charitas per modū ꝑfecte vnionis.II. Utꝝ vti ſit actus rationis.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ vtiIrca ſecūduꝫ ſt actꝰ rōnis. Ordinare .n. vnū ad alteꝝ eſt pōe ꝯferentis cuiuſmodi ē rō: ſed vti dic̄ ordinē ad finē. gͦ ē actꝰAꝘrōnis. Pͣ. Ut dic̄ ph̓s. 6. ethi. ordinatio eorum que ſunt ad fine ⁊ inuētio finis pertinēt ad prudentiam. prudentia aūt eſt habitꝰ rōnis. gͦ ⁊ vti qd̓ dicit taleꝫordinationē eſt actꝰ rōnis. Sꝫ vr̄ ꝙ ſit actꝰ volūtatis:qꝛ voluntas ponit̉ in diffinitione eius. vti .n. eſt aſſumerealiꝗd in facultatē volūtatis. Pͣ. illud ordinat̉ ad finēqd̓ finē cōſequit̉: ſed frui qd̓ dicit cōſecutionē finis ē actꝰvoluntatis: vt dictuꝫ eſt. gͦ ⁊ vti.dd̓m ꝙ vti dr̄ multipliciter. AliquādoReſpōdeo .n. nominat quālibet operationem: ẜꝫꝙ dicimus vſum alicuiꝰ rei eſſe bonū vel malum: ⁊ ẜm hͦvidet̉ diffiniri ab Augu. vti eſt aſſumere aliꝗd in facultatem volᵍ. i. (Ut oꝑemur de eo qͦ vtimur ad nutū volūtatis) Aliqn̄ dic̄ frequētiā opōnis ẜm ꝙ vſus eſt idē qd̓ cō-